##A12 helmi tupla plus eu12 2019-03-06

Tekstin EVANKELIUMI kaksikielisen työversion osa A12

Рабочая версия главы 12 из книги ЕВАНГЕЛИЕ

 

 

Jumalan kunnian ilmestyminen

Утверждение славы Бога на земле

 

#A12B001Fi

Kun Jumala halusi hävittää koko Israelin kansan kultaisen vasikan takia, Mooses sai Jumalan luopumaan aikeistaan. Kun Mooses oli näin todennut Jumalan armolliseksi, hänen pyyntönsä yhä kasvoivat. Mooses halusi tuntea Jumalan, ja pyysi, että Hän itse johtaisi Israelin kansaa:

Ja Mooses sanoi Herralle (el-Jehova): "Katso, sinä sanot minulle: 'Johdata (Ha'al) tämä kansa sinne', mutta et ole ilmoittanut minulle (ve-attaa lo hodaettanii), kenen sinä lähetät minun kanssani (et-asher tishlach immi). Ja kuitenkin sinä sanoit: 'Minä tunnen sinut nimeltäsi (Jedaettika be-shem), ja sinä olet myös löytänyt armon minun silmieni edessä (ve-gam matsata chen be-einai)'. 33:13 Jos siis olen löytänyt armon (Ve-atta im-na matsati chen) sinun silmiesi edessä, niin ilmoita minulle tiesi, että tulisin tuntemaan sinut (ve-eida'aka) ja tietäisin saaneeni armon (lema'an emtsa-chen: että löytäisin armon) sinun silmiesi edessä; ja katso: tämä kansa on sinun kansasi." 33:14 Hän sanoi: "Pitäisikö minun kasvojeni käymän sinun kanssasi ja minun viemän sinut lepoon?" ." 33:14 (Hän sanoi - Va-jjomar): (Panaj jeleku va-hanichoti lak - Kasvoni menevät ja ja Minä annan levon sinulle)" 33:15 Hän vastasi hänelle (Va-jomer elav): "Elleivät sinun kasvosi käy meidän kanssamme (Im ein paneika holekim), niin älä johdata meitä täältä pois (al-ta'aleinu mi-zze). 33:16 Sillä mistä muutoin tiedetään (U-ba-mme jivvada eifo), että minä olen saanut armon sinun silmiesi edessä (ki-matsati chen be-eineka), minä ja sinun kansasi (ani ve-ammekaa), ellei siitä, että sinä käyt meidän kanssamme (ha-lo be-lektekaa immanu), niin että me, minä ja sinun kansasi, olemme erikoiset kaikkien kansojen joukossa (ve-niflinuu ani ve-ammekaa - että minut ja kansasi erotetaan), jotka maan päällä ovat (mi-kkol ha-am aseher al-pnei ha-adama - kaikista kansoista, jotka maan päällä ovat)?" 33:17 Herra vastasi Moosekselle: "Mitä sinä nyt pyydät (Gam et-haddabar ha-zzee asher bibbartta), sen minä myös teen (e'ese); sillä sinä olet saanut armon minun silmieni edessä (ki-matsata chen be-einaj), ja minä tunnen sinut nimeltäsi (va-eda'aka be-shem)". (2.Ms 33:12-17)

Когда Бог хотел уничтожить весь израильский народ из-за золотого тельца, Моисей уговорил Бога, чтобы он отказался от намерения. Когда Моисей убедился, что Бог милостив, аппетит у него возрос. Он хотел познать Бога и просил, что Он был их водил им:

Моисей сказал Господу: вот, Ты говоришь мне: веди (Ha'al) народ сей, а не открыл мне (ve-attaa lo hodaettanii), кого пошлешь со мною (et-asher tishlach immi), хотя Ты сказал: 'Я знаю тебя по имени ('Jedaettika be-shem), и ты приобрел благоволение в очах Моих (ve-gam matsata chen be-einai)'; 33:13 итак, если я приобрел благоволение (Ve-atta im-na matsati chen) в очах Твоих, то молю: открой мне путь Твой, дабы я познал Тебя (ve-eida'aka), чтобы приобрести благоволение (lema'an emtsa-chen) в очах Твоих; и помысли, что сии люди Твой народ. 33:14 [Господь] сказал (Va-jjomar): Сам Я пойду (Panaj jeleku), и введу тебя в покой: (va-hanichoti lak). 33:15 [Моисей] сказал Ему: если не пойдешь Ты Сам [с нами] (Im ein paneika holekim), то и не выводи нас отсюда (al-ta'aleinu mi-zze), 33:16 ибо по чему узнать (U-ba-mme jivvada eifo), что я и народ Твой обрели благоволение в очах Твоих (ki-matsati chen be-eineka)? не по тому ли, когда Ты пойдешь с нами (ha-lo be-lektekaa immanu)? тогда я и народ Твой будем славнее всякого народа на земле (ve-niflinuu ani ve-ammekaa - чтобы отличался я и твой народ), jotka maan päällä ovat (mi-kkol ha-am aseher al-pnei ha-adama - от всех народов, которые на земле). 33:17 И сказал Господь Моисею: и то, о чем ты говорил, Я сделаю (Gam et-haddabar ha-zzee asher bibbartta e'ese), потому что ты приобрел благоволение в очах Моих (ki-matsata chen be-einaj), и Я знаю тебя по имени (va-eda'aka be-shem). (Исход 33:12-17)

#A12B002Fi

Lopulta ei jäänyt muuta kuin yksi pyyntö, suurin kaikista:

Silloin hän sanoi (Va-jomar): "Anna siis minun nähdä (Har-eini na) sinun kunniasi (et-kavodeiha)". (2.Ms 33:18)

Затем у него появился еще одно пожелание, самое крупное изо всех: Он хотел увидеть славу Бога:

Моисей сказал: покажи мне славу Твою. (Исход 33:18)

#A12B003Fi

Jumalan pyhyys on syntiselle tappavaa. Ettei Mooseksen turvallisuus vaarantuisi, pyyntöön voitiin suostua vain osittain:

Hän vastasi: "Minä annan kaiken ihanuuteni (kol-tovi) käydä sinun ohitsesi (a'avir) ja huudan nimen 'Herra (Jehova)' sinun edessäsi. Ja minä olen armollinen, kenelle olen armollinen, armahdan, ketä armahdan". Ja hän sanoi vielä: "Sinä et voi nähdä minun kasvojani (et-panai); sillä ei kukaan, joka näkee minut, jää eloon". (2.Ms 33:19-20)

Святость Бога убьет грешного. Чтобы не ставить безопасность Моисея под угрозу, Бог обещал удовлетворить просьбу только частично:

И сказал [Господь]: Я проведу (Ani a'avir) пред тобою всю славу Мою и провозглашу имя Иеговы пред тобою, и кого помиловать - помилую, кого пожалеть - пожалею. И потом сказал Он: лица Моего не можно тебе увидеть, потому что человек не может увидеть Меня и остаться в живых. (Исход 33:19-20)

#A12B004Fi

Sitten Herra osoitti paikan:

Sitten Herra sanoi: "Katso (Hine), tässä on paikka (makom) minun läheisyydessäni (itti) ; astu tuohon kalliolle. Ja kun minun kunniani (kevodi) kulkee ohitse (ba-avor), asetan minä sinut kallion rotkoon ja peitän sinut kädelläni, kunnes olen kulkenut ohi (ad-ovri). Kun minä sitten siirrän pois käteni, näet sinä minun selkäpuoleni; mutta minun kasvojani (et-panai) ei voi kukaan katsoa." (2.Ms 33:21-23)

Потом Господь указал место:

И сказал Господь: вот место у Меня, стань на этой скале; когда же будет проходить слава Моя, Я поставлю тебя в расселине скалы и покрою тебя рукою Моею, доколе не пройду; и когда сниму руку Мою, ты увидишь Меня сзади, а лице Мое не будет видимо. (Исход 33:21-23)

#A12B005Fi


Sitten Herra käski Moosesta olemaan valmiina seuraavaksi päiväksi. Valmisteluihin kuului kahden uuden kivitaulun teko entisten tuhottujen tilalle, eikä tapahtumapaikan ympärillä saanut olla ketään muuta kuin Mooses yksin.

Niin Herra astui alas pilvessä, ja Mooses asettui siellä hänen läheisyyteensä ja huusi Herran nimeä. Ja Herra kulki hänen ohitsensa ja huusi: "Herra, Herra on laupias ja armahtavainen Jumala, pitkämielinen ja suuri armossa ja uskollisuudessa, joka pysyy armollisena tuhansille, joka antaa anteeksi pahat teot, rikokset ja synnit, mutta ei kuitenkaan jätä rankaisematta, vaan kostaa isien pahat teot lapsille ja lasten lapsille kolmanteen ja neljänteen polveen". (2.Ms 34:5-7)

Потом Господ приказал Моисея быть готовым к следующему дню. Он должен был приготовить два каменных щита в замен уничтоженных, и предупредить людей, чтобы никто не подходил к горе:

И сошел Господь в облаке, и остановился там близ него, и провозгласил имя Иеговы. И прошел Господь пред лицем его и возгласил: Господь, Господь, Бог человеколюбивый и милосердый, долготерпеливый и многомилостивый и истинный, сохраняющий милость в тысячи [родов], прощающий вину и преступление и грех, но не оставляющий без наказания, наказывающий вину отцов в детях и в детях детей до третьего и четвертого рода. (Исход 34:5-7)

#A12B006Fi

Mooseksen halu nähdä Jumala oli enemmän kuin uteliaisuutta. Jumala oli kutsunut hänet ja hän oli tullut tuntemaan Jumalan hänen tekojensa kautta, ja oli aivan luonnollista, että Mooses halusi myös nähdä hänen kasvonsa. Ja samanlainen halu oli myös Jumalalla. Hän halusi asua kansansa keskuudessa. Kun Israel sitten sai pyhäkön, siinä oli kolme osaa - piha, pyhä ja kaikkein pyhin. Kaikkein pyhin oli rakennettu paikaksi, jossa Jumala ilmestyy. Mutta Jumalan kunnian ilmestyminen oli taas vaarallinen juttu. Hän ilmestyi pilvessä, ettei hänen kunniansa loiste tuhoaisi hänen kansaansa:

Sitten pilvi peitti ilmestysmajan, ja Herran kunnia (u-kebod Jehova) täytti (male) asumuksen (et-ha-mishkan); eikä Mooses voinut mennä ilmestysmajaan, sillä pilvi oli laskeutunut sen päälle, ja Herran kunnia (kebod Jehova) täytti asumuksen (male et-ha-mmishkan). (2.Ms 40:34-35)

Желание Моисея увидеть Бога больше, чем любопытство. Бог признал его и он узнавал его через его дела, и вполне естественно, что Моисей хотел видеть его лицо. Да и Бог имел подобное желание. Он хотел жить среди своего народа. Когда Израиль потом получил свой храм - скинию откровения, в ней были три части: двор, святое и святое святых. Святое святых не имел освещения, поскольку Божья слава освещала его. Но слава была опасна. Чтобы его слава не поражала народ, он перешел в свое жилище окутанным в облако:

И покрыло облако скинию собрания, и слава Господня наполнила скинию; и не мог Моисей войти в скинию собрания, потому что осеняло ее облако, и слава Господня наполняла скинию. (Исход 40:34-35)

#A12B007Fi

Myöhemmin sama tapahtui uudestaan, kun Salomon rakentama temppeli otettiin käyttöön Jerusalemissa. Mutta jo Salomo itse kääntyi pois Jumalasta, ja myöhemmin Jumalan Henki poistui temppelistä vähin äänin, profeettojen alkaessa julistaa Jumalan sanaa kansalle. Mutta sitten syntyi Jeesus joka sitoutui kantamaan Jumalan valittujen synnit, niin ettei Jumalan kunnia heitä tuhoaisi. Kun Johannes evankeliuminsa alussa esittelee Jumalan Sanan, hän kyllä kertoo, että me, hänen oppilaansa, saimme katsella Jumalan kunniaa sellaisena kun "ainokaisella pojalla on Isältä". Miksi se ei siis tuhonnut syntisiä oppilaita? Vastaus sisältyy siihen, että hän asui, "eskinosen", meidän keskellämme samanlaisessa savimajassa kuin me itse. Sana "eskinoo" tarkoittaakin telttamajassa asumista:

Ja Sana tuli lihaksi (και ο λογος σαρξ εγενετο) ja asui meidδn keskellämme (και εσκηνωσεν εν ημιν), ja me katselimme hδnen kunniaansa (και εθεασαμεθα την δοξαν αυτου), senkaltaista kunniaa, kuin ainokaisella Pojalla on Isältä (δοξαν ως μονογενους παρα πατρος); ja hδn oli täynnä armoa ja totuutta (πληρης χαριτος και αληθειας). (Joh 1:14)

Несколько сотен лет позже случилось то же самое, когда построенный Соломоном храм ввели в эксплуатацию в Иерусалиме. Но уже Соломон сам отвернулся от Бога, а позже и Дух Божий, слава Его ушло из храма. Затем Бог поднял пророков, которые возвестили народу Божьи слова. Но потом уже родился Иисус, который принял на себя грех Божьих избранных, чтобы Божья слава не поражала их. Когда Иоанн в своем Евангелии представляет Божье Слово, он достоверно рассказывает, что ученики могли созерцать славу Бога как "единородного от отца". Так почему же она не поражала грешных учеников? Ответ заключается в том, что она "обитала", гр. "ескиносен", среди нас в таком же глиняном сосуде как и мы сами. Слова "ескиноо" как раз означает проживания в скинии:

И Слово стало плотию, и обитало (εσκηνωσεν) с нами, полное благодати и истины; и мы видели славу Его, славу, как Единородного от Отца. (Иоанн 1:14)

В греческом тексте термин "πληρης χαριτος και αληθειας" расположен в конце фразы:

И και Слово (ο λογος) стало плотию (σαρξ εγενετο), и обитало (και εσκηνωσεν) с нами (εν ημιν), и мы видели славу Его (και εθεασαμεθα την δοξαν αυτου), славу (δοξαν), как Единородного от Отца (ως μονογενους παρα πατρος), полную благодати и истины (πληρης χαριτος και αληθειας);. (Иоанн 1:14)

#A12B008Fi

Ihmiset eivät ymmärtäneet Jumalan kunniaa, koska ihmisten keskuudessa vain voimankäyttöä pidetään kunnian perustana. Jeesus ei kuitenkaan tullut rankaisemaan pahuuden tekijöitä, vaan tarjoamaan armahdusta sen perusteella, että hän itse ottaisi kantaakseen rangaistuksen ihmisten puolesta. Opetuslapsilleen Jeesus halusi kuitenkin antaa selvän käsityksen siitä, mitä Taivaallinen kunnia oikein on. Ensin hän kertoi siitä, että on tulossa aika, jolloin hän tulee uudestaan, ja silloin tilanne on oleva toinen:

Sillä Ihmisen Poika on tuleva (μελλει γαρ ο υιος του ανθρωπου ερχεσθαι) Isänsä kunniassa (εν τη δοξη του πατρος αυτου) enkeliensä kanssa (μετα των αγγελων αυτου), ja silloin hän maksaa kullekin hänen tekojensa mukaan (και τοτε αποδωσει εκαστω κατα την πραξιν αυτου). (Matt 16:27)

Люди не понимали такой славы Бога, потому что среди людей основой для славы читается применение поражающей силы. Иисус, однако, пришел, чтобы уничтожить зло, а предлагать помилование на основании того, что принял на себя нести наказание людей за их грехи. Для своих учеников он, однако, хотел дать понять, что это такая небесная слава, которая поражает грех. Сначала он рассказал, что будет время, когда он вернется, и потом ситуация будет уже совсем другая:

Ибо приидет Сын Человеческий во славе Отца Своего с Ангелами Своими и тогда воздаст каждому по делам его. (Матфей 16:24-27)

#A12B009Fi

Jeesuksen toisesta tulemisesta puhutaan Raamatussa useammin, kuin hänen syntymisestään lihan ruumiiseen ja sitä seuranneeseen kuolemaan, ylösnousemiseen ja ylösottoon. Uudessa Testamentissa asia Jeesuksen toisesta tulemisesta tulee esille 319 kertaa, ja Vanhassa Testamentissa noin 1500 kertaa, sillä ensimmäisellä kerralla Jeesus tuli lunastamaan itsellensä morsiamen, mutta toisella kerralla hän tulee hakemaan morsiamensa taivaalliseen häähuoneeseen, jossa Jumalan tahto täyttyy:

Älköön teidän sydämenne olko murheellinen (μη ταρασσεσθω υμων η καρδια). Uskokaa Jumalaan, ja uskokaa minuun (πιστευετε εις τον θεον και εις εμε πιστευετε). 14:2 Minun Isäni kodissa on monta asuinsijaa (εν τη οικια του πατρος μου μοναι πολλαι). Jos ei niin olisi, sanoisinko minä teille (εισιν ει δε μη ειπον αν υμιν): minä menen valmistamaan teille sijaa (πορευομαι ετοιμασαι τοπον υμιν)? 14:3 Ja vaikka minä menen ja valmistan teille sijan (και εαν πορευθω και ετοιμασω υμιν τοπον), tulen minä takaisin (παλιν ερχομαι) ja otan teidät tyköni, (και παραληψομαι υμας προς εμαυτον), että tekin olisitte siellä missä minä olen (ινα οπου ειμι εγω και υμεις ητε). 14:4 Ja mihin minä menen (και οπου εγω υπαγω) - te tiedätte (οιδατε) - ja tien sinne te tiedätte (και την οδον οιδατε)." (Joh 14:1-4)

О втором публичном пришествии Иисуса в Библии говорят чаще, чем о его рождении в человеческой плоти с последующей смертью, воскресением и вознесением. В Новом Завете вопрос о Втором Пришествии Господа Иисуса упоминается 319 раз. На страницах Ветхого Завета Второе Пришествие упоминается около 1500 раз, потому что первый раз Иисус пришел чтобы искупить свою невесту, а второй раз он придет, чтобы привести свою невесту на небесную свадьбу, где совершится воля Бога:

Да не смущается сердце ваше; веруйте в Бога, и в Меня веруйте. 14:2 В доме Отца Моего обителей много. А если бы не так, Я сказал бы вам: Я иду приготовить место вам. 14:3 И когда пойду и приготовлю вам место, приду опять и возьму вас к Себе, чтобы и вы были, где Я. 14:4 А куда Я иду, вы знаете, и путь знаете. (Иоанн 14:1-4)

#A12B010Fi

Kun Jeesuksen ristiinnaulitsemisen päivä lähestyi, hän esitti vertauksen kuninkaan pojan häistä. Jeesus itse on vertauksen ylkä ja ekklesia on hänen morsiamensa. Häihin kutsuttiin ensin juutalaisia, mutta he eivät halunneet tulla:

Ja Jeesus rupesi taas puhumaan heille (και αποκριθεις ο ιησους παλιν ειπεν αυτοις) vertauksilla ja sanoi (εν παραβολαις λεγων): 22:2 "Taivasten valtakunta on verrattava (ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων) kuninkaaseen (ανθρωπω βασιλει), joka laittoi häät (οστις εποιησεν γαμους) pojallensa (τω υιω αυτου). 22:3 Ja hän lähetti orjansa kutsumaan häihin kutsuvieraita, mutta nämä eivät tahtoneet tulla (και απεστειλεν τους δουλους αυτου καλεσαι τους κεκλημενους εις τους γαμους και ουκ ηθελον ελθειν). 22:4 Vielä hän lähetti toisia orjia lausuen (παλιν απεστειλεν αλλους δουλους λεγων): 'Sanokaa kutsutuille (ειπατε τοις κεκλημενοις): Katso, minä olen valmistanut ateriani (ιδου το αριστον μου ητοιμασα), minun härkäni ja syöttilääni ovat teurastetut (οι ταυροι μου και τα σιτιστα τεθυμενα), ja kaikki on valmiina (και παντα ετοιμα); tulkaa häihin (δευτε εις τους γαμους)'. 22:5 Mutta he eivät siitä välittäneet (οι δε αμελησαντες), vaan menivät pois, mikä pellolleen, mikä kaupoilleen (απηλθον ο μεν εις τον ιδιον αγρον ο δε εις την εμποριαν αυτου); 22:6 ja toiset ottivat kiinni hänen orjansa, pitelivät pahoin ja tappoivat (οι δε λοιποι κρατησαντες τους δουλους αυτου υβρισαν και απεκτειναν). 22:7 Mutta tämän kuultuaan kuningas vihastui (ακουσας δε ο βασιλευς ωργισθη) ja lähetti sotajoukkonsa (και πεμψας τα στρατευματα αυτου) ja tuhosi nuo murhamiehet (απωλεσεν τους φονεις εκεινους) ja poltti heidän kaupunkinsa (και την πολιν αυτων ενεπρησεν). (Matt 22:1-7)

Когда день распятия Христа уже приблизилось, он рассказал притчу о свадьбе царского сына. Иисус сам явлется женихом и экклесия его невестой. На свадьбу, в первую очередь были приглашены иудеи, но они не хотели прийти.

Иисус, продолжая говорить им притчами, сказал: 22:2 Царство Небесное подобно человеку царю, который сделал брачный пир для сына своего 22:3 и послал рабов своих звать званых на брачный пир; и не хотели придти. 22:4 Опять послал других рабов, сказав: скажите званым: вот, я приготовил обед мой, тельцы мои и что откормлено, заколото, и все готово; приходите на брачный пир. 22:5 Но они, пренебрегши то, пошли, кто на поле свое, а кто на торговлю свою; 22:6 прочие же, схватив рабов его, оскорбили и убили [их]. 22:7 Услышав о сем, царь разгневался, и, послав войска свои, истребил убийц оных и сжег город их. (Матфей 22:1-7)

#A12B011Fi

Toinen kutsukierros osoitettiin sekä hyville että pahoille, kutsutuilta vaadittiin vain hääpuku. Kuninkaan pojan häihin piti tulla lainavaatteissa, Kristuksen armoon pukeutuneena, kohtaamilleen ihmisille armoa osoittaen.

Sitten hän (s.o. Kuningas) sanoi orjillensa (τοτε λεγει τοις δουλοις αυτου): 'Häät ovat valmistetut (ο μεν γαμος ετοιμος εστιν), mutta kutsutut eivät olleet arvollisia (οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοι). 22:9 Menkää siis teiden risteyksiin (πορευεσθε ουν επι τας διεξοδους των οδων) ja kutsukaa häihin, keitä tapaatte (και οσους αν ευρητε καλεσατε εις τους γαμους).' 22:10 Ja orjat menivät ulos teille ja kokosivat kaikki (και εξελθοντες οι δουλοι εκεινοι εις τας οδους συνηγαγον παντας), keitä vain tapasivat, sekä pahat että hyvät (οσους ευρον πονηρους τε και αγαθους), ja häähuone tuli täyteen pöytävieraita (και επλησθη ο γαμος ανακειμενων). (Matt 22:8-10)

Приглашения второго созыва были отправлены как хорошим так и плохим людям, безразлично кто они; от них требовалось только праздничная одежда. На свадьбу Христа надо прийти в позаимствованной одежде; достаточно облечься в благодать Христа оказывая ее к людям вокруг себя.

Тогда говорит он рабам своим: брачный пир готов, а званые не были достойны; 22:9 итак пойдите на распутия и всех, кого найдете, зовите на брачный пир. 22:10 И рабы те, выйдя на дороги, собрали всех, кого только нашли, и злых и добрых; и брачный пир наполнился возлежащими. (Матфей 22:8-10)

#A12B012Fi

Vieraiden joukossa oli joku, joka luuli olevan niin hyvä ja edustava, että meni juhlille omissa vaatteissaan. Siinä kävi huonosti:

Mutta kun kuningas meni katsomaan pöytävieraita (εισελθων δε ο βασιλευς θεασασθαι τους ανακειμενους), näki hän siellä miehen, joka ei ollut puettu häävaatteisiin (ειδεν εκει ανθρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμου). 22:12 Ja hän sanoi hänelle (και λεγει αυτω): 'Toveri, kuinka sinä olet tullut tänne sisälle (εταιρε πως εισηλθες ωδε), vaikka sinulla ei ole häävaatteita (μη εχων ενδυμα γαμου)?' Mutta hän jäi sanattomaksi (ο δε εφιμωθη). 22:13 Silloin kuningas sanoi palvelijoille (τοτε ειπεν ο βασιλευς τοις διακονοις): 'Sitokaa hänen jalkansa ja kätensä, viekää hänet ja heittäkää ulos pimeyteen (δησαντες αυτου ποδας και χειρας αρατε αυτον και εκβαλετε εις το σκοτος το εξωτερον)'. Siellä on oleva itku ja hammasten kiristys (εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων). 22:14 Sillä monet ovat kutsutut (πολλοι γαρ εισιν κλητοι), mutta harvat valitut (ολιγοι δε εκλεκτοι)." (Matt 22:11-14)

Cреди гостей оказался также один, который так высоко оценивал свои качества, что пришел на свадьбу царского сына в своем костюме. Но исход был весьма печальный:

Царь, войдя посмотреть возлежащих, увидел там человека, одетого не в брачную одежду, 22:12 и говорит ему: друг! как ты вошел сюда не в брачной одежде? Он же молчал. 22:13 Тогда сказал царь слугам: связав ему руки и ноги, возьмите его и бросьте во тьму внешнюю; там будет плач и скрежет зубов; 22:14 ибо много званых, а мало избранных. (Матфей 22:11-14)

#A12B013Fi

Matteus kertoo vielä juutalaisten yrityksistä tuhota Jeesuksen sanojen todistusvoima, mutta kun Jeesus sanoo viimeisen sanan, niin se on siinä:

Jerusalem, Jerusalem, sinä, joka tapat profeetat (ιερουσαλημ ιερουσαλημ η αποκτεινουσα τους προφητας) ja kivität ne, jotka ovat sinun tykösi lähetetyt (και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην), kuinka usein minä olenkaan tahtonut koota sinun lapsesi (ποσακις ηθελησα επισυναγαγειν τα τεκνα σου), niinkuin kana kokoaa poikansa siipiensä alle (ον τροπον επισυναγει ορνις τα νοσσια εαυτης υπο τας πτερυγας)! Mutta te ette ole tahtoneet (και ουκ ηθελησατε. 23:38 Katso (ιδου), 'teidän huoneenne on jäävä hyljätyksi (αφιεται υμιν ο οικος υμων ερημος)'. 23:39 Sillä minä sanon teille (λεγω γαρ υμιν): tästedes te ette näe minua, ennenkuin sanotte (ου μη με ιδητε απ αρτι εως αν ειπητε): 'Siunattu olkoon hän, joka tulee Herran nimeen (ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου)'." (Matt 23:37-39)

Матфей рассказывает, как их религиозные специалисты попытались уничтожить силу слов свидетельства Иисуса, но когда Иисус сказал последнее слово, прения прекратились.

Иерусалим, Иерусалим, избивающий пророков и камнями побивающий посланных к тебе! сколько раз хотел Я собрать детей твоих, как птица собирает птенцов своих под крылья, и вы не захотели! 23:38 Се, оставляется вам дом ваш пуст. 23:39 Ибо сказываю вам: не увидите Меня отныне, доколе не воскликнете: благословен Грядый во имя Господне (ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου - благословен тот, который прийдет во имя Господа)! (Матфей 23:37-39)

#A12B014Fi

Jeesuksen hylättyä Jerusalemin temppelin lopullisesti, hänen oppilailleen se oli vielä katseenvangitsija ja suuri ihastuksen kohde:

Ja Jeesus lähti ulos pyhäköstä ja meni pois και (εξελθων ο ιησους επορευετο απο του ιερου); ja hδnen opetuslapsensa tulivat hänen tykönsä näyttämään hänelle (και προσηλθον οι μαθηται αυτου επιδειξαι αυτω) pyhδkön rakennuksia (τας οικοδομας του ιερου). Niin Jeesus sanoi heille (ο δε ιησους ειπεν αυτοις): "Ettekö näe kaikkea näitä (ου βλεπετε παντα ταυτα)? Totisesti minä sanon teille: tähän ei ole jäävä kiveä kiven päälle (αμην λεγω υμιν ου μη αφεθη ωδε λιθος επι λιθον), maahan jaottamatta (ος ου μη καταλυθησεται)." (Matt 24:1-2)

Когда Иисус окончательно покидал Иерусалимский храм, для его учеников тот все еще был пленительным объектом восхищения:

И выйдя, Иисус шел от храма; и приступили ученики Его, чтобы показать Ему здания храма. Иисус же сказал им: видите ли все это? Истинно говорю вам: не останется здесь камня на камне; все будет разрушено. (Матфей 24:1-2)

#A12B015Fi

Temppelivuorelta tultiin Öljymäelle, josta temppeli näkyi kaikessa loistossaan. Jeesuksen opetuslapset kysyivät, että milloin temppelin hävitys tapahtuu ja mikä on oleva Jeesuksen takaisintulon ja aikakauden täyttymyksen merkki. Keskustelu käytiin, kun Jeesuksen ristiinnaulitsemiseen oli enää noin viikko.

Ja kun hän istui Öljymäellä (καθημενου δε αυτου επι του ορους των ελαιων), tulivat opetuslapset erikseen hδnen tykönsä (προσηλθον αυτω οι μαθηται κατ ιδιαν) ja sanoivat: "Sano meille (λεγοντες ειπε ημιν): milloin se tapahtuu (ποτε ταυτα εσται), ja mikδ on sinun tulemuksesi ja aikakauden täyttymyksen merkki (και τι το σημειον της σης παρουσιας και της συντελειας του αιωνος)?" (Matt 24:3)

С храмовой горы перешли на Масличную гору, с которой храм был хорошо виден во всей славе своем. Тогда ученики Иисуса спросили, когда храм будет разрушен и какой будет признак пришествия Иисуса и завершения века? До распятия осталось меньше чем одна неделя.

Когда же сидел Он на горе Елеонской, то приступили к Нему ученики наедине и спросили: скажи нам, когда это будет? и какой признак Твоего пришествия и кончины века (και τι το σημειον της σης παρουσιας και της συντελειας του αιωνος)? (Матфей 24:3)

#A12B016Fi

Matteuksen selostus Jeesuksen Öljymäen puheesta alkaa varoituksella pettureista, jotka yrittävät johtaa Jeesuksen seuraajia harhaan, sillä Jumalan polkuja kulkeva kristitty on voittamaton; hänet voidaan tuhota vain eksyttämältä hänet pois tieltä, jota pitkin Pyhä Henki häntä ohjaa kulkemaan:

Silloin Jeesus vastasi ja sanoi heille (και αποκριθεις ο ιησους ειπεν αυτοις): "Katsokaa, ettei kukaan petä teitä (βλεπετε μη τις υμας πλανηση). 24:5 Sillä monta tulee minun nimessäni sanoen (πολλοι γαρ ελευσονται επι τω ονοματι μου λεγοντες): 'Minä olen Kristus (εγω ειμι ο χριστος)', ja he pettävät monta (και πολλους πλανησουσιν). 24:6 Ja te saatte kuulla sotien melskettä ja sanomia sodista (μελλησετε δε ακουειν πολεμους και ακοας πολεμων); katsokaa, ettette peljästy (ορατε μη θροεισθε). Sillä kaiken täytyy tapahtua (δει γαρ παντα γενεσθαι), mutta tämä ei ole vielä loppu (αλλ ουπω εστιν το τελος). (Matt 24:4-6)

Матфей начинает свое изложение речи Иисуса на Масличной горе предостерегая их от обманщиков, которые попытаются ввести последователей Иисуса в заблуждение, потому что идущий по путям Бога христианин непобедим; его можно уничтожить только, если удастся ввести его в заблуждение, так что он ушел от указанного ему Святым Духом пути:

Иисус сказал им в ответ: берегитесь, чтобы кто не прельстил вас, 24:5 ибо многие придут под именем Моим, и будут говорить: `Я Христос', и многих прельстят. 24:6 Также услышите о войнах и о военных слухах. Смотрите, не ужасайтесь, ибо надлежит всему тому быть, но это еще не конец. (Матфей 24:4-6)

#A12B017Fi

Eksyttäjiä on kolme ja kaikki ne ovat kristinuskon omista piireistä lähteneitä, muihin uskontoihin sekoittuneita kultteja. Mutta kun petos ei onnistu, turvautuu vihollinen väkivaltaan. Juutalaisuus, kirkko ja islam ovat temmanneet muutkin kansat mukaansa estämään Uuden Ihmisen luomista, mutta se kaikki on vain uuden ihmisen synnytystuskien alkua:


Sillä kansa nousee kansaa vastaan (εγερθησεται γαρ εθνος επι εθνος) ja valtakunta valtakuntaa vastaan (και βασιλεια επι βασιλειαν), ja nälänhätää ja ruttoa ja maanjäristyksiä tulee monin paikoin (και εσονται λιμοι και λοιμοι και σεισμοι κατα τοπους). 24:8 Mutta kaikki tämä on synnytystuskien alkua (παντα δε ταυτα αρχη ωδινων). (Matt 24:7-8)

Обманьшиков три, и все они выходцы из рядах самого христианства, смещанные с культами других религий. Иудаизм, церковь и ислам контролируют разные народы, чтобы помещать созданию Нового Человека, но это лишь начало мук рождения Нового Человека:

Ибо восстанет народ на народ, и царство на царство; и будут глады, моры и землетрясения по местам; 24:8 все же это - начало болезней (παντα δε ταυτα αρχη ωδινων: все же это - начало мук рождения). (см. Мф 24:7-8)

#A12B018Fi

Synnytystuskat kiihtyvät loppua kohti niin rajuiksi, että vain ne, jotka todella rakastavat Jeesusta, tulevat voittajina perille:


Silloin teidät annetaan vaivaan (τοτε παραδωσουσιν υμας εις θλιψιν), ja teitä tapetaan (και αποκτενουσιν υμας), ja te joudutte kaikkien kansojen vihattaviksi (και εσεσθε μισουμενοι υπο παντων των εθνων) minun nimeni tähden (δια το ονομα μου). 24:10 Ja silloin monet lankeavat pois (και τοτε σκανδαλισθησονται πολλοι), ja he antavat toisensa alttiiksi (και αλληλους παραδωσουσιν) ja vihaavat toinen toistaan (και μισησουσιν αλληλους). 24:11 Ja monta väärää profeettaa nousee (και πολλοι ψευδοπροφηται εγερθησονται), ja he eksyttävät monta (και πολλοι ψευδοπροφηται εγερθησονται και πλανησουσιν πολλους). 24:12 Ja sentähden, että laittomuus lisääntyy (και δια το πληθυνθηναι την ανομιαν), viilenee useimpien rakkaus (ψυγησεται η αγαπη των πολλων). 24:13 Mutta joka vahvana pysyy loppuun asti, se pelastuu (ο δε υπομεινας εις τελος ουτος σωθησεται). (Matt 24:9-13)

Под конец муки рождения становятся такими жестокими, что только те, которые действительно любят Иисуса будут победителями:

Тогда будут предавать вас на мучения и убивать вас; и вы будете ненавидимы всеми народами за имя Мое; 24:10 и тогда соблазнятся многие, и друг друга будут предавать, и возненавидят друг друга; 24:11 и многие лжепророки восстанут, и прельстят многих; 24:12 и, по причине умножения беззакония, во многих охладеет любовь; 24:13 претерпевший же до конца спасется. (Матфей 24:9-13)

#A12B019Fi

Pakanain aika päättyy, kun evankeliumi on saarnattu kaikessa maailmassa:

Ja tämä valtakunnan evankeliumi pitää saarnattaman (και κηρυχθησεται τουτο το ευαγγελιον της βασιλειας) kaikessa asutussa maailmassa (εν ολη τη οικουμενη), todistukseksi kaikille kansoille (εις μαρτυριον πασιν τοις εθνεσιν); ja sitten tulee loppu (και τοτε ηξει το τελος). (Matt 24:14)

Времена язычников кончатся, когда благая весть будет обнародована во всем мире:

И проповедано будет сие Евангелие Царствия по всей вселенной, во свидетельство всем народам; и тогда придет конец. (Матфей 24:14)

#A12B020Fi

Kun evankeliumi on saarnattu kaikessa maailmassa, alkaa Danielin ennustuksen mukainen seitsemäskymmenes vuosiviikko. Seitsemän vuotta maailmaa hallitsee Kristuksen vihamies, josta Danielin kirjassa käytetään nimeä "pieni sarvi". Toisessa Tessalonikalaiskirjeessä hänestä käytetään nimityksiä vastustaja, kadotuksen lapsi, laittomuuden ihminen ja synnin ihminen, eli hänen pyrkimyksensä ovat täysin Jumalan tahdon ja lain ja vastaisia. Noin sata vuotta sitten joukko juutalaisia ajattelijoita totesi, että voidakseen hävittää länsimaisen sivilisaation, on heidän oltava täysin demonisia. Liikkeen perustajat tutkivat ahkerasti Raamattua, löytääkseen sieltä yhteiskuntaa säilyttävät arvot, ja perustivat sitten Frankfurtin sosiaalitutkimusinstituutin, jossa suunniteltiin ne menetelmät, joilla maailmaa tänä päivänä ajetaan Saatanan syliin.

Как только евангелие будет провозглашено всем народам и языкам во всем мире, начинается семидесятая седмица по пророчеству Даниила. В течение семи лет миром правит враг Христа, о котором в книге Даниила применяется слово "небольшой рог", переодетый в Христа антихрист. Во Втором послании фессалоникийцам о нем применяются термины Человек беззакония и Человек греха, потому что его стремления противоположные Божьему Закону. Около сто лет назад группа еврейских мыслителей отмечали, чтобы им надо принять явно демоническую позицию, чтобы уничтожить западную цивилизацию поскольку западная цивилизация основывается на Библейские ценности. Основатели движения усердно изучали Библию, чтобы найти те ценности, который сохраняют общество. При франкфуртском университете был основан Институт социальных исследований, где для разработки систем и методики, чтобы загнать мир в лоно Сатаны.

#A12B021Fi

Heti valtaan päästyään Laittomuuden ihminen järjestää suuren ahdingon (θλιψις μεγαλη) tappaakseen kaikki, mikä vähänkin muistuttaa Maailman Luojasta ja Kristuksesta, kristityistä ja uskosta Kristukseen. Merkki tästä on hävityksen iljetyksen ilmitulo paikassa, jossa sitä vähimmin osattaisiin odottaa:

Kun te siis näette hävityksen iljetyksen (οταν ουν ιδητε το βδελυγμα της ερημωσεως), josta on puhuttu profeetta Danielin kautta (το ρηθεν δια δανιηλ του προφητου), seisovan pyhässä paikassa (εστος εν τοπω αγιω) - joka tδmän lukee, se ymmärtäköön (ο αναγινωσκων νοειτω) - 24:16 silloin ne, jotka Juudeassa ovat (τοτε οι εν τη ιουδαια), paetkoot vuorille (φευγετωσαν επι τα ορη); 24:17 joka on katolla (ο επι του δωματος), älköön astuko alas noutamaan, mitä hänen huoneessansa on (μη καταβαινετω αραι τι εκ της οικιας αυτου), 24:18 ja joka on pellolla (και ο εν τω αγρω), älköön palatko takaisin (μη επιστρεψατω οπισω) noutamaan päällysvaatteitaan (αραι τα ιματια αυτου). 24:19 Voi raskaita (ουαι δε ταις εν γαστρι εχουσαις) ja imettäväisiä (και ταις θηλαζουσαις) niinä päivinä (εν εκειναις ταις ημεραις)! 24:20 Mutta rukoilkaa (προσευχεσθε δε), ettei teidän pakonne tapahtuisi talvella eikä sapattina (ινα μη γενηται η φυγη υμων χειμωνος μηδε εν σαββατω). 24:21 Sillä silloin on oleva suuri ahdinko (εσται γαρ τοτε θλιψις μεγαλη), jonka kaltaista ei ole ollut (οια ου γεγονεν) maailman alusta hamaan tähän asti (απ αρχης κοσμου εως του νυν) eikä milloinkaan tule (ουδ ου μη γενηται). (Matt 24:15-21)

Сразу после установления своей власти Человек беззакония организует "великую скорбь", чтобы убить и уничтожать все, что напоминает о Творце Вселенной и его Помазанном Иисусе, о помазанных Духом детей Его и о их вере в Него. Признаком наступления этого срока будет установление мерзости запустения на месте, где ее проявление меньше всего ожидалось бы:

Итак, когда увидите мерзость запустения, реченную через пророка Даниила, стоящую на святом месте, - читающий да разумеет, - 24:16 тогда находящиеся в Иудее да бегут в горы; 24:17 и кто на кровле, тот да не сходит взять что-нибудь из дома своего; 24:18 и кто на поле, тот да не обращается назад взять одежды свои. 24:19 Горе же беременным и питающим сосцами в те дни! 24:20 Молитесь, чтобы не случилось бегство ваше зимою или в субботу, 24:21 ибо тогда будет великая скорбь (εσται γαρ τοτε θλιψις μεγαλη), какой не было от начала мира доныне, и не будет. (Матфей 24:15-21)

#A12B022Fi

Juutalaisten on vaikea omaksua tätä varoitusta, sillä laittomuuden ihminen on saanut heidät uskomaan, että hän on heidän miehiään. Hänen aikanaan Jerusalemin temppeli rakennetaan uudestaan ja hän, Saatanan hengessä toimiva ihminen tekee siitä hallintojärjestelmänsä keskuksen. Mutta Raamattu puhuu myös Jaakobin ahdistuksesta ja sen merkki on homoagenda:

Ja nämä ovat ne sanat, jotka Herra on puhunut Israelista ja Juudasta. 30:5 Näin sanoo Herra: "Pelon huudon me kuulemme: on hirmu, ei rauha! 30:6 Kysykää ja katsokaa: synnyttääkö miehenpuoli? Miksi näen kaikkien miesten pitelevän käsin lanteitansa synnyttäväisten tavalla, ja miksi ovat kaikki kasvot käyneet valjuiksi? 30:7 Voi! Suuri on se päivä, ei ole sen kaltaista. Se on Jaakobille ahdistuksen aika, mutta hän on pelastuva siitä. (Jer 30:4-7)

Евреям трудно присвоить это предупреждение, потому что Человек беззакония обманет их поверить, что он действует в их интересах. Во его время вновь будет построен Иерусалимский храм и он, действующий в духе Сатаны сделает его центром своего аппарата управления. Но Библия говорит также об времени скорби Иакова, знаком которого является насильтвенное распространение гомосексуализма:

И вот те слова, которые сказал Господь об Израиле и Иуде. 30:5 Так сказал Господь: голос смятения и ужаса слышим мы, а не мира. 30:6 Спросите и рассудите: рождает ли мужчина? Почему же Я вижу у каждого мужчины руки на чреслах его, как у женщины в родах, и лица у всех бледные? 30:7 О, горе! велик тот день, не было подобного ему; это - бедственное время для Иакова, но он будет спасен от него. (Иер 30:4-7)

#A12B023Fi

Homoagenda on Yhdysvaltojen sotaponnistusten leikkuuterä, "cutting edge". Se on Frankfurtin koulukunnan juutalaisten Bileamin opin mukaisesti suunniteltu sitä varten, ettei risteilyohjuksia ja matalalle kiertoradalle sijoitettuja neutronipommeja tarvitsisi ollenkaan käyttää, vaan että kaikki seksivallankumouksen pehmentämät kansat suostuisivat Jumalan lasten hävittämiseen hymyssä suin. Ilmestyskirjassa kerrotaan niistä Jeesuksen nimen takia tapetuista Jumalan pyhistä, jotka ikuisuuden näkökulmasta katsottuna ovat jo taivaisissa:

Ja yksi vanhimmista puhui minulle ja sanoi (και απεκριθη εις εκ των πρεσβυτερων λεγων μοι): "Keitä ovat nämä pitkiin valkeihin vaatteisiin puetut, ja mistä he ovat tulleet (ουτοι οι περιβεβλημενοι τας στολας τας λευκας τινες εισιν και ποθεν ηλθον)?" 7:14 Ja minä sanoin hänelle (και ειρηκα αυτω): "Herra, sinä tiedät sen (κυριε συ οιδας)". Ja hän sanoi minulle (και ειπεν μοι): "Nämä ovat ne, jotka siitä suuresta ahdingosta tulevat (ουτοι εισιν οι ερχομενοι εκ της θλιψεως της μεγαλης), ja he ovat pesseet vaatteensa ja valkaisseet vaippansa Karitsan veressä (και επλυναν τας στολας αυτων και ελευκαναν στολας αυτων εν τω αιματι του αρνιου). 7:15 Sentähden he ovat Jumalan valtaistuimen edessä (δια τουτο εισιν ενωπιον του θρονου του θεου) ja palvelevat häntä päivät ja yöt hänen temppelissään (και λατρευουσιν αυτω ημερας και νυκτος εν τω ναω αυτου), ja hän, joka valtaistuimella istuu (και ο καθημενος επι του θρονου), on levittävä telttamajansa heidän ylitsensä (σκηνωσει επ αυτους). 7:16 Ei heidän enää tule nälkä eikä enää jano (ου πεινασουσιν ετι ουδε διψησουσιν ετι), eikä aurinko ole sattuva heihin, eikä mikään helle (ουδε μη πεση επ αυτους ο ηλιος ουδε παν καυμα), 7:17 sillä Karitsa, joka on valtaistuimen keskellä, on kaitseva heitä (οτι το αρνιον το αναμεσον του θρονου ποιμανει αυτους) ja johdattava heidät (και οδηγησει αυτους) elävän vetten lähteille (επι ζωσας πηγας υδατων), ja Jumala on pyyhkivä pois kaikki kyyneleet heidän silmistänsä (και εξαλειψει ο θεος παν δακρυον απο των οφθαλμων αυτων)." (Ilm 7:13-17)

Распространение гомосексуализма, является резущим лезвием, "cutting edge" военных усилий Соединенных Штатов. Программа уничтожения цивилизации с помощью гомосексуализма разработана евреями франкфуртской школы в соответствии с учением Балаама для того, чтобы размягченные сексуальной революции народы согласились улыбаюче уничтожить Учеников Иисуса Христа без применения круизных ракет и нейтроновых бомб, расмещенных в спутниках низкой орбиты. С точки зрения вечности убитые за имя Иисуса Христа святые Бога во время великой скорби уже в вечности. В книге Откровение сказано:

И, начав речь, один из старцев спросил меня: сии облеченные в белые одежды кто, и откуда пришли? 7:14 Я сказал ему: ты знаешь, господин. И он сказал мне: это те, которые пришли от великой скорби (ουτοι εισιν οι ερχομενοι εκ της θλιψεως της μεγαλης); они омыли одежды свои и убелили одежды свои Кровию Агнца. 7:15 За это они пребывают [ныне] перед престолом Бога и служат Ему день и ночь в храме Его, и Сидящий на престоле будет обитать в них. 7:16 Они не будут уже ни алкать, ни жаждать, и не будет палить их солнце и никакой зной: 7:17 ибо Агнец, Который среди престола, будет пасти их и водить их на живые источники вод; и отрет Бог всякую слезу с очей их. (Откр 7:13-17)

#A12B024Fi

Kristuksen ekklesia ei hyväksy homoagendaa niin kauan kuin se elää, mutta jos se kuolee, tulevat haaskalinnut raadon kimppuun. Marssijärjestyskin on meille ilmoitettu: Kristus hakee omansa pois taivaisiin, ja vain kuollut uskonnollisuus jää haaskalintujen saaliiksi.


Ja ellei niitä päiviä olisi lyhennetty (και ει μη εκολοβωθησαν αι ημεραι εκειναι), ei mikään liha pelastuisi (ουκ αν εσωθη πασα σαρξ); mutta valittujen tähden ne päivät lyhennetään (δια δε τους εκλεκτους κολοβωθησονται αι ημεραι εκειναι). 24:23 Jos silloin joku sanoo teille: 'Katso, täällä on Kristus', tahi: 'Tuolla', niin älkää uskoko (τοτε εαν τις υμιν ειπη ιδου ωδε ο χριστος η ωδε μη πιστευσητε). 24:24 Sillä vääriä kristuksia ja vääriä profeettoja nousee (εγερθησονται γαρ ψευδοχριστοι και ψευδοπροφηται), ja he tekevät suuria tunnustekoja ja ihmeitä (και δωσουσιν σημεια μεγαλα και τερατα), niin että eksyttävät, jos mahdollista, valitutkin (ωστε πλανησαι ει δυνατον και τους εκλεκτους). 24:25 Katso, minä olen sen teille edeltä sanonut (ιδου προειρηκα υμιν). 24:26 Sentähden, jos teille sanotaan (εαν ουν ειπωσιν υμιν): 'Katso, hän on erämaassa', niin älkää menkö sinne, tahi (ιδου εν τη ερημω εστιν μη εξελθητε): 'Katso, hän on kammiossa', niin älkää uskoko (ιδου εν τοις ταμειοις μη πιστευσητε). 24:27 Sillä niinkuin salama leimahtaa idästä (ωσπερ γαρ η αστραπη εξερχεται απο ανατολων) ja näkyy hamaan länteen (και φαινεται εως δυσμων), niin on oleva Ihmisen Pojan tulemus (ουτως εσται και η παρουσια του υιου του ανθρωπου). 24:28 Missä raato on (οπου γαρ εαν η το πτωμα), sinne haaskalinnut kokoontuvat (εκει συναχθησονται οι αετοι). (Matt 24:22-28)

Экклесия Христа не одобряет повестки гомосексуализма пока она жива, но если она умрет, на труп сразу прилетают птицы, питающиеся падалью.

И если бы не сократились те дни, то не спаслась бы никакая плоть; но ради избранных сократятся те дни. 24:23 Тогда, если кто скажет вам: вот, здесь Христос, или там, - не верьте. 24:24 Ибо восстанут лжехристы и лжепророки (εγερθησονται γαρ ψευδοχριστοι και ψευδοπροφηται), и дадут великие знамения и чудеса, чтобы прельстить, если возможно, и избранных (και τους εκλεκτους). 24:25 Вот, Я наперед сказал вам. 24:26 Итак, если скажут вам: `вот, [Он] в пустыне', - не выходите; `вот, [Он] в потаенных комнатах', - не верьте; 24:27 ибо, как молния исходит от востока и видна бывает даже до запада, так будет пришествие Сына Человеческого (ουτως εσται και η παρουσια του υιου του ανθρωπου); 24:28 ибо, где будет труп, там соберутся орлы (εκει συναχθησονται οι αετοι). (Матфей 24:22-28)

#A12B025Fi

Kristuksen ja hänen morsiamensa kohtaaminen tapahtuu pilvissä, mutta merkki siitä näkyy taivaalla. Kristuksessa kuolleet nousevat haudoistaan, ja enkelit keräävät vielä elossa olevat pyhät Herran luo:

Mutta heti niiden päivien ahdingon jälkeen aurinko pimenee (ευθεως δε μετα την θλιψιν των ημερων εκεινων ο ηλιος σκοτισθησεται), eikä kuu anna valoansa (και η σεληνη ου δωσει το φεγγος αυτης), ja tähdet putoavat taivaalta (και οι αστερες πεσουνται απο του ουρανου), ja taivaitten voimat järkkyvät (και αι δυναμεις των ουρανων σαλευθησονται). 24:30 Ja silloin Ihmisen Pojan merkki näkyy taivaalla (και τοτε φανησεται το σημειον του υιου του ανθρωπου εν τω ουρανω), ja silloin kaikki maan sukukunnat parkuvat (και τοτε κοψονται πασαι αι φυλαι της γης); ja he näkevät Ihmisen Pojan tulevan taivaan pilvien päällä (και οψονται τον υιον του ανθρωπου ερχομενον επι των νεφελων του ουρανου) suurella voimalla ja kunnialla (μετα δυναμεως και δοξης πολλης). 24:31 Ja hän lähettää enkelinsä suuren pasunan äänen pauhatessa (και αποστελει τους αγγελους αυτου μετα σαλπιγγος φωνης μεγαλης), ja he kokoavat hänen valittunsa neljältä ilmalta (και επισυναξουσιν τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσαρων ανεμων), taivasten ääristä hamaan toisiin ääriin (απ ακρων ουρανων εως ακρων αυτων). (Matt 24:29-31)

Встреча Христа и его невесты состоится на облаках, но знак Христа видно будет на небе. Умершие во Христе верующие будут воскрешены, и поднимаются вместе с живущими в тот момент верующими христианами:

И вдруг, после скорби дней тех, солнце померкнет, и луна не даст света своего, и звезды спадут с неба, и силы небесные поколеблются; 24:30 тогда явится знамение Сына Человеческого на небе; и тогда восплачутся все племена земные и увидят Сына Человеческого, грядущего на облаках небесных с силою и славою великою; 24:31 и пошлет Ангелов Своих с трубою громогласною, и соберут избранных Его от четырех ветров, от края небес до края их. (Matt 24:29-31)

#A12B026Fi


Jeesuksen takaisintulon aika ja sen merkit kiinnostavat muitakin kuin hänen oppilaitaan. Jeesus itse opettaa siitä helposti ymmärrettävällä tavalla kehottaen seuraamaan "ajan merkkejä". Puut ovat Raamatussa symboleja, jotka tarkoittavat kansoja. Viikunapuu tarkoittaa geneettistä Israelia:

Mutta oppikaa viikunapuusta vertaus (απο δε της συκης μαθετε την παραβολην): kun sen oksa jo on tuore ja lehdet puhkeavat (οταν ηδη ο κλαδος αυτης γενηται απαλος και τα φυλλα εκφυη), niin te tiedätte, että kesä on lähellä (γινωσκετε οτι εγγυς το θερος). 24:33 Samoin te myös (ουτως και υμεις), kun näette tämän kaiken (οταν ιδητε παντα ταυτα), tietäkää, että se on lähellä, oven edessä (γινωσκετε οτι εγγυς εστιν επι θυραις). 24:34 Totisesti minä sanon teille (αμην λεγω υμιν): tämä sukupolvi ei katoa (ου μη παρελθη η γενεα αυτη), ennenkuin kaikki nämä tapahtuvat (εως αν παντα ταυτα γενηται). 24:35 Taivas ja maa katoavat (ο ουρανος και η γη παρελευσονται), mutta minun sanani eivät koskaan katoa (οι δε λογοι μου ου μη παρελθωσιν). 24:36 Mutta siitä päivästä ja hetkestä ei tiedä kukaan (περι δε της ημερας εκεινης και της ωρας ουδεις οιδεν), eivät taivasten enkelit (ουδε οι αγγελοι των ουρανων), vaan Isäni yksin (ει μη ο πατηρ μου μονος). (Matt 24:32-36)

Не только ученики Иисуса интересуются, когда и как Иисус вернется обратно на землю. Иисус учит об этом легко доступном образом, призывая людей следить за признаками времени. Тут он использует библейскую символику о деревьях, означающих разные народы. Символом генетического Израиля в Библии является смоковница:

От смоковницы возьмите подобие: когда ветви ее становятся уже мягки и пускают листья, то знаете, что близко лето; 24:33 так, когда вы увидите все сие, знайте, что близко, при дверях. 24:34 Истинно говорю вам: не прейдет род сей, как все сие будет; 24:35 небо и земля прейдут, но слова Мои не прейдут. 24:36 О дне же том и часе никто не знает, ни Ангелы небесные, а только Отец Мой один; (Matt 24:32-36)

#A12B027Fi

Juutalaisten paluu historialliseen kotimaahansa on tämän maailmanajan lopun merkki, mutta myös kadonneet heimot palaavat ja asuttavat Jordan-joen länsirannan. Toinen ajan merkki on pahuuden kyllästämä elintapa niin kuin Nooan rakentaessa arkkia perheensä pelastukseksi tai Sodoman miesten julkeus (kts. Lk 17:26-32) vanhan maailman ja syntisten kaupunkien hävityksen edellä. Mutta mitään tarkkaa päivämäärää eivät nämäkään merkit anna; mielenkiintoista kyllä on, että neutronipommeilla maailma voidaan palauttaa kivikauteen yhdessä päivässä:

Sillä niinkuin oli Nooan päivinä (ωσπερ δε αι ημεραι του νωε), niin on myös Ihmisen Pojan tulemus oleva (ουτως εσται και η παρουσια του υιου του ανθρωπου). 24:38 Sillä niinkuin ihmiset olivat niinä päivinä ennen vedenpaisumusta (ωσπερ γαρ ησαν εν ταις ημεραις ταις προ του κατακλυσμου): söivät ja joivat, naivat ja naittivat (τρωγοντες και πινοντες γαμουντες και εκγαμιζοντες), aina siihen päivään asti (αχρι ης ημερας), jona Nooa meni arkkiin (εισηλθεν νωε εις την κιβωτον), 24:39 eivätkä tienneet (και ουκ εγνωσαν), ennenkuin vedenpaisumus tuli ja vei heidät kaikki (εως ηλθεν ο κατακλυσμος και ηρεν απαντας ουτως); niin on myös Ihmisen Pojan tulemus oleva (εσται και η παρουσια του υιου του ανθρωπου). 24:40 Silloin on kaksi pellolla; toinen korjataan talteen, ja toinen jätetään (τοτε δυο εσονται εν τω αγρω ο εις παραλαμβανεται και ο εις αφιεται). 24:41 Kaksi on jauhamassa käsikivillä (δυο αληθουσαι εν τω μυλωνι); toinen korjataan talteen, ja toinen jätetään (μια παραλαμβανεται και μια αφιεται). 24:42 Valvokaa siis (γρηγορειτε ουν), sillä ette tiedä (οτι ουκ οιδατε), millä hetkellä teidän Herranne tulee (ποια ωρα ο κυριος υμων ερχεται). (Matt 24:37-42)

Возвращение иудеев в свою историческую родину один из признаков приближения конца века. Открыто нахальный образ жизни тоже признак времени, см. Лк 17:26-32. Но точной даты Пришествия и эти явления не дадут. Интересно только, что применение нейтронных бомб позволяет вернуть земной шар в каменный век за одни сутки:

Как было во дни Ноя, так будет и в пришествие Сына Человеческого (η παρουσια του υιου του ανθρωπου): 24:38 ибо, как во дни перед потопом ели, пили, женились и выходили замуж, до того дня, как вошел Ной в ковчег, 24:39 и не думали, пока не пришел потоп и не истребил всех, - так будет и пришествие Сына Человеческого; 24:40 тогда будут двое на поле: один берется, а другой оставляется; 24:41 две мелющие в жерновах: одна берется, а другая оставляется. 24:42 Итак бодрствуйте, потому что не знаете, в который час Господь ваш приидет. 24:43 Но это вы знаете, что, если бы ведал хозяин дома, в какую стражу придет вор, то бодрствовал бы и не дал бы подкопать дома своего. 24:44 Потому и вы будьте готовы, ибо в который час не думаете γρηγορειτε ουν οτι ουκ οιδατε), приидет Сын Человеческий (ποια ωρα ο κυριος υμων ερχεται). (см. Мф 24:37-44)

#A12B028Fi

Tässä tuli esille kaksi asiaa: toinen otetaan ja toinen jätetään. Jeesus tulee hakemaan taivaallisiin häihin vain oman morsiamensa, mutta hän tulee kuin varas yöllä, mutta siihenkin on olemassa selvä syy: jos ihmiset tietäisivät, millä hetkellä Jeesus tulee, heistä tulisi yhden päivän hurskastelijoita, joita muutenkin on jo ihan liiaksi asti:

Mutta se tietäkää (εκεινο δε γινωσκετε): jos perheenisäntä tietäisi (οτι ει ηδει ο οικοδεσποτης), millä yövartiolla varas tulee (ποια φυλακη ο κλεπτης ερχεται), totta hän valvoisi (εγρηγορησεν αν), eikä sallisi taloonsa murtauduttavan (και ουκ αν ειασεν διορυγηναι την οικιαν αυτου). 24:44 Sentähden olkaa tekin valmiit (δια τουτο και υμεις γινεσθε ετοιμοι), sillä sinä hetkenä, jona ette luule (οτι η ωρα ου δοκειτε), Ihmisen Poika tulee (ο υιος του ανθρωπου ερχεται). (Matt 24:43-44)

Тут указано, что один человек будет собран, другой оставлен. Иисус забирает с собой на небесную свадьбу только свою невесту, но он придет как вор ночью, по вполне понятной причине: Если бы люди знали день пришествия Иисуса, они стали бы набожными лицемерами и того только на один день:

Итак бодрствуйте, потому что не знаете, в который час Господь ваш приидет. 24:43 Но это вы знаете, что, если бы ведал хозяин дома, в какую стражу придет вор, то бодрствовал бы и не дал бы подкопать дома своего. 24:44 Потому и вы будьте готовы, ибо в который час не думаете, приидет Сын Человеческий. (Матфей 24:42-44)

#A12B029Fi

Jeesuksen Herrakseen tunnustaville kristityille Herran tulo takaisin maailmaan on tiliteon päivä:


Kuka siis on se uskollinen ja ymmärtäväinen orja (τις αρα εστιν ο πιστος δουλος και φρονιμος), jonka hänen herransa on asettanut pitämään huolta palvelusväestään (ον κατεστησεν ο κυριος αυτου επι της θεραπειας αυτου), antamaan heille ruokaa ajallansa (του διδοναι αυτοις την τροφην εν καιρω)? 24:46 Autuas se orja (μακαριος ο δουλος εκεινος), jonka hänen herransa tullessaan löytää sitä tekemässä (ον ελθων ο κυριος αυτου ευρησει ποιουντα ουτως)! 24:47 Totisesti minä sanon teille (αμην λεγω υμιν οτι): hän asettaa hänet kaiken omaisuutensa hoitajaksi (επι πασιν τοις υπαρχουσιν αυτου καταστησει αυτον). 24:48 Mutta jos paha orja sanoo sydämessään (εαν δε ειπη ο κακος δουλος εκεινος εν τη καρδια αυτου): 'Minun herrani tulo viipyy (χρονιζει ο κυριος μου ελθειν)', 24:49 ja rupeaa lyömään orjatovereitaan ja syö ja juo juopuneiden kanssa (και αρξηται τυπτειν τους συνδουλους εσθιειν δε και πινειν μετα των μεθυοντων), 24:50 niin sen orjan herra tulee päivänä, jona hän ei odota (ηξει ο κυριος του δουλου εκεινου εν ημερα η ου προσδοκα), ja hetkenä, jota hän ei arvaa (και εν ωρα η ου γινωσκει), 24:51 ja hakkaa hänet kappaleiksi (και διχοτομησει αυτον) ja määrää hänelle saman osan kuin ulkokullatuille (και το μερος αυτου μετα των υποκριτων θησει). Siellä on oleva itku ja hammasten kiristys (εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων)." (Matt 24:45-51)

Для христианин, признающих Иисуса своим Господом, его возвращение в космос будет днем отчета:

Кто же верный и благоразумный раб, которого господин его поставил над слугами своими, чтобы давать им пищу во время? 24:46 Блажен тот раб, которого господин его, придя, найдет поступающим так; 24:47 истинно говорю вам, что над всем имением своим поставит его. 24:48 Если же раб тот, будучи зол, скажет в сердце своем: не скоро придет господин мой, 24:49 и начнет бить товарищей своих и есть и пить с пьяницами, - 24:50 то придет господин раба того в день, в который он не ожидает, и в час, в который не думает, 24:51 и рассечет его, и подвергнет его одной участи с лицемерами; там будет плач и скрежет зубов. (Матфей 24:45-51)

#A12B030Fi

Jeesuksen takaisintulon aika ja sen merkit on selostettu riittävän niin selvästi, että tarkkaavaiset oppilaat voivat niitä seurata, mutta välinpitämättömät eivät niitä ymmärrä, vaikka näkisivätkin. Jeesus kertoo, mitä siitä seuraa:


Silloin on taivasten valtakunta oleva kymmenen neitsyen kaltainen (τοτε ομοιωθησεται η βασιλεια των ουρανων δεκα παρθενοις), jotka ottivat lamppunsa ja lähtivät ylkää vastaan (αιτινες λαβουσαι τας λαμπαδας αυτων εξηλθον εις απαντησιν του νυμφιου). 25:2 Mutta viisi heistä oli ymmärtäväistä ja viisi tyhmää (πεντε δε ησαν εξ αυτων φρονιμοι και αι πεντε μωραι). 25:3 Tyhmät ottivat lamppunsa (αιτινες μωραι λαβουσαι τας λαμπαδας εαυτων), mutta eivät ottaneet öljyä mukaansa (ουκ ελαβον μεθ εαυτων ελαιον). 25:4 Mutta ymmärtäväiset ottivat öljyä astioihinsa (αι δε φρονιμοι ελαβον ελαιον εν τοις αγγειοις αυτων) ynnä lamppunsa (μετα των λαμπαδων αυτων). 25:5 Yljän viipyessä tuli heille kaikille uni (χρονιζοντος δε του νυμφιου ενυσταξαν πασαι), ja he nukkuivat (και εκαθευδον). 25:6 Mutta yösydännä kuului huuto (μεσης δε νυκτος κραυγη γεγονεν): 'Katso (ιδου), ylkä tulee (ο νυμφιος ερχεται)! Menkää häntä vastaan (εξερχεσθε εις απαντησιν αυτου).' 25:7 Silloin kaikki nämä neitsyet nousivat (τοτε ηγερθησαν πασαι αι παρθενοι εκειναι) ja laittoivat lamppunsa kuntoon (και εκοσμησαν τας λαμπαδας αυτων). 25:8 Ja tyhmät sanoivat ymmärtäväisille (αι δε μωραι ταις φρονιμοις ειπον): 'Antakaa meille öljyänne (δοτε ημιν εκ του ελαιου υμων), sillä meidän lamppumme sammuvat (οτι αι λαμπαδες ημων σβεννυνται)'. 25:9 Mutta ymmärtäväiset vastasivat ja sanoivat (απεκριθησαν δε αι φρονιμοι λεγουσαι): 'Emme voi (μηποτε), se ei riitä meille ja teille (ουκ αρκεση ημιν και υμιν). Menkää ennemmin myyjäin luo ostamaan itsellenne (πορευεσθε δε μαλλον προς τους πωλουντας και αγορασατε εαυταις).' 25:10 Mutta heidän lähdettyään ostamaan ylkä tuli (απερχομενων δε αυτων αγορασαι ηλθεν ο νυμφιος); ja ne, jotka olivat valmiit, menivät hänen kanssansa häihin (και αι ετοιμοι εισηλθον μετ αυτου εις τους γαμους), ja ovi suljettiin (και εκλεισθη η θυρα). 25:11 Ja myöhemmin toisetkin neitsyet tulivat ja sanoivat (υστερον δε ερχονται και αι λοιπαι παρθενοι λεγουσαι): 'Herra, Herra, avaa meille (κυριε κυριε ανοιξον ημιν)!' 25:12 Mutta hän vastasi ja sanoi (ο δε αποκριθεις ειπεν): 'Totisesti minä sanon teille: minä en tunne teitä (αμην λεγω υμιν ουκ οιδα υμας)'. 25:13 Valvokaa siis (γρηγορειτε ουν), sillä ette tiedä päivää ettekä hetkeä (οτι ουκ οιδατε την ημεραν ουδε την ωραν) jona ihmisen poika tulee (εν η ο υιος του ανθρωπου ερχεται). (Matt 25:1-13)

Признаки Второго пришествия Иисуса описаны достаточно ясно, что внимательные ученики могут их понимать, но невнимательные их не понимают, даже если увидят их. Иисус даже говорил, к чему это ведет:

Тогда подобно будет Царство Небесное десяти девам, которые, взяв светильники свои, вышли навстречу жениху. 25:2 Из них пять было мудрых и пять неразумных. 25:3 Неразумные, взяв светильники свои, не взяли с собою масла. 25:4 Мудрые же, вместе со светильниками своими, взяли масла в сосудах своих. 25:5 И как жених замедлил, то задремали все и уснули. 25:6 Но в полночь раздался крик: вот, жених идет, выходите навстречу ему. 25:7 Тогда встали все девы те и поправили светильники свои. 25:8 Неразумные же сказали мудрым: дайте нам вашего масла, потому что светильники наши гаснут. 25:9 А мудрые отвечали: чтобы не случилось недостатка и у нас и у вас, пойдите лучше к продающим и купите себе. 25:10 Когда же пошли они покупать, пришел жених, и готовые вошли с ним на брачный пир, и двери затворились; 25:11 после приходят и прочие девы, и говорят: Господи! Господи! отвори нам. 25:12 Он же сказал им в ответ: истинно говорю вам: не знаю вас. 25:13 Итак, бодрствуйте, потому что не знаете ни дня, ни часа, в который приидет Сын Человеческий. (Матфей 25:1-13)

#A12B031Fi

Kun Jeesuksen oppilaat saavat Pyhän Hengen, Pyhä Henki jakaa heille tehtäviä ja hengellisiä työvälineitä Kristuksen ruumiin rakentamiseksi. Takaisin tullessaan Jeesus palkitsee hyvät orjansa ja rankaisee ne kristityt, jotka ovat nukkuneet onnensa ohi, kts. Mt 25:14-30.

Когда ученики Иисуса получают святого Духа, он раздает им задания и духовные средства для строительства эккдесии. При возвращении Иисуса он награждает добрых рабов и накажет христиан, прозевавших свои обязанности, см. Мф 25:14-30.

#A12B032Fi

Kun Jeesus tulee takaisin maan päälle, hän ei enää verhoudu pilveen. Kansat tuomitaan sen mukaan, miten ne ovat kohdelleet Kristuksen morsianta. Ne, jotka tästä tuomioistuimesta selviävät, pääsevät Jumalan valtakuntaan.

Mutta kun Ihmisen Poika tulee kunniassaan (οταν δε ελθη ο υιος του ανθρωπου εν τη δοξη αυτου) ja kaikki pyhät enkelit hänen kanssaan (και παντες οι αγιοι αγγελοι μετ αυτου), silloin hän istuu kunniansa valtaistuimelle (τοτε καθισει επι θρονου δοξης αυτου). 25:32 Ja hänen eteensä kootaan kaikki kansat (και συναχθησεται εμπροσθεν αυτου παντα τα εθνη), ja hän erottaa toiset toisista (και αφοριει αυτους απ αλληλων), niinkuin paimen erottaa lampaat vuohista (ωσπερ ο ποιμην αφοριζει τα προβατα απο των εριφων). 25:33 Ja hän asettaa lampaat oikealle puolelleen (και στησει τα μεν προβατα εκ δεξιων αυτου), mutta vuohet vasemmalle (τα δε εριφια εξ ευωνυμων). 25:34 Silloin Kuningas sanoo oikealla puolellaan oleville (τοτε ερει ο βασιλευς τοις εκ δεξιων αυτου): 'Tulkaa, minun Isäni siunatut (δευτε οι ευλογημενοι του πατρος μου), ja omistakaa se valtakunta, joka on ollut teille valmistettuna (κληρονομησατε την ητοιμασμενην υμιν βασιλειαν) maailman alasheittämisestä asti (απο καταβολης κοσμου). 25:35 Sillä minun oli nälkä (επεινασα γαρ), ja te annoitte minulle syödä (και εδωκατε μοι φαγειν); minun oli jano, ja te annoitte minulle juoda (εδιψησα και εποτισατε με); minä olin outo, ja te otitte minut huoneeseenne (ξενος ημην και συνηγαγετε με); 25:36 minä olin alaston, ja te vaatetitte minut (γυμνος και περιεβαλετε με); minä sairastin, ja te kävitte minua katsomassa (ησθενησα και επεσκεψασθε με); minä olin vankeudessa, ja te tulitte minun tyköni (εν φυλακη ημην και ηλθετε προς με).' 25:37 Silloin vanhurskaat vastaavat hänelle sanoen (τοτε αποκριθησονται αυτω οι δικαιοι λεγοντες): 'Herra, milloin me näimme sinut nälkäisenä ja ruokimme sinua (κυριε ποτε σε ειδομεν πεινωντα και εθρεψαμεν), tai janoisena ja annoimme sinulle juoda (η διψωντα και εποτισαμεν)? 25:38 Ja milloin me näimme sinut outona ja otimme sinut huoneeseemme, tai alastonna ja vaatetimme sinut (ποτε δε σε ειδομεν ξενον και συνηγαγομεν η γυμνον και περιεβαλομεν)? 25:39 Ja milloin me näimme sinun sairaana tai olevan vankeudessa ja tulimme sinun tykösi (ποτε δε σε ειδομεν ασθενη η εν φυλακη και ηλθομεν προς σε)?' 25:40 Niin Kuningas vastaa ja sanoo heille (και αποκριθεις ο βασιλευς ερει αυτοις): 'Totisesti minä sanon teille (αμην λεγω υμιν): kaikki, mitä olette tehneet yhdelle näistä minun vähimmistä veljistäni (εφ οσον εποιησατε ενι τουτων των αδελφων μου των ελαχιστων), sen te olette tehneet minulle (εμοι εποιησατε)'. (Matt 25:31-40)

Когда Иисус вернется на землю, он больше не будет окутан в облако. Народы будут осуждены в зависимости от того, как они относились к невесте Христа. Те которые проходят судилище, войдут в Царство Бога.

Когда же приидет Сын Человеческий во славе Своей и все святые Ангелы с Ним, тогда сядет на престоле славы Своей, 25:32 и соберутся пред Ним все народы; и отделит одних от других, как пастырь отделяет овец от козлов; 25:33 и поставит овец по правую Свою сторону, а козлов - по левую. 25:34 Тогда скажет Царь тем, которые по правую сторону Его: приидите, благословенные Отца Моего, наследуйте Царство, уготованное вам от создания мира: 25:35 ибо алкал Я, и вы дали Мне есть; жаждал, и вы напоили Меня; был странником, и вы приняли Меня; 25:36 был наг, и вы одели Меня; был болен, и вы посетили Меня; в темнице был, и вы пришли ко Мне. 25:37 Тогда праведники скажут Ему в ответ: Господи! когда мы видели Тебя алчущим, и накормили? или жаждущим, и напоили? 25:38 когда мы видели Тебя странником, и приняли? или нагим, и одели? 25:39 когда мы видели Тебя больным, или в темнице, и пришли к Тебе? 25:40 И Царь скажет им в ответ: истинно говорю вам: так как вы сделали это одному из сих братьев Моих меньших, то сделали Мне. (Матфей 25:31-40)

#A12B033Fi

Raamatun mukaan "usko ei ole joka miehen", mutta Ihmisen pojan tullessa takaisin Taivaasta toteutuu se, mistä on sanottu: "Joka profeetalle ottaa luokseen saa profeetan palkan". Monet ottavat luokseen väärän profeetan, ja saavat väärän profeetan palkan, mutta ne, jotka auttavat Jeesuksen vähimpiä veljiä, pelastuvat. Mutta suuri osa ihmiskuntaa ei käytä hyväkseen tätäkään mahdollisuutta:

Sitten hän myös sanoo vasemmalla puolellaan oleville (τοτε ερει και τοις εξ ευωνυμων): 'Menkää pois minun tyköäni (πορευεσθε απ εμου), te kirotut (οι κατηραμενοι), siihen iankaikkiseen tuleen (εις το πυρ το αιωνιον), joka on valmistettu perkeleelle (το ητοιμασμενον τω διαβολω) ja hänen enkeleillensä (και τοις αγγελοις αυτου). 25:42 Sillä minun oli nälkä (επεινασα γαρ), ja te ette antaneet minulle syödä (και ουκ εδωκατε μοι φαγειν); minun oli jano (εδιψησα), ja te ette antaneet minulle juoda (και ουκ εποτισατε με); 25:43 minä olin outo (ξενος ημην), ja te ette ottaneet minua huoneeseenne (και ου συνηγαγετε με); minä olin alaston (γυμνος), ja te ette vaatettaneet minua (και ου περιεβαλετε με); sairaana ja vankeudessa (ασθενης και εν φυλακη), ja te ette käyneet minua katsomassa (και ουκ επεσκεψασθε με).' 25:44 Silloin hekin vastaavat hänelle sanoen (τοτε αποκριθησονται αυτω και αυτοι λεγοντες): 'Herra, milloin me näimme sinut nälkäisenä (κυριε ποτε σε ειδομεν πεινωντα) tai janoisena (η διψωντα) tai outona (η ξενον) tai alastonna (η γυμνον) tai sairaana (η ασθενη) tai vankeudessa (η εν φυλακη), emmekä sinua palvelleet (και ου διηκονησαμεν σοι)?' 25:45 Silloin hän vastaa heille ja sanoo (τοτε αποκριθησεται αυτοις λεγων): 'Totisesti minä sanon teille (αμην λεγω υμιν): kaiken, minkä olette jättäneet tekemättä yhdelle näistä vähimmistä (εφ οσον ουκ εποιησατε ενι τουτων των ελαχιστων), sen te olette jättäneet tekemättä minulle (ουδε εμοι εποιησατε)'. 25:46 Ja nämä menevät pois iankaikkiseen rangaistukseen (και απελευσονται ουτοι εις κολασιν αιωνιον), mutta vanhurskaat iankaikkiseen elämään (οι δε δικαιοι εις ζωην αιωνιον)." (Matt 25:41-46)

По Библий "не во всех вера", но при этом исполняется слово о том, что "тот, кто принимает пророка, получит зарплату пророка". Есть много таких, которые примут к себе ложных пророков, и получают соотвественно, но те, которые помогают найменьшим братьям Господа Иисуса, будут спасены. Тем, которые даже этой возможностью не использовали, будет плохо:

Тогда скажет и тем, которые по левую сторону: идите от Меня, проклятые, в огонь вечный, уготованный диаволу и ангелам его: 25:42 ибо алкал Я, и вы не дали Мне есть; жаждал, и вы не напоили Меня; 25:43 был странником, и не приняли Меня; был наг, и не одели Меня; болен и в темнице, и не посетили Меня. 25:44 Тогда и они скажут Ему в ответ: Господи! когда мы видели Тебя алчущим, или жаждущим, или странником, или нагим, или больным, или в темнице, и не послужили Тебе? 25:45 Тогда скажет им в ответ: истинно говорю вам: так как вы не сделали этого одному из сих меньших, то не сделали Мне. 25:46 И пойдут сии в муку вечную, а праведники в жизнь вечную. (Матфей 25:41-46)

#A12B034Fi

Kun Jeesus jo oli noussut haudasta, hän käski oppilaitaan odottamaan Pyhän Hengen lupauksen täyttymistä Jerusalemissa. Silloin oppilaat tekivät vielä myös yhden kysymyksen:

Niin he ollessansa koolla kysyivät häneltä sanoen (οι μεν ουν συνελθοντες επηρωτων αυτον λεγοντες): "Herra, tδlläkö ajalla sinä jälleen rakennat Israelille valtakunnan (κυριε ει εν τω χρονω τουτω αποκαθιστανεις την βασιλειαν τω ισραηλ)?" (Apt 1:6)

Когда Иисус уже воскрес из мертвых, он приказал своих учеников ожидать исполнения обещания о Святом Духе в Иерусалиме. Тогда ученики представили еще один вопрос:

Посему они, сойдясь, спрашивали Его, говоря: не в сие ли время, Господи, восстановляешь (αποκαθιστανεις) Ты царство Израилю? (Деяния 1:6)

#A12B035Fi

Oppilaat ajattelivat vain Israelia, mutta Jeesuksen tullessa tapahtuva restauraatio ulottuu paljon syvemmälle, koska suurin häiriötekijä sidotaan. Sana apokathistimi (αποκαθίστημι) ilmoittaa ettδ kyse on maailman palauttamista entiseen, paratiisinomaiseen tilaansa. Jeesus ei kuitenkaan ryhdy sitä enää opettamaan, vaan osoittaa oppilaiden tehtävän nykyajassa, ennen restauraation tapahtumista:


Hän sanoi heille (ειπεν δε προς αυτους): "Ei ole teidän asianne tietää aikoja eikä hetkiä (ουχ υμων εστιν γνωναι χρονους η καιρους), jotka Isä oman valtansa voimalla on asettanut (ους ο πατηρ εθετο εν τη ιδια εξουσια), 1:8 vaan, kun Pyhä Henki tulee teihin, niin te saatte voiman (αλλα ληψεσθε δυναμιν επελθοντος του αγιου πνευματος εφ υμας), ja te tulette olemaan minun todistajani (και εσεσθε μοι μαρτυρες) sekä Jerusalemissa että koko Juudeassa ja Samariassa (εν τε ιερουσαλημ και εν παση τη ιουδαια και σαμαρεια) ja aina maan ääriin saakka (και εως εσχατου της γης)". (Apt 1:7-8)

Ученики думали только об Израиле. Но реставрация при втором публичном пришествии Иисуса проникает глубже, потому что самая большая помеха, дьявол будет связан. Слово αποκαθίστημι, восстановить в прежнее состояние, указывает, что мир будет восстановлен в прежнее состояние, подобно тому что было в раю. Иисус, однако, не начинает учить об этом, а указывает какое задание имеют ученики в этом плане, еще до откровения Царства во славе:

Он же сказал им: не ваше дело знать времена или сроки, которые Отец положил в Своей власти, 1:8 но вы примете силу, когда сойдет на вас Дух Святый; и будете Мне свидетелями в Иерусалиме и во всей Иудее и Самарии и даже до края земли. (Деяния 1:7-8)

#A12B036Fi

Kysymys jäi sillä kertaa viimeiseksi, sillä Jeesuksen kuolleista nousemisesta oli kulunut neljäkymmentä vuorokautta, ja jäljellä oli enää kymmenen vuorokautta, joka on Pasuunansoiton ja Suuren sovituspäivän eli Tuomiopäivän välinen aika. Jeesuksen oli mentävä Isän eteen.


Kun hän oli tämän sanonut, kohotettiin hänet ylös heidän nähtensä (και ταυτα ειπων βλεποντων αυτων επηρθη), ja pilvi vei hδnet pois heidän näkyvistään (και νεφελη υπελαβεν αυτον απο των οφθαλμων αυτων). 1:10 Ja kun he katselivat taivaalle hδnen mennessään (και ως ατενιζοντες ησαν εις τον ουρανον πορευομενου αυτου), niin katso (και ιδου), heidδn tykönänsä seisoi kaksi miestä valkeissa vaatteissa (ανδρες δυο παρειστηκεισαν αυτοις εν εσθητι λευκη); 1:11 ja nδmä sanoivat (οι και ειπον): "Galilean miehet (ανδρες γαλιλαιοι), mitδ te seisotte ja katsotte taivaalle (τι εστηκατε εμβλεποντες εις τον ουρανον)? Tämä Jeesus, joka otettiin teiltä ylös taivaaseen (ουτος ο ιησους ο αναληφθεις αφ υμων εις τον ουρανον), on tuleva samalla tavalla, kuin te näitte hänen taivaaseen menevän (ουτως ελευσεται ον τροπον εθεασασθε αυτον πορευομενον εις τον ουρανον)." (Apt 1:9-11)

Вопрос остается пока последним, потому что от воскресения Иисуса прошло уже сорок суток, и осталось только десять суток, что и есть промежуток времени от Праздника Труб (евр. Иом Теруах) и Праздника Примирения (Иом Киппур). Иисус должен был появиться к Отцу.

Сказав сие, Он поднялся в глазах их, и облако взяло Его из вида их. 1:10 И когда они смотрели на небо, во время восхождения Его, вдруг предстали им два мужа в белой одежде 1:11 и сказали: мужи Галилейские! что вы стоите и смотрите на небо? Сей Иисус, вознесшийся от вас на небо, придет таким же образом, как вы видели Его восходящим на небо. 1:12 Тогда они возвратились в Иерусалим с горы, называемой Елеон, которая находится близ Иерусалима, в расстоянии субботнего пути. (Деяния 1:9-12)

#A12B037Fi

Sanoma Jeesuksen toisesta tulemisesta on myös Jumalan juhlakalenterissa selvästi esillä. Tämän kalenterin mukaan kaikkien Israelin miesten piti tulla pyhiinvaellusmatkalle Jerusalemiin kolme kertaa vuodessa juhlille, jotka osuivat yksiin sadonkorjuun alun kanssa, niin, että pääsiäistä vietetään ohranleikkuun alussa keväällä, helluntaita vehnänkorjuun alussa kesällä ja pasuunansoiton, suuren sovituspäivän ja lehtimajan juhlat osuvat yksiin syksyllä hedelmänpuista saatavan sadon, kuten viinirypäleiden ja öljymarjojen ja muiden hedelmien korjuuaikojen kanssa.

Сообщение о втором пришествии Иисуса наглядно представлен также в календаре Божьих праздников. Законом было установлено, что весь мужской пол Израиля должен был приходить в Иерусалим три раза в год на праздники, совпадающие с началом уборки урожая, так что пасха попадает в начало уборки ячменя весной, день пятидесятницы на начало уборки пшеницы летом, а праздники труб, примирения и кушей на начало уборки осенних плодов винограда, маслины и других фруктовых деревьев .

#A12B038Fi

Kevään juhlat julistavat Jumalan pelastusta: ohra Kristuksen lunastustyötä ja vehnä hänen verellään lunastettuja ihmisiä, mutta syksy on aikaa jolloin Kristus kerää hedelmät Jumalan viljelyksiltä ja käsittelee sadonkorjuun muut tulokset:

Hänellä on viskimensä kädessään (ου το πτυον εν τη χειρι αυτου), ja hän puhdistaa puimatanterensa (και διακαθαριει την αλωνα αυτου) ja kokoaa nisut aittaansa (και συναξει τον σιτον εις την αποθηκην αυτου), mutta ruumenet hän polttaa sammumattomassa tulessa (το δε αχυρον κατακαυσει πυρι ασβεστω). (Lukas 3:17)

Весенние праздники провозглашают Божии план спасения - ячмень означает Христа Спасителя, Пшеница искупленных им детей Бога, но осенью Господь собирает фрукты со своих владений и обрабатывает отходы:

Лопата Его в руке Его, и Он очистит гумно Свое и соберет пшеницу в житницу Свою, а солому сожжет огнем неугасимым. (Лука 3:17)

#A12B039Fi

Syksyllä vietettäviä juhlia on kolme: pasuunansoiton päivä (Jom Teruah), sovituspäivä (Jom Kippur) ja lehtimajanjuhla (Sukkot). Pasuunansoiton päivä on Vanhan Liiton esikuva Messias Jeesuksessa kuolleitten ylösnousemuksesta. Sitä vietetään seitsemännen kuun ensimmäisenä päivänä eli päivänä, jolloin uuden kuun sirppi juuri ja juuri on havaittavissa Jerusalemin horisontissa. Se on päivä, josta Messias juutalaisten ylipapin edessä todisti:

Mutta Jeesus oli vaiti (ο δε ιησους εσιωπα). Siihen vastatakseen ylimmäinen pappi sanoi hänelle (και αποκριθεις ο αρχιερευς ειπεν αυτω): "Minä vannotan sinua elävän Jumalan kautta (εξορκιζω σε κατα του θεου του ζωντος), että sanot meille, oletko sinä Kristus, Jumalan Poika (ινα ημιν ειπης ει συ ει ο χριστος ο υιος του θεου)". 26:64 Jeesus sanoi hänelle (λεγει αυτω ο ιησους): "Sinäpä sen sanoit (συ ειπας). Mutta minä sanon teille (πλην λεγω υμιν): tästedes te saatte nähdä Ihmisen Pojan istuvan Voiman oikealla puolella (απ αρτι οψεσθε τον υιον του ανθρωπου καθημενον εκ δεξιων της δυναμεως) ja tulevan taivaan pilvien päällä (και ερχομενον επι των νεφελων του ουρανου)." (Matt 26:63-64)

Осенних праздников три: день трубы (Jom Teruah), день примирения (Jom Kippur) и дни кушей (Sukkot). Праздник труб - образ Ветхого Завета о воскресении мертвых в Иисусе Христе. Его отмечают в первый день седьмого месяца, когда серп новой луны появится над иерусалимском горизонтом. Это будет день, о котором Мессия перед иудейским первосвященником свидетельствовал:

Иисус молчал. И первосвященник сказал Ему: заклинаю Тебя Богом живым, скажи нам, Ты ли Христос, Сын Божий? 26:64 Иисус говорит ему: ты сказал; даже сказываю вам: отныне узрите Сына Человеческого, сидящего одесную силы и грядущего на облаках небесных. (Матфей 26:63-64)

#A12B040Fi

Syksyn juhlakauden toinen suuri sapatti on seitsemännen kuun kymmenentenä päivänä vietettävä sovintopäivä, Jom Kippur, jonka ihmiset mieltävät paasto- ja tuomiopäiväksi. Vanhurskaitten ylösnousemuksessa Jumalan eteen korotetulle Kristuksen morsiamelle se on sovintopäivä, mutta sovintopäivän paasto muistuttaa siitä, että meidän ei pidä tulla Isän Jumalan eteen ansioitamme esittelemään, sillä lapseksiotto ja kruunaus tapahtuu täysin Kristuksen ansion perusteella. Ne, jotka uskossa ovat seuranneet Herraa Jeesusta, saavat nähdä Jumalan ja tuntea hänet de facto:

Sillä nyt me näemme kuin kuvastimessa (βλεπομεν γαρ αρτι δι εσοπτρου), arvoituksen tavoin (εν αινιγματι), mutta silloin kasvoista kasvoihin (τοτε δε προσωπον προς προσωπον); nyt minä tunnen vajavaisesti (αρτι γινωσκω εκ μερους), mutta silloin minä olen tunteva, niinkuin minut itsenikin tunnetaan (τοτε δε επιγνωσομαι καθως και επεγνωσθην). (1.Kor 13:12)

Второй большой осенний праздник, Jom Kippur, отмечают в десятый день седьмого месяца. Название Иом Киппур переводится как день примирения, но люди принимают его как судный день. Для представленной перед Отцом невесты Христа он день примирения, но пост этого дня напоминает нас о том, что даже в день примирения мы не должны появиться к отцу для того, чтобы хвастаться своими достижениями, потому что усыновление и благословение происходить полностью на основании заслуги Иисуса Христа. Этот день как раз тот день, когда исполнится блаженная надежда ее: вера превращается в видение. Те, которые в вере ходили за Иисусом, увидят Бога и познают его де факто:

Теперь мы видим как бы сквозь [тусклое] стекло, гадательно, тогда же лицем к лицу (προσωπον προς προσωπον); теперь знаю я отчасти (αρτι γινωσκω εκ μερους), а тогда познаю, подобно как я познан (τοτε δε επιγνωσομαι καθως και επεγνωσθην). (1.Кор 13:12)

#A12B041Fi

Syksyn ja koko vuotuisen juhlakalenterin suurin tapahtuma on Lehtimajanjuhla, Sukkot, sillä se on esikuva Karitsan ja hänen valittunsa häistä. Pyhissä kirjoituksissa tämän juhlan koodisana on ilo. Ilo siitä, että Jeesus voitti kuoleman ja ilo siitä, että me emme ole hänestä kaukana, koska hän asuu meidän sydämessämme ja ilo siitä, että me vanhurskasten ylösnousemuksen jälkeen saamme aina olla hänen kanssaan:

Varma on tämä sana (πιστος ο λογος); sillä: jos olemme kuolleet yhdessä hänen kanssaan (ει γαρ συναπεθανομεν), saamme myös hänen kanssaan elää (και συζησομεν); 2:12 jos kärsimme yhdessä, saamme hänen kanssaan myös hallita (ει υπομενομεν και συμβασιλευσομεν); jos kiellämme hänet (ει αρνουμεθα), on hänkin kieltävä meidät (κακεινος αρνησεται ημας); 2:13 jos me olemme uskottomat (ει απιστουμεν), pysyy kuitenkin hän uskollisena (εκεινος πιστος μενει); sillä itseänsä kieltää hän ei saata (αρνησασθαι εαυτον ου δυναται). (2.Tim 2:11-13)

Самый большой праздник осени и всего года - Праздник кущей, потому что он является прообразом Брачного пира Агнца и ее невесты. В священных писаниях этот праздник часто называется просто радостью. Радость встречи, радость от того, что любящий своих детей Бог и любящий своего Бога человек встретились. До этого радость была по мере веры в том, что Иисус победил смерть, и радость о том, что мы не были далеко от него, поскольку он живет своим Духом в нас, и радость в надежде о том, что после воскресения праведников мы всегда будем с ним:

Верно слово: если мы с Ним умерли, то с Ним и оживем; 2:12 если терпим, то с Ним и царствовать будем; если отречемся, и Он отречется от нас; 2:13 если мы неверны, Он пребывает верен, ибо Себя отречься не может. (2.Тим 2:11-13)

#A12B042Fi

Tämän aikakauden (αιών) eli "maailman" loppu on hyvä asia. Jollei Jumala puhaltaisi pasuunaansa, paholaisen uskolliset palvelijat hävittäisivät koko maailman (kosmos), mutta tässä ei edes puhuta siitä. Mutta siitä huolimatta jotkut eivät toivo tämän aikakauden päätöstä, sillä heidän tekonsa ovat pahat, eivätkä he halua siitä pahasta luopua. Osoitinko minä nyt jotakin sormella? Kyllä osoitin. Jokainen ihminen on paholaisen orja aina siihen asti, kunnes kieltää itsensä, ja ottaa vastaan Herran Jeesuksen tarjouksen:

Ja hän kutsui tykönsä kansan ynnä opetuslapsensa ja sanoi heille: "Jos joku tahtoo minun perässäni kulkea, hän kieltäköön itsensä ja ottakoon ristinsä ja seuratkoon minua. Sillä joka tahtoo pelastaa sielunsa, hän kadottaa sen, mutta joka kadottaa sielunsa minun ja evankeliumin tähden, hän pelastaa sen. Sillä mitä se hyödyttää ihmistä, vaikka hän voittaisi omaksensa koko maailman (kosmos), mutta saisi vahingon sielullensa? Sillä mitä voi ihminen antaa sielunsa lunnaiksi? Sillä joka häpeää minua ja minun sanojani tässä avionrikkojassa ja syntisessä sukupolvessa, sitä myös Ihmisen Poika on häpeävä, kun hän tulee Isänsä kunniassa pyhien enkelien kanssa." (Mark 8:34-38)

Конец нынешнего века (гр. αιών), или как его тоже называют "конец света" - хорошее дело. Если бы Бог не вострубил своей трубой, верные служители Сатаны уничтожили бы весь этот мир (космос), но тут даже разговора об этом нет. Тем не менее есть люди, которым конец настоящего века нежелательно, потому что это их образ жизни, и они не хотят расставаться со своим образом жизни, какой плохой он не был. Я тут не показываю пальцем на кого-нибудь? Конечно показываю. Каждый человек раб дьявола пока не отречется от себя и примет предложения Господа Иисуса:

И, подозвав народ с учениками Своими, сказал им: кто хочет идти за Мною, отвергнись себя, и возьми крест свой, и следуй за Мною. 8:35 Ибо кто хочет душу свою сберечь, тот потеряет ее, а кто потеряет душу свою ради Меня и Евангелия, тот сбережет ее. 8:36 Ибо какая польза человеку, если он приобретет весь мир, а душе своей повредит? 8:37 Или какой выкуп даст человек за душу свою? 8:38 Ибо кто постыдится Меня и Моих слов в роде сем прелюбодейном и грешном, того постыдится и Сын Человеческий, когда приидет в славе Отца Своего со святыми Ангелами. (Марк 8:34-38)

#A12B043Fi

Jeesus esitti Öljymäen puheensa noin vuonna 31, josta nyt vuonna 2019 on kulunut 1988 vuotta, joten kolmannen vuosituhannen alkuun on vähemmän kuin 10 vuotta. Monet meille ilmoitetuista ajan merkeistä ovat täyttymässä tuota pikaa, mutta kristittyjen pitää olla aina valmiina tuli Herra milloin tahansa morsiantansa noutamaan.

Свою речь на Масличной горе Господь Иисус изложил предположительно в 31-ом году, лет 1988 назад, и поэтому до начала третьего тысячелетия в 2010-ом году осталось меньше чем десять лет. Исполняются тоже разные признаки конца времен язычников, но христианин должен быть всегда готов к пришествию Христа за своей невестой.

#A12B044Fi

Uuden ihmisen synnytystuskat alkoivat kohta Jeesuksen ylösoton jälkeen. Ensimmäisenä tapettiin Jerusalemin ekklesian koinonian tehtäviin siunattu Stefanus, Herodes mestautti Jaakobin, joka oli yksi Jeesuksen kolmesta lähimmästä miehestä, mutta jo Ensimmäisessä Thessalonikalaiskirjeessä kerrotaan siitä, kuinka myös kreikkalaiset ryhtyivät vainoamaan kristittyjä:

Sillä teistä, veljet, on tullut niiden Kristuksessa Jeesuksessa olevien Jumalan ekklesioiden seuraajia, jotka ovat Juudeassa (υμεις γαρ μιμηται εγενηθητε αδελφοι των εκκλησιων του θεου των ουσων εν τη ιουδαια εν χριστω ιησου), sillä tekin olette kärsineet omilta kansalaisiltanne samaa (οτι ταυτα επαθετε και υμεις υπο των ιδιων συμφυλετων) kuin he juutalaisilta (καθως και αυτοι υπο των ιουδαιων), 2:15 jotka tappoivat Herran Jeesuksenkin (των και τον κυριον αποκτειναντων ιησουν) ja omat profeettansa (και τους ιδιους προφητας) ja ovat vainonneet meitä (και ημας εκδιωξαντων), eivätkä ole Jumalalle otollisia (και θεω μη αρεσκοντων), vaan ovat kaikkien ihmisten vihollisia (και πασιν ανθρωποις εναντιων), 2:16 kun estävät meitä puhumasta pakanoille heidän pelastumiseksensa (κωλυοντων ημας τοις εθνεσιν λαλησαι ινα σωθωσιν). Näin he yhäti täyttävät syntiensä mittaa (εις το αναπληρωσαι αυτων τας αμαρτιας). Viha onkin jo saavuttanut heidät (παντοτε εφθασεν δε επ αυτους η οργη), viimeiseen määräänsä asti (εις τελος). (1.Tess 2:14-16)

Муки рождения Нового Человека начались сразу после вознесения Христа. Первый убитый ученик его был Стефан, благословенный на служение койнонии иерусалимской общины Христа, Ирод убил Якова, который был один из самых близких учеников Иисуса, но уже в Первой Послании фессалоникийцам указано, что также греки стали преследовать христиан:

Ибо вы, братия, сделались подражателями церквам Божиим (των εκκλησιων του θεου - экклесиям Божиим) во Христе Иисусе, находящимся в Иудее, потому что и вы то же претерпели от своих единоплеменников, что и те от Иудеев, 2:15 которые убили и Господа Иисуса и Его пророков, и нас изгнали, и Богу не угождают, и всем человекам противятся, 2:16 которые препятствуют нам говорить язычникам, чтобы спаслись, и через это всегда наполняют меру грехов своих; но приближается на них гнев до конца. (2.Фесс 2:14-16)

#A12B045Fi

Raamatun viimeistä kirjaa sanotaan Ilmestyskirjaksi. Sen alussa meille esitetään Jumalan lausunto seitsemästä Aasian maakunnan ekklesiasta, joka Kristuksen lähettämä enkeli välitti silloin Patmoksen saarella vangittuna olleelle Johannekselle:

Minä olin hengessä Herran päivänä (εγενομην εν πνευματι εν τη κυριακη ημερα), ja kuulin takaani suuren äänen, ikäänkuin pasunan äänen (και ηκουσα οπισω μου φωνην μεγαλην ως σαλπιγγος), 1:11 joka sanoi (λεγουσης): "Minä olen Alfa ja Omega, Ensimmäinen ja Viimeinen" (εγω ειμι το α και το ω ο πρωτος και ο εσχατος) ja (και) "Kirjoita kirjaan, mitä näet (ο βλεπεις γραψον εις βιβλιον), ja lähetä Aasiassa oleville seurakunnille (και πεμψον ταις εκκλησιαις ταις εν ασια), Efesoon (εις εφεσον) ja Smyrnaan (και εις σμυρναν) ja Pergamoon (και εις περγαμον) ja Tyatiraan (και εις θυατειρα) ja Sardeeseen (και εις σαρδεις) ja Filadelfiaan (και εις φιλαδελφειαν) ja Laodikeaan (και εις λαοδικειαν)". (Ilm 1:10-11)

В начале книги Откровения, который также Апокалипсисом называется, нам представлено заключение Бога по семи экклесиям в провинции Азия.

Я был в духе (εγενομην εν πνευματι) в день воскресный (εν τη κυριακη ημερα - в день Господень), и слышал позади себя громкий голос, как бы трубный, который говорил: Я есмь (εγω ειμι) Альфа и Омега, Первый и Последний; 1:11 то, что видишь, напиши в книгу и пошли церквам (ταις εκκλησιαις - экклесиям) , находящимся в Асии: в Ефес, и в Смирну, и в Пергам, и в Фиатиру, и в Сардис, и в Филадельфию, и в Лаодикию. (Откр 1:10-11)

#A12B046Fi

Johanneksen teksti on kirjoitettu noin vuonna 90, mutta lausunto koskee koko pakanain aikaa ja seitsemää viimeistä vuotta, mikä tekstissä on ilmaistu sanoilla "hengessä Herran päivänä". Joukossa on vain kaksi yhteisöä, joita ei kehoteta mielenmuutokseen missään asiassa. Ne asiat, joita Jumala arvostaa, saavat tunnustusta, mutta yksi ekklesia ei saa Jumalan hyväksyntää missään sitä koskevassa asiassa. Muiden neljän kaupungin ekklesioissa on sekalaista väkeä, sekä nuhteettomia, että enemmän tai vähemmän hairahtuneita, toisissa enemmän, toisissa vähemmän.

Текст Иоанны написано примерно в 90-ом году, но заключение Бога по экклесиям касается всего времени язычников и семи последних лет, что выражено в тексте словами "в духе в День Господень". Из семи экклесии только две были такие, которые не получили указания перестроится ни в каком вопросе. Те вопросы, которые удовлетворяют Бога, получают от Него признание, но один из семи общин не получает одобрения Бога ни по каком-либо вопросе. В экклесиях остальных четырех городов одни члены общин более-менее успешно идут по воле Бога, а другие не очень.

#A12B047Fi

Monet niistä asioista, joita Jumala ei ollenkaan hyväksy, ovat tyypillisiä kirkollisia syntejä, joita nykyisin ei edes tunnisteta synneiksi. Efeson ja Pergamon ekklesioiden yhteydessä mainittu sana nikolaiittain oppi viittaa monarkkisen piispuuden harhaoppiin, joka jakaa pyhät maallikoihin ja papistoon. Sana nikolaiitta tulee sanoista nikos ja laos - voittaa kansa. Nikolaiitta on kirkkoherra ja pastori, joka on korottanut itsensä Pyhän Hengen paikalle. Kaikki maailman kirkot perustuvat nikolaiittain oppiin, mutta Efeson kristillinen yhteisö oli pystynyt sen torjumaan. Hyvin aktiivinen ekklesia kuitenkin tuhoutui, kun se kadotti ensimmäisen rakkautensa Kristukseen.

Многое из того, что Бог совсем не одобряет, являются грехами, настолько типичными для церквей Римского происхождения, что в настоящее время они вообще не признаны как грехи. Упомянутое в связи с экклесиями Эфеса и Пергама учение николаитов известен как ересь монархического епископата. Согласно этого учения в каждом городе главой экклусии должен быть одни человек, епископ. Само слово николаит - составное слово, первая часть "лаос" которого означает народ, а вторая часть "никос" - победитель. Николаит просто человек, который победил и покорил Божий народ настолько, что сделал их христианами второго сорта, а сам возвышал себя на место Святого Духа. Все церкви мира основаны на учение николаитов. Эфесская экклесия оказалась достаточно сильной отразить ересь николаитов, но погибла, когда потеряла свою первую, горячую любовь ко Христу.

#A12B048Fi

Smyrnan ekklesia ei saa nuhteita, ja kuin todistuksena siitä, Smyrnan, nykyisin Izmirin kaupunki Turkissa seisoo tänäkin päivänä, ja myös kristilliset yhteisöt toimivat.

Экклесия в городе Смирна не была обличена в никаком недостатке, и как свидетельство об этом город Смирна, нынешний Измир в Турции стоит по сей день, и общины верующих действительны.

#A12B049Fi

Pergamon oli aikoinaan kuuluisa kulttuurikeskus. Siellä oli myös se valtavankokoinen Saatanan valtaistuin, jonka saksalaiset noin sata vuotta sitten siirsivät Berliiniin. Samalla museoalueella Berliinissä on myös Baabelista tuotu Ishtar-portti. Saksa on halunnut näin osoittaa, että he ovat saatananpalvojien ykköskaartia. Pergamon kaupungissa tapetun kristityn nimi Antipas tarkoittaa papan eli paavin vastustajaa. Koska Jumalan ekklesia on voittamaton niin kauan, kun se pysyy Herralleen uskollisena, saatanan uskolliset palvelijat ovat kehittäneet paljon erilaisia menetelmiä vietelläkseen kristityt pois Totuudesta. Yksi tehokkaimmista viettelykeinoista on Bileamin oppi. Bileam oli rahan valtaan antautunut profeetta, joka maksusta neuvoi Israelin vastustajia tarjoamaan naisensa Israelin miehille huoriksi, että Israel tekisi syntiä ja menettäisi Jumalallisen varjeluksensa. Uudessa Testamentissa Bileamin opista varoitetaan paitsi Pergamon ekklesiaa, mutta Pietarin toisessa kirjeessä ja Juudaan kirjeessä sama varoitus on osoitettu kaikille meille.

Город Пергама был известен как культурный центр. Там находился также тот огромный престол Сатаны, которого немцы около сто лет назад перевезли в Берлин. На территории того же музея в Берлине находится также перевезенные из Вавилона ворота вавилонской богини Иштара. Германия, таким образом, хотела доказать, что она числится среди первых поклонников Сатаны. Имя убитого в Пергаме Антипы означает противника папы. Поскольку Божья экклесия непобедима пока она стоит верная своему Господу, верные слуги сатаны разработали много разных схем искушения, чтобы вести ее в заблуждение. Они из самых эффективных средств в этом деле является учение Валаака. Валаак был продажным пророком, который за плату советовал противникам Израиля дать свои женщины израильским мужчинам на секс, чтобы Израиль с ними согрешил и потерял свою божественную защиту. В Новом Завете только экклесия в Пергаме предупреждается об учении Валаака, но во Втором Послании Петра и Послании Иуды такое же предупреждение адресовано и всем нам.

#A12B050Fi

Tyatiran ekklesian saamien kiitosten jälkeen sitä nuhdellaan Iisebeliä kohtaan osoitetusta suvaitsevaisuudesta. Nimi Iisebel viittaa kuningas Ahabin vaimoon, joka alisti heikkotahtoisen miehensä palvelemaan Saatanaa. Iisebelin henkilökuva sopii hyvin paavin ja babylonialaisen valtiojärjestelmän epäpyhän liiton kuvaamiseen. Jumala rankaisee epäpyhää pesuetta heittämällä "Kristuksen morsiamena" esiintyvän porton sänkyyn rakastelijoittensa kanssa.

После оказанных в адрес экклесии в городе Фиатиры слов одобрения, ей направлены слова упреки за терпимость, оказанной к женщине по имени Иезевель. Женщина с таким именем была женой царя Ахава, которая подчинила своего слабого по воле мужа, чтобы тот служил Сатане. Характеристика Иезевеля хорошо подходит для описания нечистого союза церквей и государств вавилонской системы. Бог в конце века накажет нечистых союзников свалив претендента на пост Невесты Христа на нары со своими любовниками.

#A12B051Fi

Sardeen ekklesian uloskutsutut olivat kuolleet matkalle jo ennen kuin he olivat päässeet sisälle Jumalan valtakuntaan. Silti heillekin Jumala antaa toivoa kehottamalla heitä muistamaan sitä, mitä he olivat saaneet ja kuulleet. Jospa he ehkä muuttaisivat vielä mielensä ja pääsisivät osallisiksi hengellisestä elämästä. Korjauskehotuksen saaneesta yhteisöstä löytyi vain muutamia, jotka saivat jatkaa matkaansa puhtain paperein.

Экклесия в городе Сардис состоялась из людей, которые отделились от мира, но были духовно мертвые. Тем не менее Бог побуждает их запомнить о том, что они уже получили и услышали, чтобы они переменились умственно и стали участниками духовной жизни. Среди членов экклесии нашлось только несколько человек, которые способны были продолжать свою дорогу к Божьему совершенству без замечаний.

#A12B052Fi

Filadelfian ekklesia oli veljesrakkauden yhteisö, jota myös kaupungin nimi "filadelfia" (filos + adelfos) tarkoittaa. Kun Jumalan puhuu veljesrakkauden ekklesian enkelille, myös hän käyttää veljesrakkauden kieltä:

Näin sanoo Pyhä (ταδε λεγει ο αγιος), Totinen (ο αληθινος), jolla on Daavidin avain (ο εχων την κλειδα του δαβιδ), hän, joka avaa (ο ανοιγων), eikä kukaan sulje (και ουδεις κλειει), ja joka sulkee, eikä kukaan avaa (και κλειει και ουδεις ανοιγει). (Kts. Ilm 3:7)

Экклесия в городе Филадельфия была общиной братолюбия, что и есть значение названия их города. Когда Бог говорит ангелу этой общины, он говорит на том же языке братолюбия:

Так говорит Святый, Истинный, имеющий ключ Давидов, Который отворяет - и никто не затворит, затворяет - и никто не отворит. (см. Откр 3:7)

#A12B053Fi

Daavidin nimi suomennettuna on "Minun rakkaani". Rakkaus on se avain, jolla päästään Pyhän ja Totisen Jumalan yhteyteen, eikä tämä yhteys jää hedelmättömäksi: jopa Saatanan synagogasta tulijoita pelastuu, mutta sekään ei vielä ole kaikkein parasta, sillä Veljesrakkauden yhteisöstä sanotaan myös:

Minä olen sinua rakastanut (εγω ηγαπησα σε). (Kts. Ilm 3:9)

Имя Давида переводится как "Мой возлюбленный". Любовь - тот ключ, который нужен для общения с Богом, и если она есть, она не останется без плодов. Даже из синагоги Сатаны придут люди и будут спасены, но даже это не самое хорошее, потому что об экклесии братолюбия было сказано также:

Я возлюбил тебя (εγω ηγαπησα σε). (см. Откр. 3:9)

#A12B054Fi

Tämä on paljon enemmän kuin se maailmalla levitetyn väärän evankeliumin motoksi otettu irrallinen lause Johanneksen evankeliumista "niin on Jumala maailmaa rakastanut, että antoi ainokaisen poikansa, ettei kukaan, joka häneen uskoo, hukkuisi, vaan että hänellä olisi iankaikkinen elämä", kts Joh 3:16. Veljesyhteisölle osoitetun sanoman jatko osoittaa, että Jumala edelleenkin rakastaa Veljesrakkauden yhteisöä:

Koska sinä olet ottanut minun kärsivällisyyteni sanasta vaarin (οτι ετηρησας τον λογον της υπομονης μου), niin minä myös otan sinusta vaarin ja pelastan sinut koetuksen hetkestä (καγω σε τηρησω εκ της ωρας του πειρασμου), joka on tuleva yli koko maanpiirin (της μελλουσης ερχεσθαι επι της οικουμενης ολης) koettelemaan niitä, jotka maan päällä asuvat (πειρασαι τους κατοικουντας επι της γης). (Ilm 3:10)

Уже это намного больше чем избранный как лозунг распространяемого во всем мире ложного евангелия "ибо так возлюбил Бог мир, что дал своего сына единородного, чтобы никто из верующих в Него, погиб, а имел жизнь вечную", см. Иоанн 3:16. Продолжение обращения к общине братолюбия указывает также, что Бог и ныне любить экклесию братолюбия:

И как ты сохранил (οτι ετηρησας) слово терпения Моего (τον λογον της υπομονης μου), то и Я сохраню тебя от годины искушения (εκ της ωρας του πειρασμου), которая придет на всю вселенную (της μελλουσης ερχεσθαι επι της οικουμενης ολης), чтобы испытать (πειρασαι) живущих на земле. ( Откр. 3:10)

#A12B055Fi

"Koetuksen hetki", (i ora tou peirasmu), ei ole sama kuin se suuri ahdinko (thlipsis megas), jota maailma nyt valmistelee koko kristikunnan tuhoamiseksi, vaan se lyhyt aika, jonka kestäessä kristikunta ei enää ole pidättelemässä Laittomuuden ihmisen pahuutta maan päällä. Koetuksen hetkessä kuolee kolmasosa ihmiskuntaa, mutta kun kristittyjen ylösoton jälkeen maailmaan jäävä kirkko ja geneettinen Israel on koeteltu, tulevat Jumalan vihan maljat, jotka tuhoavat kaiken parantumattomasti pahan maailmasta.

Година искушения (η ωρα του πειρασμου, час испытания) не то же самое как великая скорбь (thlipsis megas), которую мир сейчас готовит для уничтожения всего христианства, а тот короткий период, в течении которого Бог уже не удерживает зло Человека Беззакония на земле. Во время "годины искушения" погибнет одна треть человечества, но когда оставшиеся в мире (организованные по принципам вавилонской системы) церкви и генетический Израиль после восхищения невеста Христа будут испытаны, будут еще "чаши гнева" Бога, которыми уничтожено будет все неизлечимое зло в мире.

#A12B056Fi

Laodikean kaupungin nimi tulee sanoista laos, kansa ja dikeos - suora, oikeamielinen ja vanhurskas. Kysymys on siis demokratiasta. Kansa on omasta mielestään oikeassa, mutta suora, oikeamielinen ja vanhurskas Jumala on jätetty oven taakse kolkuttelemaan. Lopulta Jumala oksentaa Laodikean ekklesian ulos suustaan, mutta jättää oven raolleen niille, jotka muuttavat mielensä ennen kuin Ylkä tulee ja ovet suljetaan.

Название г. Лаодикия (лаос дикеос) означает, что "народ справедливый". Это как раз "демократия" без Бога. Народ читает себя уполномоченным сам определить, что справедливо, но прямой, справедливый и праведный Бог оставлен за дверьми. Вконец Бог извергнет лаодикийскую экклесию изо своего рта, но оставляет дверь пока приоткрытой для тех, которые перестроятся до пришествия Жениха и закрытия дверей.

#A12B057Fi

Kaikkien seitsemän ekklesian enkeleille ilmoitetaan se, mitä voittajat saavat. Mutta kenet he voittavat miten he voiton saavat, siitä puhutaan erikseen toisessa paikassa:

Ja he ovat voittaneet hänet (και αυτοι ενικησαν αυτον) Karitsan veren kautta ja todistuksensa sanan kautta (δια το αιμα του αρνιου και δια τον λογον της μαρτυριας αυτων), eivätkä ole henkeänsä rakastaneet, vaan olleet alttiit kuolemaan asti (και ουκ ηγαπησαν την ψυχην αυτων αχρι θανατου). (Ilm 12:11)

Всем семи экклесиям сказано, что победители получают. Но кого они побеждают, и как они добивают победу, об этом сказано в другом месте:

Они победили его кровию Агнца и словом свидетельства своего, и не возлюбили души своей даже до смерти. (Откр 12:11)

#A12B058Fi

Ei Saatanaa ihmiskonsteilla voiteta, eikä pelkästään pastorin saarnoja kuuntelemalla. On tunnettava Jumala ja kuunneltava häntä ja noudatettava hänen sanojaan uskon kuuliaisuudessa. Jeesus sanoi paholaiselle, ettei ihminen elä leivästä, vaan jokaisesta sanasta, joka Jumalan suusta lähtee. Joka tämän tajuaa, ymmärtää myös mitä tarkoittavat sanat "vanhurskas on elävä uskosta".

Сатану не побеждают средствами человеческими или одним только слушанием проповедей пасторов. Необходимо знать лично самого Бога, слышать и слушаться ему в послушании веры. Иисус сказал дяволу, что человек не проживет одним хлебом, а каждым словом, который исходит из уст Бога. Кто понимает это, разумеет также, что означает слова "праведник живет верою".

#A12B059Fi

Jumala loi taivaat, maailman ja kaikki, mitä niissä on Kristuksen kautta ja Kristukseen. Kun ihmisen ja Luojan yhteys synnin takia katkesi, hän sovitti sen takaisin yhteyteensä Kristuksessa, uskon kautta. Raamatun alkulehdiltä asti me olemme nähneet, että avioliitto on Jumalan havainto-opetusta tästä sovituksesta, ja Raamatun loppulehdillä me luemme siitä, miten ja minkälaisissa puitteissa Jumalan Karitsan ja hänen morsiamensa häät tapahtuvat.

Бог сотворил небеса, космос и все, что в них через Христос и в Христос. Когда общение человека и Творца из-за греха была нарушена, Он примирил человека обратно к себе во Христе через веру. Начиная с первых страниц Библии мы увидели, что брак является Божьей иллюстрацией об этом примирении, а на последных страницах Библии мы читаем о том, как и в каких обстоятельствах происходит свадьба Божьего Агнца и его невесты.

#A12B060Fi

Raamatun säätämän avioliittojärjestyksen mukaan morsiamen osto ja avioliiton täyttymys ovat eri tapahtumia. Jeesus tuli maan päälle maksaakseen morsiamen hinnan, Pyhä Henki kasvattaa morsiamen ja kun morsiamen isä antaa hyväksyntänsä pojan häävalmisteluille, hakee sulhanen morsiamen kotiin. Sitten isä siunaa pojan morsiamen, jonka jälkeen autuas toivo täyttyy. Raamatulliset häät kestävät seitsemän päivää, ja Raamatun ilmoitus Karitsan häistä määrittelee taivaalliset häät seitsemän vuoden mittaisiksi, jonka jälkeen Jumalan karitsa palaa esikuntineen takaisin maan päällä odottavan suurelta osalta vihamielisen häävierasjoukon pariin. Mitä silloin tapahtuu, on kerrottu tarkkaan Ilmestyskirjassa ja muuallakin Raamatussa, mutta tämän kirjan kannalta se olisi sivujuoni ja veisi huomattavan paljon palstatilaa. Kokonaan tätä aihetta emme kuitenkaan voi sivuuttaa, vaikka ekklesia - kirkkoa ja geneettistä Israelia lukuunottamatta - ei ylösoton jälkeen enää olekaan niitä tapahtumia maan päällä näkemässä.

Библейский свадебный порядок предусматривает как выкуп невесты и завершение брака как отдельные случаи. Иисус на земле заплатил цену невесты, Святой Дух воспитывает невесту и когда Отец жениха даст добро, жених пойдет за невестой и приведет ее домой. Отец благословить ее, и потом будет завершение священной надежды. Свадьба по Библии длится семь дней, и свадьба Агнца семь лет. Свадебный пир будет разыгран на земле среди настроенных по большей части враждебно к возвращению законного правителя земли. К чему это приведет, подробно описано в Откровении, да и в других местах Библии, но для евангелия это не главная тема, и поэтому мы здесь не будет вдаваться в продробности. Полностью мы, однако, не можем миновать пророчества о последних семи лет мировой истории, хотя невеста Христа, за исключением государственных церквей и генетического Израиля после восхищения экклесии могут наблюдать за этими событиями только с небес.

#A12B061Fi

Myös Markus (luku 13) ja Luukas (21:1-36) selostavat Jeesuksen Öljymäen puhetta. Kysymykseen temppelin hävittämisen ajankohdasta Jeesus Luukkaan mukaan vastaa näin:

Mutta kun te näette Jerusalemin sotajoukkojen ympäröimänä, silloin tietäkää, että sen hävitys on lähellä (οταν δε ιδητε κυκλουμενην υπο στρατοπεδων την ιερουσαλημ τοτε γνωτε οτι ηγγικεν η ερημωσις αυτης). 21:21 Silloin ne, jotka Juudeassa ovat, paetkoot vuorille (τοτε οι εν τη ιουδαια φευγετωσαν εις τα ορη), ja jotka ovat kaupungissa (και οι εν μεσω αυτης), lähtekööt sieltä pois, ja jotka maalla ovat, älkööt sinne menkö (εκχωρειτωσαν και οι εν ταις χωραις μη εισερχεσθωσαν εις αυτην). 21:22 Sillä ne ovat koston päiviä, että kaikki täyttyisi, mikä kirjoitettu on (οτι ημεραι εκδικησεως αυται εισιν του πληρωθηναι παντα τα γεγραμμενα). Voi raskaita ja imettäväisiä niinä päivinä (ουαι δε ταις εν γαστρι εχουσαις και ταις θηλαζουσαις εν εκειναις ταις ημεραις)! Sillä suuri hätä on oleva maan päällä ja viha tätä kansaa vastaan (εσται γαρ αναγκη μεγαλη επι της γης και οργη εν τω λαω τουτω); 21:24 ja he kaatuvat miekan terään (και πεσουνται στοματι μαχαιρας), heidät viedään vangeiksi kaikkien kansojen sekaan (και αιχμαλωτισθησονται εις παντα τα εθνη), ja Jerusalem on oleva pakanain tallattavana (και ιερουσαλημ εσται πατουμενη υπο εθνων), kunnes pakanain ajat täyttyvät (αχρι πληρωθωσιν καιροι εθνων). (Lukas 21:20-24)

Речь Иисуса на Масличной горе излагают также Марк в 13-ой главе и Лука в 21-ой главе.

На вопрос учеников о времени разрушения иерусалимского храма Лука передает ответ Иисуса:

Когда же увидите Иерусалим, окруженный войсками, тогда знайте, что приблизилось запустение его: тогда находящиеся в Иудее да бегут в горы; и кто в городе, выходи из него; и кто в окрестностях, не входи в него, потому что это дни отмщения, да исполнится все написанное. Горе же беременным и питающим сосцами в те дни; ибо великое будет бедствие на земле и гнев на народ сей: и падут от острия меча, и отведутся в плен во все народы; и Иерусалим будет попираем язычниками, доколе не окончатся времена язычников (αχρι πληρωθωσιν καιροι εθνων). (Лука 21:20-24)

#A12B062Fi

Rooman sotajoukot hävittivät Jerusalemin vuonna 70, mutta se oli vasta esikuva siitä, mitä tämän aikakauden lopussa tapahtuu. Kun Jumalan hyljänneet ihmiset tajuvat tulleensa petetyksi, he kadottavat kaiken toivonsa, raivoavat ja sotivat, he syövät valiumia, xanaxia ja diapamia "masennukseen", mutta niille, joilla on Kristus sydämessä, on paidan ulkopuolella raivoava maailma merkki siitä, että hyvä tästä tulee:

Ja on oleva merkit auringossa (και εσται σημεια εν ηλιω) ja kuussa (και σεληνη) ja tähdissä (και αστροις), ja ahdistus kansoilla maan päällä ja epätoivo, kun meri ja aallot pauhaavat (και επι της γης συνοχη εθνων εν απορια ηχουσης θαλασσης και σαλου). 21:26 Ja ihmiset menehtyvät peljätessään ja odottaessaan (αποψυχοντων ανθρωπων απο φοβου και προσδοκιας) sitä, mikä asuttua maailmaa kohtaa (των επερχομενων τη οικουμενη); sillä taivaitten voimat järkkyvät (αι γαρ δυναμεις των ουρανων σαλευθησονται). 21:27 Ja silloin he näkevät Ihmisen Pojan tulevan pilvessä (και τοτε οψονται τον υιον του ανθρωπου ερχομενον εν νεφελη) suurella voimalla ja kunnialla (μετα δυναμεως και δοξης πολλης). 21:28 Mutta kun nämä alkavat tapahtua (αρχομενων δε τουτων γινεσθαι), niin rohkaiskaa itsenne ja nostakaa päänne (ανακυψατε και επαρατε τας κεφαλας υμων), sillä teidän vapautuksenne on lähellä (διοτι εγγιζει η απολυτρωσις υμων)." (Lukas 21:25-28)

Римские войска разрушили храм в Иерусалиме в 70-ом году, но это было только прообраз того, что будет в конце века. Когда отвернувшиеся от Бога люди заметят, что они обмануты, они потеряют всю надежду, бешенствуют и воюют, они принимают "успокоители", но для тех, у которых Христос в сердце, волнения людского моря будет признаком, что все будет хорошо:

И будут знамения в солнце и луне и звездах, а на земле уныние народов и недоумение; и море восшумит и возмутится; 21:26 люди будут издыхать от страха и ожидания (αποψυχοντων ανθρωπων απο φοβου και προσδοκιας) [бедствий], грядущих на вселенную (των επερχομενων τη οικουμενη), ибо силы небесные поколеблются, 21:27 и тогда увидят Сына Человеческого, грядущего на облаке (και τοτε οψονται τον υιον του ανθρωπου ερχομενον εν νεφελη) с силою и славою великою (μετα δυναμεως και δοξης πολλης). 21:28 Когда же начнет это сбываться, тогда восклонитесь и поднимите головы ваши (ανακυψατε και επαρατε τας κεφαλας υμων), потому что приближается (διοτι εγγιζει) избавление ваше (η απολυτρωσις υμων). (Lukas 21:25-28)

#A12B063Fi

Pakanain ajan kiistattomaksi johtajaksi nousi Danielin ennustusten mukaisesti Rooma, jonka herruuden myös juutalaiset olivat tunnustaneet vaatiessaan Jeesuksen teloitusta sanoen, ettei heillä ole kuningasta, vaan keisari, kts. Joh 19:15.

Главенствующим деятелем на весь период язычников стал Рим, о чем уже было написано в книге Даниила. Иудей также признали господство Рима тогда, когда они требовали казни Иисуса Помазанного сказав что "нет у нас Царя, кроме цесаря", см. Иоанн 19:15.

#A12B064Fi

Rooma liittyi Jumalan vastaiseen rintamaan oma-aloitteisesti. Jo vuonna 64 Rooman keisari järjesti Roomassa puutarhajuhlia, joissa tapettujen kristittyjen ruumiita käytettiin koristeina. Juutalaisten kapinoinnista Roomaa vastaan Jerusalemissa, Egyptissä, Libyassa ja Babyloniassa roomalaiset saivat lisää vettä myllyynsä, sillä he pitivät myös kristittyjä juutalaisina, ja osallisina heidän pahoihin tekoihinsa.

Рим включился в антихристианский фронт самостоятельно. В 64-ом году император Рима организовал в Риме оргий, на которых тела убитых христиан использовались как украшения. Но когда иудей восстали против Рима, римляне разрушили иерусалимский храм в 70 году. Потом иудей восстали в Египте и Вавилоне, что еще более усилило гонение христиан, поскольку римляне считали также христиан иудеями и участниками их злых дел.

#A12B065Fi

Jerusalemin hävittämisen jälkeen roomalaiset pyrkivät soluttautumaan kristillisiin yhteisöihin, josta tuloksena syntyi monarkkisen piispuuden nimellä tunnettu harhaoppi, joka tunnetaan paitsi siitä, että se jakaa ekklesiat maallikkoihin ja papistoon, myös siitä, että jokaisen kaupungin uskovien yhteisön johdossa on vain yksi pappi, kirkkoherra tai vastaava nikolaiitta, kansan alistaja. Nikolaiittojen oppi halvaannutti kaikkien niiden kristittyjen toiminnan, jotka siihen suostuivat.

После разрушения храма в Иерусалима римляне начали вкрадываться в христианские общины, и как результат появился ересь "монархического епископата", разлагающий христианские общины на "священники" и "мирян". Характерно для ереси было, что в каждом городе только один священник, епископ или подобный им николаит (покоритель народа). Учение николаитов калечило всю деятельность таких христиан, которые им подчинялись.

#A12B066Fi

Uuden Testamentin kirjat syntyivät apostolien vielä eläessä. Kirjat oli kirjoitettu papyrukselle, ja kun niistä tehtiin kopioita, kukin kopio sisälsi tavallisesti vain yhden Uuden Testamentin kirjan tai kirjeen. Kirjeiden tekstejä myös luettiin kokouksissa ääneen niin usein, että ne muistettiin ulkoa. Raamatun käsikirjoituksen muokkaus alkoi, kun Egyptin Aleksandriassa toimintansa aloittanut, ja sieltä Kesareaan siirtynyt Origenes seuraajineen tekivät sellaiset versiot Uuden Testamentin kirjoista, jotka kelpasivat Rooman valtiolle, mutta uskovat tunnistivat petoksen ja Origenes erotettiin kristittyjen yhteydestä.

Книги Нового Завета возникли при жизни апостолов. Они были написаны на папирусах, и переписывались вручную как отдельные книги. Евангелия и Послания Апостолов считали на собраниях вслух так часто, чтобы верующие могли из запомнить хорошо. В Александрии Египетском, однако, занимались переработкой самого текста, в результате которого Ориген и его последователей в Кесарии Палестинском выпустили такие варианты текстов Нового Завета, которые устраивали деятелей Римского государства. Верующие обману не поддались и исключили Оригена из общения тела Христа.

#A12B067Fi

Kirkon perustava kokous pidettiin vuonna 325 Nikeassa, nyk. Iznik, lähellä nykyistä Istanbulin kaupunkia. Kokouksen koollekutsuja oli mitralaista auringonpalvontaa edustava Rooman keisari Konstantinus Suuri. Keisarin uskonnollisten asioiden luottomies oli Origeneen koulukuntaan kuuluva Eusebius Kesarealainen ja muina osallistujina noin kolmesataa monarkkisen piispuuden kannattajaa. Kokouksen tarkoitus oli yhteisen ideologisen perustan luominen Rooman valtiolle, jonka takia kokouksen keskeiseksi teemaksi tuli auringonpalvonnan hyväksyminen osaksi kirkon kulttia ja toisinajattelijoiden tuomitseminen riitauttamalla syyrialainen ja egyptiläinen kristikunta keskenään. Kokousväki oli valittu huolella. Välimeren etelärannan vahvojen kristillisten yhteisöjen edustajia Libyasta Atlantille ulottuvilta seuduilta ei kokoukseen oltu edes kutsuttu, ja Länsi-Euroopan latinankielisten ekklesioidenkin edustus oli hyvin vähäistä. Mustan Meren pohjoispuolella asuvien goottien keskuudessa kristinusko tunnettiin, mutta he eivät tunnustaneet Rooman ylivaltaa. Goottilaista kristityistä kokoukseen osallistui vain yksi piispa, eikä hänkään kannattanut keisarin hanketta. Kokouksesta tuli lopulta kahden kreikkalaisen filosofisen koulukunnan voimainkoetus. Ja kuten arvata saattoi, keisarin kanta voitti.

Учредительное собрание церкви имело место в 325-ом году в городе Никея, ныне Изник, недалеко от нынешнего Стамбула. Инициатором собрания был римский император Константин "Великий", представитель митраизма, одного из разновидностей культа поклонения солнцу. Организатором собрания был его доверенное лицо по религиозным делам Евсевии Кесарийский из числа последователей учении Оригена. Участниками собрания были около триста сторонников ереси монархического епископата. Целью собрания была создание общей идеологической базы для Римского государства, в связи с чем центральной темой для собрания стало одобрение культа солнца как составная часть новой религии и осуждение инакомыслящих, для чего необходимо было рассорить сирийцы с египтянами. Участники собрания были избраны внимательно. Представители сильных христианских общих Северной Африки от Ливии до Атлантики не были приглашены, очень мало были и таких европейцев, которые говорили по латине. Среди готов, проживающих на север от Черного Моря, было много христианских общин, но поскольку они не подчинялись римскому государству, они отсутствовали. В конечном итоге собрание стало платформой для споров между двух греческих философских школ. Победителем споров стал император.

#A12B068Fi

Kirkon perustavaa kokousta kutsutaan Ensimmäiseksi ekumeniseksi (oikoumenos) kirkolliskokoukseksi. Sanan ekumeninen kantasana οικουμενη tarkoittaa kaikkea asuttua maata. Jeesuksen syntymän aikoihin elänyt keisari Octavianus Augustus (27 eKr - 14 jKr) ilmaisi ekumeniset pyrkimyksensä näin:

Ja tapahtui niinä päivinä, että keisari Augustukselta kävi käsky, että kaikki asuttu maailma oli verolle pantava (εγενετο δε εν ταις ημεραις εκειναις εξηλθεν δογμα παρα καισαρος αυγουστου απογραφεσθαι πασαν την οικουμενην). (Lukas 2:1)

Perkele (diabolos, valtuutensa ylittänyt syyttäjä) tarjosi vielä rakenteilla olevan poliittisen järjestelmän pääministerin paikkaa Jeesukselle yhtä kumarrusta vastaan, mutta Jeesus torjui tarjouksen:

Ja perkele vei hänet korkealle vuorelle (και αναγαγων αυτον ο διαβολος εις ορος υψηλον) ja näytti hänelle yhdessä tuokiossa kaikki asutun maailman valtakunnat (εδειξεν αυτω πασας τας βασιλειας της οικουμενης εν στιγμη χρονου) (Lukas 4:5)

Jeesuksella oli aivan muut suunnitelmat. Hän lunasti maailman synnin vallasta, ja lähetti seuraajansa julistamaan voiton sanomaa:

Ja tämä valtakunnan evankeliumi pitää saarnattaman (και κηρυχθησεται τουτο το ευαγγελιον της βασιλειας) kaikessa asutussa maailmassa (εν ολη τη οικουμενη), todistukseksi kaikille kansoille (εις μαρτυριον πασιν τοις εθνεσιν); ja sitten tulee loppu (και τοτε ηξει το τελος). (Matt 24:14)

Mistään yleisestä armahduksesta ei toki ole kysymys. Vain se, joka suostuu Jeesuksen tarjoukseen, pelastuu, mutta koko asuttu maailma tuomitaan oikeudenmukaisesti, jokainen ihminen tekojensa mukaan:

Noita tietämättömyyden aikoja Jumala on kärsinyt (τους μεν ουν χρονους της αγνοιας υπεριδων ο θεος), mutta nyt hän tekee tiettäväksi, että kaikkien ihmisten kaikkialla on muutettava mielensä (τα νυν παραγγελλει τοις ανθρωποις πασιν πανταχου μετανοειν). 17:31 Sillä hän on säätänyt päivän (διοτι εστησεν ημεραν), jona hän on tuomitseva asutun maailman vanhurskaudessa (εν η μελλει κρινειν την οικουμενην εν δικαιοσυνη) sen miehen kautta, jonka hän siihen on määrännyt; ja hän on antanut kaikille siitä vakuuden (εν ανδρι ω ωρισεν πιστιν παρασχων πασιν), herättämällä hänet kuolleista (αναστησας αυτον εκ νεκρων)." (Apt 17:30-31)\

A12B068Ru

Учредительное собрание церкви называют Первым экуменическим собором церкви. Слово οικουμενη переводится как вся обжитая земля, вселенная. Римский император Октавиан Август (27 до р. Хр. - 14 н. э.) выражил экуменические стремления римлян в указе, изданной как раз перед рождением Христа:

В те дни вышло от кесаря Августа повеление сделать перепись по всей земле (απογραφεσθαι πασαν την οικουμενην - сделать перепись по всей обытаемой земле). (Лука 2:1)

Перепись населения сделалось для того, чтобы власти могли собрать налоги с всех подданных империи. Такое желание было уже у Нимрода, основателя перевой империи. На случайно сатана предложил пост премьер-министра созданной им политической системы Иисуса в обмен одного поклона, но Иисус отверг предложение:

И, возведя Его на высокую гору, диавол показал Ему все царства вселенной (εδειξεν αυτω πασας τας βασιλειας της οικουμενης) во мгновение времени. (Лука 4:5)

Иисус имел совсем другие планы. Он искупил мир из власти греха и отправил своих последователей провозглашить добрую весть победы:

И проповедано будет сие Евангелие Царствия по всей вселенной (εν ολη τη οικουμενη), во свидетельство всем народам; и тогда придет конец. (Матфей 24:14)

Всеобщей амнистии грешников не будет. Только тот, который примет предложение Иисуса, будет спасен, а остальные будут осуждены справедливо, каждый по делам своим:

Итак, оставляя времена неведения, Бог ныне повелевает людям всем повсюду покаяться (μετανοειν - переменить свои мысли), 17:31 ибо Он назначил день, в который будет праведно судить вселенную (εν η μελλει κρινειν την οικουμενην εν δικαιοσυνη), посредством предопределенного Им Мужа, подав удостоверение всем, воскресив Его из мертвых. (Деяния 17:30-32)

#A12B069Fi

Gootit, jotka kirkon perustavassa kokouksessa vuonna 325 oli tuomittu harhaoppisiksi, eivät tunnustaneet uutta uskontoa kristinuskoksi, vaan antoivat sille kreikkalaisesta mytologiasta lainatun nimen kirkko. Kirkko on suomalainen muunnos kreikan sanasta Kirke, mutta Raamatussa sana Кιρκη ei esiinny kertaakaan, sillδ kreikkalaisessa mytologiassa Κιρκη oli Auringon (Helios) tytδr, kaunis, valkokutrinen viettelijä ja noita. Kirken äiti Perse, valtameren (Okeanos) valtiatar. Erikoisesti Kirke himoitsi merenkulkijoita. Kreikkalaisten kansalliseepoksessa kerrotaan, että Kirke muutti sioiksi kaikki ne merenkulkijat, jotka hänen seksipalveluihinsa sortuivat.

Готы, которые в учредительном собрании церкви были объявдены неправильными верующими, не признавали новую религию, а назвали его заимствованным из греческой мифологии словом кирке. В Библии такое слово ни разу не упоминается, но по греческой мифологии Κιρκη - дочь солнца (), красивая, белокудрая, крайне аморальная ведьма. Мать Кирки, Персе, была властелиной океана. Особенно сильное возделение Кирке имела к морякам. В Илии и Одиссее, греческом народном эпосе, расказывается, что Кирке превратила в свиньи все моряки, которые согласились на ее сексуальные услуги. В готсвом языке Κιρκη происносилось как сирке.

#A12B070Fi

Mustanmeren pohjoisrannikon gootit olivat saaneet selvän käsityksen kristityistä jo 100-luvulla Krimille ja Kertshin niemimaan kaivoksiin pakkotyöhön tuotujen kristittyjen kautta. Gootit pitivät yhteyksiä yllä myös Kappadokian kristittyihin. Nikean kirkolliskokouksessa gootteja edusti Theofilus, ja tarinan mukaan myös tuleva raamatunkääntäjä Ulfilas (Pikku susi) n. 311-383, joka nyt tunnetaan latinankieliseltä nimeltään Wulfila, oli mukana kokouksessa. Kun Wulfila muutama vuosikymmen Nikean kokouksen jälkeen käänsi Raamatun tekstejä gootin kielelle, hän käytti kreikan sanan ekklesia vastineena sanaa aikklesjö, joka ei ole muuta kuin sama sana goottilaiseen äänneasuun puettuna.

Готы, проживающие на северной стороне от Черного моря, получили четкое представление о христиан уже в 100-ых годов через христиан, отправленных на каторгу в шахты Крима и Керченского полуострова. Готы поддерживали также свясь с каппадокийскими христианами. В Никейском соборе присутствовал один гот, по имени Феофиль, а по преданию также и Вульфила ("маленький волк", ок 311-383). Когда он через несколько десятилетий перевел книги Библии на готский язык, он передал слово экклесия словом aikklesjö, то есть, просто передавая греческое слово так как оно происносился в готском языке.

#A12B071Fi

Gootit, kuten myös kreikkalaisalueiden kristityt ymmärsivät hyvin, että kirkkoa, rakennetaan saatanaa varten, mutta ekklesiaa Jumalan Hengen asunnoksi. On toivotonta ja aivan turhaa parannella kirkkoa, se voi vain pahentua ja loppua kohti se käy yhä pahemmaksi. Koska auringonpalvonnan yhdistäminen kristinuskoon on mahdotonta, kristittyjen vainot jatkuivat. Vuonna 347 Rooma lähetti kenttäarmeijansa kukistamaan Pohjois-Afrikan kristikuntaa. Valtakunnan rajojen ulkopuolella olevan kristikunnan tuhoaminen oli jo vaikeampaa ja kaiken lisäksi gootit olivat voimakkaita.

Готы, как и греческие христиане четко понимали, что экклесия строится для жилище Божьего Духа, а церковь для сатаны. Попытки улучшить церковь безнадежны и четны, она может только ухудьшаться и будет ухудьшаться до самого конца своего. Поскольку объединение культа поклонения солнцу с живым христианством невозможно, преследование христиан продолалось, а в 347-ом году Рим послал уже регулярную армию уничтожать христиан Северной Африки. Уничтожение же проживающих за пределами Рима христиан было уже сложнее, а готы как раз были сильные.

#A12B072Fi

Kun uskovat gootit joutivat yhden goottilaisheimon, visigoottien vainon kohteeksi, tuli Wulfila Konstantinopoliin, ja sai vuonna 348 luvan tuoda uskovat gootit Tonavan eteläpuolelle Moesiaan, jossa he perustivat kenobiittisen yhteisön Nikopolin (Nikopol ad Istrum/Tonava, nyk. Nikyup) kaupungin läheisyyteen. Tämä oli tullut mahdolliseksi jo silloin, kun Konstantinus "Suuri", tuntiessaan kuoleman lähestyvän, otti kasteen ei suinkaan Nikean puolueen harhaoppisilta, vaan niiltä, jotka Nikeassa oli julistettu harhaoppisiksi. Myös seuraava keisari, Konstantinus "Suuren" poika hylkäsi Nikean kirkon kiroukset.

Когда одно из готсвких племен, визиготы, преследовали верующих готов, Вульфила пришел в Константинополь и получил разрешение вести верующих готов в Моезию, на южную сторону Дуная, где они основали кенобитское общество вблизи города Никополь (Nicopol ad Istrum/Дунай, ныне Никюп). Это стало возможно, потому что уже Константин "Великий", чувствуя приближение смерти, принял крещение не от еретиков Никейской партии, а от тех, которые в Никее были обявлены еретиками. Также и следующий император, сын Константина, отказался от Никейских проклятий.

#A12B073Fi

Kun hunnit tunkeutuivat idästä nykyisen Ukrainan alueelle noin vuonna 370, siirtyivät gootit kauemmas länteen ja tekivät kristinuskon tunnetuksi Euroopan kansojen keskuudessa. Gootit valloittivat Rooman, mutta koska goottilaisia heimoja oli kymmenen, onnistuivat kirkonmiehet usuttamaan goottilaiset kansat toistensa kimppuun, niin että ne hävittivät toisiaan. Aluksi vain ne kaksi goottilaista heimoa, nykyisten saksalaisten ja ranskalaisten esi-isät, tunnustivat Rooman piispan vallan ja tulivat Rooman kirkon poliisivoimiksi, mutta kolme goottilaista heimoa tuhottiin kokonaan.

Когда гунны в 370-ом году вторглись с востока на территорию нынешней Украины, готы переправились дальше на запад распространяя свое понимание о христианстве. Готы захватили Рим, но сколько гуннов были десять племен, церковные люди Рима подстрекали племена готов друг на друга, чтобы они уничтожили друг друга. Сначала только два готских племен, предки нынешних немцев и французов перестроились на сторону римского "патриарха" и стали полицейскими Римской церкви, но три готских племен были уничтожены полностью.

#A12B074Fi

Kirkolliskokoukset, ensimmäisestä lähtien, ovat olleet aseita, joilla Rooma käy sotaa kristittyjä vastaan. Roomalle on myös tärkeää, että vallan ohjaat pysyvät Roomassa, tai kreikankieliselle alueelle Konstantinopolissa, jonne kirkon perustaja Konstantinus Suuri vuonna 330 valitsi hallituskaupungikseen rappioituneen Rooman sijaan. Koska Egyptin kristikunta ja syyrialainen kristikunta olivat yhdenvertaisia vainoissa matalaksi pannun kreikkalaisen kristikunnan kanssa ja goottilainen kristikuntakin oli nousemassa merkittäväksi, olivat kirkolliskokoukset se väline, joilla vallanpitäjille epämieluista kehitystä estettiin. Kirkolliskokouksia pidettiin paljon, mutta ekumenisiksi ja sitoviksi tunnustetaan vain ne kirkolliskokoukset, joiden päätökset tukivat sitä Saatanan ohjelmaa, jolla Laittomuuden ihmisen maailmahallitusta rakennetaan.

Церковные синоды, начиная с первого, были оружием, с помощью которого Рим воевал против христиан. Важно для Рима было иметь власть в Риме или в его греческой части Константинополе, которого Константин "Великий" основал и в 330-ом году учредил как столицу Рима в замен пришедщего в упадок бывщей столицы. Поскольку египечкое и сирийское христианство были на уровне уничтоженного в гонениях греческим христианством и мощнее латинской церкви, не говоя уже о гостком христианством, которое постоянно усиливалось, церковьные соборы использовались в интересах римского государства. Церковьные соборы проводились много, но как экуменические были признаны только те соборы, решения которых поддерживали экуменическую программу Сатаны по строительству глобальной системы человека беззакония.

#A12B075Fi

Toisessa "ekumeenisessa" kirkolliskokouksessa Konstantinopolissa vuonna 381 tuomittiin assyyrialainen kristikunta, kirkkoineen päivineen. Efesossa vuonna 431 tuomittiin idän ortodoksit ja tehtiin Marianpalvonta osaksi kirkollista kulttia ja vuonna 451 Khalkedonissa (nyk. Kadiköy, Istanbulin esikaupunki) käytiin taas Egyptin kristikunnan kimppuun samalla kun Syyrian Antiokian vastaista taistelua jatkettiin piispojen kannattajajoukkojen tukemina, jotka keisari Justinianin vuonna 553 järjestämän Konstantinopolin toisen kirkolliskokouksen jälkeen muuttuivat kirkon keskinäisten ryhmien välisiksi maaotteluiksi ja terroriksi kristittyjä vastaan.

Во встором "экуменическом" соборе в 381-ом году в Константинополе была осуждена ассирийское христианство. В 431-ом году в Эфесе были осуждены православная церковь востока, а матери Иисуса был присвоен статус поклонения, похоже на культу вавилонской богине Иштара. В 451-ом году в Халькедоне (ныне Kadikцy, пригород Стамбула) снова напали на египечкое христианство. Продолжалась и нападки на церковь Антиохии Сирийской. Характерной для проведения церковьных синодов стало пояление уличных безпорядков сторонныков войнствующих епископов церкви, а после организованной императором Юстиниан в 553-ом году в Константинополе собора церковные фанатики нападали также на христиан.

#A12B076Fi

Kirkko on suorittanut antikristuksen ohjelmaa jo pian 1700 vuotta, vaikka sen omaksumia, mutta ennen sen perustavaa kokousta ja ensimmäisenä paavina pidetyn Gregorius "Suuren" valtakautta (590-604) syntyneitä eksytyksiä ei kirkon synneiksi laskettaisikaan. Merkkipaaluja tällä taipaleella ovat olleet monarkkisen piispuuden syntyminen vuoden 100 tienoilla (Roomassa seurakunnat lankesivat siihen vuoden 140 tienoilla), Apokatastasis-opin synty noin vuonna 200 ja Uuden Testamentin väärennettyjen käsikirjoitusversioiden laatiminen Egyptin Aleksandriassa ja Palestiinan Kesareassa 200-luvun alkupuolella, Rooman valtiokirkon synty vuonna 325, sotajoukkojen käyttö aseettomien kristittyjen kansanmurhissa vuodesta 347 alkaen, Rooman valtion julistama kirkkopakko vuonna 380, Augustinuksen, Ambrosiuksen ja Hieronymuksen latinankielisen antikristilliset raamatunselitykset ja Vulgatan käännös väärennetyistä käsikirjoituksista ennen vuotta 405 sekä keisari Justinianus I (527-565) järjestämät sodat kristittyihin lojaalisesti suhtautuneita kansoja kohtaan.

Церковь исполняет программу антихриста уже в течение почты 1700 лет, даже если не учесть освоенных ей отклонений от христианской веры, которые появились до даты его учредительного собрания в Никее в 325-ом и установления папской власти при Григории "Великом" 590-604 годах. Вехами на этом неславном пути были возникновение учения николаитов, т.н. монархического эпископата еще в апостолское время (В Риме общины пали в это заблуждение примерно в 140-ом году), возникновение учения апокатастасис об универсальном спасении даже без веры примерно в 200-ом году и составление искаженных рукописей Нового Завета в Александрии Эгипетской и Кесарии Палестинской на первой половине 200-ых годов, возникновения римской государственной церкви в 325-ом году, применение государственной армии Рима для производства геноцид невороуженных христиан начиная с 347-го года, принудительного обращения всех граздан в церковь в 380-ом году, появление антихристианских толкований латинских авторов Августина, Амбросии и Иеронима, а также перевод латинской Вулгаты из искаженных рукописей Библии до 405-го года в Кесарии Палестинской, и войн, организованных императором Юстинианом первым (527-565) против народов, лояльных к христианам.

#A12B077

Raamattuun ja kirkkohistoriaan tutustuneet lukijat ovat huomanneet, että sen jälkeen, kun apostolit olivat kuolleet, uskonnollisessa kirjallisuudessa tapahtui järkyttävä tason lasku. On tietysti totta, että kaikki oleellinen oli sanottu, ja mikä oli sanomatta, sen Jumala puhuu suoraan jokaiselle seuraajalleen, eikä se, mitä Jeesus puhuu, ole suinkaan merkityksetöntä:

Minulla on vielä paljon sanottavaa teille (τι πολλα εχω λεγειν υμιν), mutta te ette voi nyt sitä kantaa (αλλ ου δυνασθε βασταζειν αρτι). 16:13 Mutta kun hän tulee (οταν δε ελθη εκεινος), totuuden Henki (το πνευμα της αληθειας), johdattaa hän teidät kaikkeen totuuteen (οδηγησει υμας εις πασαν την αληθειαν). Sillä se, mitä hän puhuu, ei ole hänestä itsestään (ου γαρ λαλησει αφ εαυτου); vaan minkä hän kuulee, sen hän puhuu (αλλ οσα αν ακουση λαλησει), ja tulevaiset hän teille julistaa (και τα ερχομενα αναγγελει υμιν). 16:14 Hän on minut kirkastava (εκεινος εμε δοξασει), sillä hän ottaa minun omastani (οτι εκ του εμου ληψεται) ja julistaa teille (και αναγγελει υμιν). 16:15 Kaikki, mitä Isällä on, on minun (παντα οσα εχει ο πατηρ εμα εστιν); sentähden minä sanoin (δια τουτο ειπον), että hän ottaa minun omastani (οτι εκ του εμου ληψεται) ja julistaa teille (και αναγγελει υμιν). 16:16 Vähän aikaa, niin te ette enää minua näe (μικρον και ου θεωρειτε με), ja taas vähän aikaa, niin te näette minut (και παλιν μικρον και οψεσθε με), sillä minä menen Isän luo (οτι εγω υπαγω προς τον πατερα)." (Joh 16:12-16)

Человек, который даже поверхностно знаком с Библией и историей церкви, заметил, что после смерти апостолов в религиозной литературе произошла катастрофальное снижение уровня. Правда, что все сушественное было уже сказано, а что еще не было сказано, Бог говорит уже каждому из своих детей лично.

Еще многое имею сказать вам; но вы теперь не можете вместить. 16:13 Когда же приидет Он, Дух истины, то наставит вас на всякую истину: ибо не от Себя говорить будет, но будет говорить, что услышит, и будущее возвестит вам. 16:14 Он прославит Меня, потому что от Моего возьмет и возвестит вам. 16:15 Все, что имеет Отец, есть Мое; потому Я сказал, что от Моего возьмет и возвестит вам. 16:16 Вскоре вы не увидите Меня, и опять вскоре увидите Меня, ибо Я иду к Отцу. (Иоанн 16:12-16)

#A12B078

Jeesus ilmoitti, että hänen lampaansa kuulevat hänen äänensä. Puhujana on Pyhä Henki, mutta Pyhä Henki puhuu aina itse anonyyminä, mutta Jeesuksen nimessä. Jeesuksen nimi on myös nimi, jonka Isä on antanut pojalleen, että poika voisi puhua hänen nimessään. Tämä jatkuva, välitön ja henkilökohtainen hengen yhteys on se voitelu, joka tekee ihmisestä kristityn (kr. χριστιανός) ja elδmästä arvokkaan ja mielenkiintoisen.

Иису сообщил, что его овцы услышат его голос. Говорит Святой Дух, вроде анонимно, но во имя Иисуса Христа. Имя Иисуса является именем, которое Отец дал своему сыну, чтобы Сын мог говорит от его имени. Это постоянное, непосредственное и личное общение в духе является тем помазанием, которое делает человек христианином (гр. χριστιανός) и жизнь драгоценной и интересной.

#A12B079Fi

Vihollinen väittää kristinuskoa liian individuaaliseksi ja pyrkii pilaamaan sen. Suurimpia ilon pilaajia ovat kirkkoisät. Kirkkoisien suuresta joukosta erottautuvat selvästi kaksi "suurta" kirkon opettajaa, numibialainen Rooman kirkon piispa Augustinus (354-430) ja latinankielisen Vulgatan kääntäjä Hienonymus (342-420), sekä uskonnollinen diktaattori, keisari Justinian ja Rooman piispa Gregorius I. Merkittävänä pidetään myös Rooman kirkon piispaa Ambrosiusta (374-397), jonka toimipaikkana oli Milano. Ambrosiuksen ansioksi luettiin, että hän vastusti goottilaista seurakuntakäsitystä.

Враг атакует на христианство обвиняя его как слышком индувидуальная вера. Самых больших вредителей нашей радости были "отцы церкви". Из большой толпы отцов церкви четко выделяются два "больших" учителя церкви - епископ римской церкви Августин (354-430) из Нумидии и переводчик латинской Вульгаты Иероним (342-420), а также религиозный диктатор, император Юстиниан и епископ Рима Григорий (590-604). Влиятельным был также епископ Римской церкви Амбросии (374-397), рабочее место которого было в Милане. Ему в заслугу вменялось его противостояние готской церкви.

#A12B080Fi

Kirkko oli jo perustavassa kokouksessaan jakautunut kahteen puolueeseen eli lahkoon, ja kokouksen jälkeen lahkoontuminen vain paheni. Kristityille kirkon puoluejaolla ei ollut mitään merkitystä, sillä kristityt eivät ole koskaan antautuneet kantamaan vierasta iestä jumalattomien kanssa. Apostoli Paavali torjui kaiken väärän, jopa silloin kun hän kuuli sen apostolitoverinsa suusta:

Noiden pariimme luikertaneiden valheveljien tähden (δια δε τους παρεισακτους ψευδαδελφους), jotka orjuuttaakseen meitä olivat hiipineet vakoilemaan vapauttamme, mikä meillä on Kristuksessa Jeesuksessa (οιτινες παρεισηλθον κατασκοπησαι την ελευθεριαν ημων ην εχομεν εν χριστω ιησου ινα ημας καταδουλωσωνται), 2:5 me emme hetkeksikään alistuneet antamaan heille myöten (οις ουδε προς ωραν ειξαμεν τη υποταγη), että evankeliumin totuus säilyisi teidän keskuudessanne (ινα η αληθεια του ευαγγελιου διαμεινη προς υμας). (Gal 2:4-5)

Церковь разделилось на две войствующие секты или партии уже на своем учредительном собрании в Никее, а после собрания разделение на секты ухудщалось еще. Для христиан разделение церкви на партии не имеет никакого значения, потому что христиане никогда не сдавались на ношение чужого ярма вместе с нечестными. Апостол Павел отверг все ереси, даже если он услышал их изо уст своих апостолских коллег:

А вкравшимся лжебратиям, скрытно приходившим подсмотреть за нашею свободою, которую мы имеем во Христе Иисусе, чтобы поработить нас, 2:5 мы ни на час не уступили и не покорились, дабы истина благовествования сохранилась у вас. 2:6 И в знаменитых чем-либо, какими бы ни были они когда-либо, для меня нет ничего особенного: Бог не взирает на лице человека. И знаменитые не возложили на меня ничего более. (Гал 2:4-3)

#A12B081Fi

Kun valheveljet olivat huomanneet, etteivät kristityt alistu heidän valtaansa, he ryhtyivät nimittelemään kristittyjä gnostilaisiksi, sanan gnosis, kokemusperäinen tieto, mukaan.

Когда лжебратья заметили, что христиане не подчиняются им, они начали называть христиан гностиками, от слово гносис, познание.

#A12B082Fi

Ambrosius oli Milanossa kastanut Augustinuksen kirkon jäseneksi vuonna 387, kun hänet lähetettiin kotiseudulleen Pohjois-Afrikkaan, jossa kirkon ja kristittyjen ero näkyi selvästi. Pohjois-Afrikan kristittyjä sanottiin donatolaisiksi. Donatolaiset seurakunnat eivät hyväksyneet yhteyteensä entisiä kristittyjä, joka olivat kieltäneet Kristuksen herruuden suorittamalla valtion vaatiman veriuhrin keisarin "geniukselle". Jo keisari Konstantinus "Suuri" yritti määräillä donatolaisia ja kirkon perustamisen jälkeen lähetettiin sotajoukot asialle. Nyt samalle asialle siis pantiin kirkkoisä Augustin. Keisarin käskystä Karthagossa järjestettiin vuonna 411 kirkolliskokous ja kaikkien seurakuntien ja kirkkojen vanhimmat käskettiin paikalle. Donatolaisia vanhimpia tuli 279 ja katolisia piispoja 286. Kokous oli kestänyt kolme päivää, kun se keskeytettiin. Donatolaiset julistettiin kerettiläisiksi, ja vuonna 412 keisari Honorius tuomitsi kristityt. Donatolaisten seurakunnat määrättiin lakkautettaviksi ja niin edelleen. Valtio otti haltuunsa donatolaisten rukoushuoneet vasta vuonna 420, mutta jo vuonna 430 kirkonmiehille tuli muuta ajateltavaa. Vandaalit, eräs kristittyihin lojaalisti suhtautuva goottilaisheimo, oli ylittänyt Gibraltarin ja lähestyi jo Augustinuksen kotikaupunkia Hippoa, kun Augustinus teki kuolemaa.

Августин был крещен в Милане Амбросией в члены церкви в 387-ом году, когда его послали на его родные края в Северной Африке, где различия между церковью и экклесией были четко выражены. Христиане северной Африки называли донатистами. Общины донатистов не приветствовали бывших христиан, которые отричали господство Христа тогда, когда государство требовало от них совершения кровавого жертвоприношения в честь "гении" императора. Уже император Константин "Великий" попытался диктовать свои условия к этим первобытным верующим из Северной Африки, а после учреждения церкви на них уже были отправлены войска, а сейчас, значит на это дело назначили Августина. По команде императора в Карфагене в 411-ом году был организован синод церкви, а в этот раз приглашены были также донатисты. Старших из христианских общин прибыло 279 человек и католических епископов 286. Собор продолжался три дня, когда он был прерван. Донатисты были обявлены еретиками, а государство в лице императора Гонории осудил их в 412-ом году. Деятельность христианских общин было запрещено, а другие наказания были куда более тяжелые. Но государство конфисковало центры донатистов только 420-ом году, а в 430-ом у католиков стало уже совсем другие проблемы. Один из дружественных к христианам готских племен, вандали, перешел Гибральтар, и приближался к воротам города, где умирал Августин.

# A12B083Fi

Kukaan ei voinut ymmärtää Jumalan valtakunnan salaisuuksia ennen Pyhän Hengen vuodatusta. Mutta maan päällä eläessään Jeesus kertoi vertauksen suurista illallisista. Kun kutsuvieraat eivät illalliskutsua arvostaneet, isäntä vihastui:

Silloin isäntä vihastui ja sanoi orjalleen (τοτε οργισθεις ο οικοδεσποτης ειπεν τω δουλω αυτου): "Mene kiiruusti kaupungin kaduille ja kujille (εξελθε ταχεως εις τας πλατειας και ρυμας της πολεως) ja tuo köyhät ja raajarikot, sokeat ja rammat tänne sisälle (και τους πτωχους και αναπηρους και τυφλους και χωλους εισαγαγε ωδε)". 14:22 Ja orja sanoi (και ειπεν ο δουλος): "Herra, on tehty, minkä käskit (κυριε γεγονεν ως επεταξας), ja vielä on tilaa (και ετι τοπος εστιν)'. 14:23 Niin Herra sanoi orjalle (και ειπεν ο κυριος προς τον δουλον): "Mene teille (εξελθε εις τας οδους) ja aitovierille (και φραγμους) ja taivuttele heitä hellästi tulemaan sisälle (και αναγκασον εισελθειν), että minun taloni täyttyisi (ινα γεμισθη ο οικος μου); 14:24 sillä minä sanon teille (λεγω γαρ υμιν), ettei yksikään niistä miehistä (οτι ουδεις των ανδρων), jotka olivat kutsutut (εκεινων των κεκλημενων), ole maistava minun illallisiani (γευσεται μου του δειπνου)". (kts. Luukas 14:21-24)

Никто не смог понимать тайны Царства Бога до излияния Святого Духа, но до того Иисус произнос притчу о славном ужине. Когда приглашенные на ужин гости не оценивали приглашение, хозяйн рассердился:

Тогда, разгневавшись, хозяин дома сказал рабу своему: пойди скорее по улицам и переулкам города и приведи сюда нищих, увечных, хромых и слепых. 14:22 И сказал раб: господин! исполнено, как приказал ты, и еще есть место. 14:23 Господин сказал рабу: пойди по дорогам и изгородям и убеди придти (και αναγκασον εισελθειν), чтобы наполнился дом мой. 14:24 Ибо сказываю вам, что никто из тех званых не вкусит моего ужина. (см. Лука 14:21-24)

#A12B084Fi

Vertauksen isäntä on Jumala, ja kutsu on evankeliumi. Orja - Jeesuksen lunastama kristitty, saa käskyn mennä kaduille ja aitovierille taivuttelemaan hellästi ihmisiä sisälle taivasten valtakuntaan. Mutta mitä tekee Hieronymus: hän kääntää kreikan sanan anangazo sanalla pakottaa, niin että vielä suomalaisen kirkkoraamatun tekstissäkin sanotaan:


Niin Herra sanoi palvelijalle: 'Mene teille ja aitovierille ja pakota (compelle intrare) heitä tulemaan sisälle, että minun taloni täyttyisi. (Lk 14:23, Hieronymuksen Vulgatan tekstiä noudatteleva kr-38 käännös)

Хозяйн притчи - Бог, а приглашение - Евангелие. Раб - искупленный Иисусом христианин - получает указания выходить на улицу и перекрестки дорог нежно склонять людей войти в Царство Бога. Но что делает Иероним: он переводит греческое слово анагказо словом заставлять, так что и в финской библии 1938-ого года учат соотвественно.

#A12B085Fi

Sana αναγκαζω tarkoittaa taivuttelemista ja on johdannainen sanasta agkos, taive, käsivarsi, jossa merkityksessä me tapaamme sen Luukkaan kertomuksessa, kuinka profeetta Simon otti Jeesuslapsen hellästi käsivarsilleen, tai "syliinsä", kuten kääntäjä on sen tulkinnut:

Ja hän tuli Hengen vaikutuksesta pyhäkköön (και ηλθεν εν τω πνευματι εις το ιερον). Ja kun vanhemmat toivat Jeesus-lasta sisälle tehdäkseen hänelle (και εν τω εισαγαγειν τους γονεις το παιδιον ιησουν του ποιησαι αυτους), niinkuin tapa oli lain mukaan (κατα το ειθισμενον του νομου περι αυτου), 2:28 otti hänkin hänet syliinsä (και αυτος εδεξατο αυτο εις τας αγκαλας αυτου) ja kiitti Jumalaa ja sanoi (και ευλογησεν τον θεον και ειπεν): 2:29 "Herra, nyt sinä lasket orjasi rauhaan menemään, sanasi mukaan (νυν απολυεις τον δουλον σου δεσποτα κατα το ρημα σου εν ειρηνη); 2:30 sillä minun silmäni ovat nähneet sinun Pelastuksesi (οτι ειδον οι οφθαλμοι μου το σωτηριον σου), 2:31 jonka sinä olet valmistanut kaikkien kansojen nähdä (ο ητοιμασας κατα προσωπον παντων των λαων), 2:32 valkeudeksi kansojen valistukselle (φως εις αποκαλυψιν εθνων s.o.), ja kunniaksi kansallesi Israelille (και δοξαν λαου σου ισραηλ)". (Lk 2:27-32)

 

Слово αναγκαζω переводится как склонять, убеждать. Оно производное от слова αγκος, изгиб, рука. В этом значении мы встречаем его в рассказе Луки о том, как пророк Симон нежно брал маленького Иисуса в свои руки:

И пришел он по вдохновению в храм. И, когда родители принесли Младенца Иисуса, чтобы совершить над Ним законный обряд, 2:28 он взял Его на руки, благословил Бога и сказал: 2:29 Ныне отпускаешь раба Твоего, Владыко, по слову Твоему, с миром, 2:30 ибо видели очи мои спасение Твое, 2:31 которое Ты уготовал пред лицем всех народов, 2:32 свет к просвещению язычников и славу народа Твоего Израиля. (Лука 2:27-32)

#A12B086Fi

Augustinus, joka ei osannut kreikkaa senkään vertaa kuin Hieronymus, kehitti Hieronymuksen väärennetyistä käsikirjoituksista kääntämästä Vulgatasta, asiaväärennöksillä suolaamalla sellaisen ideologian, joka sopii Rooman valtion ja Antikristuksen tarkoituksiin. Raamattunsa Augustinus on lukenut tosi huonosti. Augustinuksen mukaan lapset on kastettava heti synnyttyään, sillä muuten he joutuvat helvettiin. Ihmisellä ei ole mitään vapaata tahtoa, ja Pyhän Hengen lahjatkin ovat lakanneet toimimasta. Kirkkoon on uskottava sokeasti. Augustinus jopa piti kirkkoa Taivasten valtakuntana maan päällä, mutta se vasta herja on: Eikö Jumala, maailman Luoja, muka parempaan pystynyt! Epäperäiset apokryfikirjat kuuluvat Augustinuksen mukaan Raamattuun, ja jos Raamatun teksti on ristiriidassa sen kirkollisten selittäjien lauselmien kanssa, on selittäjä oikeassa ja Raamattu väärässä! Augustinus keksi kiirastulen, josta kirkko kehitti tuottoisan bisneksen. Augustinut opetti, että Jeesuksen äiti syntyi synnittömästi, eli synnittömästi ja häntä sietää rukoilla. No jaa, rukoileehan ne jotkut kiviä ja seiniä ja presidenttejäkin.

Августин, который знал греческий язык еще хуже, чем Иероним, на базе переведенного им из искаженных рукописей, засоленного им же прямыми фальшификациями Вульгаты, разработал такую идеологию, который подходил к целями Антихриста. Августин, не только не знал Библию, он не понимал его. По Августину дети должны быть крешены сразу после рождения, иначе попадут в ад, если умрут до крешеня. Духовные дары больше не действуют. Свободной воли у людей нет, а в церковь надо верит слепо. Августин даже считал, что церковь - Царство Бога на земле! Какая наглость - разве Бог, творец миров, не способен на что-то лучшее! По Августину апокрифвы, внебиблейские сомнительны книги, надо включить в Библию, а если текст Библии противоречит словам его церковных обяснителей, церковный обяснитель прав и Библия неправа! Августин придумал учение о чистилище, учение, которое церковь превратил в большой биснес. Августин учил, что мать Иисуса родилась без греха и жила без греха, так что к ней можно обратится с молитвами. Можно конечно, ведь есть люди, которые молятся камням и стенам или презитентам.

#A12B087Fi

Augustinuksen luo vuonna 411 tulla tupsahti Pelagius (n. 360 - n. 420), kirkollinen keltti Brittein saarilta, ylivoimainen mies Augustinukseen tai Hieronymykseen verraten, jotka kaiken lisäksi jatkuvasti riitelivät keskenään. Pelagius tuomittiin Karthagon kirkolliskokouksessa 418 kerettiläiseksi. Mielenkiintoinen leima tuo kerettiläisyys, sehän on kreikan sana joka tarkoittaa puolueellisuutta. Tiituskirjeessä (Tit 3:10) Paavali neuvoo, että puoluemielistä ihmistä karta neuvottuasi häntä kerran tai kahdesti. Puolueeseen, mihin tahansa, kuuluminen on synti. Kun Pelagius oli varoittanut Augustinusta, hän meni Palestiinaan ja varoitti Hieronymustakin. Sen jälkeen Pelagius hävisi julkisuudelta. Pelagius tuomittiin Efeson kirkolliskokouksessa 431 uudestaan, mutta sekään ei vähentänyt hänen merkitystään katolisen kirkon kriitikkona. Espanjalainen ja brittiläinen kristikunta sai häneltä moraalista tukea, mutta hinta oli kova: Tuomitsemalla Pelagiuksen kirkko oli saanut leimasimen. Kohta kun joku oli leimattu pelagiolaiseksi, hänet voitiin lynkata ja samalla peloitella ihmisiä menemästä liian lähelle Jumalan valtakunnan portteja.

К Августину в 411-ом году появился Пелагии (ок. 360 - ок. 420), кельтский христианин с Британских островов. Превосходный человек по сравнению с Августином или Иеронимом, которые к тому же постоянно ссорылись друг с другом. Другие слушали его охотно, и в 418-ом году собор в Карфагене осудил его ка еретик (Слово αιρετικός буквально означает пристрастного человека, члена партии, раскольника). Но Пелагии таким не был, а Августин и Иероним - да. В послании Титу (Тит 3:10) Павел пишет, что пристрастного человека надо вразумлять раз или два, а если он не передумает, надо порвать с ним. Вхождение в любую партию - грех. Когда Пелагий несомненно предупреждал и Августина, а потом, когда он переехал в Палестину, он мог вразумлять и Иеронима за его принадлежность к римской партии. Потом Пелагий уже исчез от публики. В Эфесском соборе 431-ом Пелагию осудили снова, но и это не уменьшило его положения как независимый критик католической церкви. Испанские и британские верующие получили от него молальную поддержку, но цена была большая: осуждение Пелагии использовалось церковью как клеймо. Надо было клеймить кого-нибудь клеймом пелагианства, чтобы ликвидировать его и тем самым напугать простых людей близко к воротам Царства Небесного не подходить.

#A12B088Fi

Kirkolla Taivasten valtakunnan avaimia ei ole, eikä ole koskaan ollutkaan, vaikka kirkon juuret ulottuvat apostoliseen aikaan asti. Johannes kirjoittaa eräästä Diotrefeesta, joka ei päästänyt edes Jeesuksen lähintä opetuslasta, apostoli Johannesta yksinvaltaisesti hallitsemaansa yhteisöön. Nimi Diotrefes kertoo, mistä siinä oli kysymys: Dios tarkoittaa kreikkalaisten ylijumalaa, Zeusta, ja trefes sitä, että mainittu kirkkoherra söi epäjumalan pöydästä. Ilmestyskirjassa Jumala itse kertoo vihaavansa nikolaiittoja, ja taas nimi paljastaa mistä on kyse: nikolaiitat olivat kirkkoherroja, jotka olivat voittaneet (niko) kansan (laos), eli jakaneet yhteisöjen jäsenet papistoon ja "maallikkoihin". Kirkkohistoria käyttää tästä yhteisömuodosta nimeä "monarkkinen piispuus". Väitetään, että monarkkisen piispuuden alkuunpanija oli Syyrian Antiokiassa elänyt Ignatios (n. 50 - n. 117), jonka ei tullut hurraamaan kaupungissa vierailleelle keisari Trajanukselle, ja joutui sen takia Roomaan ja syötettiin leijonille. Sotilasvartiossa kuljetetun Ignatioksen kerrotaan matkan aikana kirjoittaneet seurakunnille uudet ohjeet, jotka jyrkästi poikkesivat niistä ohjeista, jotka Raamatussa seurakunnan rakentamisesta on ilmoitettu. Ei kuitenkaan ole mitään näyttöä siitä, että Rooman kirkon kannattajien nyt niin innokkaasti levittämät Ignatioksen kirjeet olisivat Ignatioksen itsensä kirjoittamat. Ne olivat kuitenkin alkuna sille seurakuntarakenteelle, joka vuoden 325 jälkeen tunnetaan kirkkona.

Церковь не имеет ключей Царства Бога и никогда таких не имела, хотя корни церкви доводятся до апостольских времен. Иоанн пишет о неком Диотрефе, который даже его, самого любимого ученика Иисуса, не впускал в секту, над которым он единовластно царствовал. Имя Диотреф откроем, о чем речь: Диос означает Зеуса, главного из греческих богов, а трефес говорит о том, что названный диктатор общины питался со стола идола. В книги Откровения Бог сам говорит, что он ненавидит учение николаитов, а их название откроет нам, кто были эти николаиты. Они были пастора, которые победили (никос) народ (лаос), то есть раздели экклесию на священники и прихожане. В истории церкви о таком устройстве общинной жизни используется термин "монархический эпископат". Сушествует мнение, что инициатором ереси монархического эпископата был некий Игнатий (ок. 50 - ок. 117) из Антиохий Сирийской. По преданию он не вышел на улицу приветствовать императора Траяна, когда он вернулся как победитель из похода против мятежников, и за это был вывезен в Рим, где его подали львам на обед. В то время, когда Игнатия под охраной вели в Рим, он, по преданию написал общинам новые инструкции, которые резко отличались от того, что Библия учить о строительстве Христова тела на земле. Но никаких доказательств о том, что распротсраняемые адептами римской церкви письма написаны Игнатием, нет. Тем не менее в этих письмах подробно изложена структура той организации, которая после 325-ого года стала известна как церковь.

 

#A12B089Fi

Kirkon piispat ovat alusta lähien pyrkineet asemaan, joka kuuluu yksin Jeesukselle Kristukselle. Niistä yhteisöistä, jotka joutuivat Rooman valtaan, kristityt joko lempattiin ulos tai lähtivät itse. Mutta näin tehden he myös säilyttivät Taivasten valtakunnan avaimet.

Епископы церкви с самого начала попытались обеспечить себе положение, законно принадлежащее одному Иисусу Христу. Из таких общин, которые попадали под римское иго, верующие были или выдворены или они вышли сами. Но поступая так, они сохранили ключи Царства Бога.

#A12B090Fi

Taivasten valtakunnan avaimia voidaan käyttää vasta, kun ihminen on kuullut evankeliumin ja tullut uskoon. Tavallisesti hän silloin tuntee suurta tarvetta päästä eroon entisestä elämänmuodostaan ja kysyy, mitä hänen pitää tehdä. Kun Johannes Kastaja saarnasi Jordanille, hän neuvoi kuulijoitaan oikeudenmukaisuuteen maallisissa asioissa, mutta kun Pietari oli julistanut evankeliumia Taivasten valtakunnasta, hän neuvoi näin:

Niin Pietari sanoi heille (πετρος δε εφη προς αυτους): "Muuttakaa mielenne (μετανοησατε) ja ottakoon kukin teistä kasteen (και βαπτισθητω εκαστος υμων) Jeesuksen Kristuksen nimeen (επι τω ονοματι ιησου χριστου) syntien anteeksiantamiseksi (εις αφεσιν αμαρτιων), niin te saatte (και ληψεσθε) Pyhän Hengen lahjan (την δωρεαν του αγιου πνευματος). 2:39 Sillä teille (υμιν γαρ) ja teidän lapsillenne tämä lupaus on annettu (εστιν η επαγγελια και τοις τεκνοις υμων) ja kaikille, jotka kaukana ovat (και πασιν τοις εις μακραν οσους), ketkä ikinä Herra, meidän Jumalamme, kutsuu (αν προσκαλεσηται κυριος ο θεος ημων)." 2:40 Ja monilla muillakin sanoilla hän vakaasti todisti (ετεροις τε λογοις πλειοσιν διεμαρτυρετο); ja hän kehoitti sanoen (και παρεκαλει λεγων): "Pelastautukaa (σωθητε) tästä nurjasta sukupolvesta (απο της γενεας της σκολιας ταυτης) ". (Apt 2:38-40)

Ключи Царства Бога могут быть использованы только, когда человек уже услышал евангелие и приял его с верою во Христа. Чувствуя большое желание оставить прежный образ жизни он спрашивает, что ему дальше делать. Иоанн Креститель, проповедуя на Иордане, посоветовал своих слушатель как жить справедливо в мирских делах, но Петр, после провозглашения евангелия о Царстве Божьем, дал такой ответ:

Перемените мышление (μετανοησατε), и да крестится каждый из вас (και βαπτισθητω εκαστος υμων) во имя Иисуса Христа (επι τω ονοματι ιησου χριστου) для прощения грехов (εις αφεσιν αμαρτιων); и получите дар Святаго Духа (ληψεσθε την δωρεαν του αγιου πνευματος). Ибо вам принадлежит обетование (η επαγγελια) и детям вашим и всем дальним, кого ни призовет (αν προσκαλεσηται) Господь Бог наш. (Деяния 2:38-39)

#A12B091Fi

Jos mielenmuutos uskosta ihmiseen uskoksi Jumalaan, upotuskaste Jeesuksen Kristuksen nimeen (ei mihinkään appiukon nimeen, niin kuin monet tekevät), Jeesuksen nimen ja aseman tunnustaminen, ja muiden ihmisten sinua kohtaan tekemien konnuuksien anteeksianto ovat Jumalaa tyydyttävällä tavalla toteutuneet, ihminen saa Jumalalta Pyhän Hengen. Pyhä Henki ei esiinny omalla nimellään, sillä hän on se, josta Jeesus sanoi:

En minä jätä teitä orvoiksi (ουκ αφησω υμας ορφανους); minä tulen teidän tykönne (ερχομαι προς υμας). 14:19 Vielä vähän aikaa (ετι μικρον), niin maailma ei enää minua näe (και ο κοσμος με ουκ ετι θεωρει, mutta te näette minut (υμεις δε θεωρειτε με); koska minä elän (οτι εγω ζω), niin tekin saatte elää (και υμεις ζησεσθε). 14:20 Sinä päivänä te tunnette (εν εκεινη τη ημερα γνωσεσθε), että minä olen Isässäni (υμεις οτι εγω εν τω πατρι μου), ja että te olette minussa (και υμεις εν εμοι) ja minä teissä (καγω εν υμιν). (Joh 14:18-20)

Если перемена мышления из веры в человека в веру в Бога, крешение утопление во имя Иисуса Христа (не во имя его Отца, потому что женых то сын а не его отец), признание имени, рода и положения Иисуса, прошение грехов людей к просящего у Бога прошения его собственных грехов удовлетворительно для Бога исполнены, Бог дает человеку дар Святого Духа. Святой Дух не действует от своего имени, потому что он тот, о котором Иисус сказал:

Не оставлю вас сиротами; приду к вам. 14:19 Еще немного, и мир уже не увидит Меня; а вы увидите Меня, ибо Я живу, и вы будете жить. 14:20 В тот день узнаете вы, что Я в Отце Моем, и вы во Мне, и Я в вас. (Иоанн 14:18-20)

#A12B092Fi

Jumala on yksi, mutta kirkon perustaneille filosofeille Jumala oli "kristologinen kysymys", oppi Isän ja Pojan keskinäisistä suhteista. Siitä kiisteltiin vuosisatoja, ja kiistellään vieläkin, koska kiistelijät eivät voi ymmärtää, että Jumalan kolminaisuudesta ei voi jättää pois ketään. Pyhä Henki on juuri sellainen etsittävä, joka voidaan saada ja kokea vasta sen jälkeen, kun on menty sisälle Taivasten valtakuntaan ahtaasta portista. Kirkonmiehet, jotka olivat menneet metsään jo silloin, kun alkoivat opettaa syntien katumista mielenmuutoksen asemasta, eivätkä sitten löytäneet edes porttia ja mikä pahinta, alkoivat levittämään eksytystään muillekin.

Бог один, но для философски ориентированных основателей церкви он был христологический вопрос, учение о взаймоотношенях Отца и Сына. Споры об этом вопросе велись в течение нескольких веков, да и сегодня еще спорят, потому что философы не могут понимать что единство Бога будет неполная если кто-нибудь из трех действующих проялений Бога будет исключено. Святой Дух как раз тот, кого можно получить и познавать только после того, как человек уже вошел в Царство Бога через тесные врата. Члены церкви, которые вошли в темный лес уже тогда, когда они, вместо перемены мышления учили, что достаточно раскаятся в грехах. Они даже ворот не нашли, и что хуже, стали распространять свое заблуждение.

#A12B093Fi

Jumala voidaan tuntea vain kokemuksen kautta. Mikään oppi tai filosofia ei siihen riitä. Vaikka Jumalan tunteminen on Uuden Liiton ja Uuden Testamentin kynnyskysymys, filosofit hylkäsivät sen, ja leimasivat ne, jotka Jumalan tunsivat, kerettiläisiksi, vääräuskoisiksi, leimasivat gnostilaisiksi ja usuttivat epäjumalia palvovat viranomaiset kristittyjen kimppuun. Kirkkoisien pimeys oli niin sakea, että latinankielisen kirkon teologian perustajana kunnioitettu, Karthagossa vaikuttanut Tertullianus (n. 160 - vuoden 220 jälkeen) jopa väittää Paavalia noin vuonna 208 kirjoittamassaan teoksessa Markionia vastaan apostoli Paavalia kerettiläisten apostoliksi (haereticorum apostolos). Ja tämä huolimatta siitä, ettei Tertullianus ollut läheskään pimein mies kirkollisten hämärässä joukossa.

Бога можно знать только опытным путем. Никакое учение или философия для того мало. Несмотря на то, что познание Бога пороговой вопрос как в Новом, так в Ветхом Завете, философы отвергли его и клеймили тех, которые знали Бога, клеймом еретиков и называли гностиками и направляли служащие идолам власти на христиан. Мрак отцов церкви был настолько густой, что уважаемый как основатель латиноязыкового богословия Тертуллиан (ок. 160 - после 220 года) в своем Против Маркиона под 208-ой год называет Павла апостолом еретиков (haereticorum apostolos). И это несмотря на то, что Тертуллиан еще не был самый темный из церковных мракобесов.

#A12B094Fi

Keisari Justinianus oli kirkon mies. Justinianuksen lähimmät työtoverit olivat hänen sotapäällikkönsä Belisarius (n. 505 - n. 565) ja Rooman paavi Vigilius I (537-555). Sotajoukkojen mukana kulkenut historioitsija Procopius Kesarealainen kertoo, että Pohjois-Afrikan hävityssodassa vuosina 553-554 miekkaan, nälkään ja kulkutauteihin kuoli 5.000.000 (viisi miljoonaa) ihmistä. Kun Pohjois-Afrikkaan siirtyneet vandaalit ja vanhempaa perua olevat kristityt oli tuhottu, Belisarius vei joukkonsa Italiaan ja huseerasi siellä jonkun vuoden. Prokopius kertoo, että näissä sodissa tapettiin 15.000.000 (viisitoista miljoonaa) goottia. Justinianus, joka esiintyi kristillisen uskon esitaistelijana, halusi hävittää kristityt, etteivät he häiritsisi kirkon rakentamista.

Император Юстиниан - человек церкви. Его ближайщие сотрудники были его военачальник Велизарий (n. 505 - n. 565) и глава церкви в Риме Вигилий первый (357-555). Историк Прокопий Кесарийский, который сопровоздал армию Велизария на геноцид народов Северной Африки рассказывает, что на войне за уничтожение Северной Африки за 553-554 годах от мечи, голода и епидемии умерли 5.000.000 (пять миллионов) человек. Как только пришедщие в Северную Африку вандалы и христиане более раннего происхождения были уничтожены, Велизарий перевел свои войска в Италию, и позанимался там несколько лет. Прокопий пишет, что в тех войнах были убиты 15.000.000 (пятьнадцать миллионов) человек. Юстиниан, который выставлял себя как предводитель христианства, хотел ликвидировать христиан, чтобы они не помещали в строительству церкви.

#A12B095Fi

Mutta Justinianus ei taistellut vain goottilaista kristikuntaa ja donatolaisia vastaan. Rooman rajojen takana idässä oli suuri syyrialainen kirkko ja paljon kristittyjä, jotka eivät totelleet Justinianusta. Kun Persian sotajoukot pysäyttivät Justinianuksen yritykset levittää roomalaista ekumeniaa asevoimin, kutsui Justinianus piispat Konstantinopoliin kirkolliskokousta pitämään, sillä se oli hyvä keino tuhota vastustajat silloin, kun sotavoimat eivät siihen pystyneet. Kun Rooman ja Konstantinopolin kilpailijat oli julistettu kerettiläisiksi, pantiin armeija asialle. Roomalaisen kirkollisuuden väkivaltaisesta levittämisestä oli myös välillisiä seurauksia: Persialaiset alkoivat pitää maassaan asuvia kristittyjä vihollisen liittolaisina, Ghassanidien heimoon kuuluvat arabiankieliset piispat, jotka olivat ottaneet aktiivisesti osaa Rooman piispojenvälisiin, hylkäsivät kristinuskon kokonaan ja kääntyivät Aabrahamin aikuisten, Kaldean Uurista tuttujen jumaliensa puoleen.

Но Юстиниан боролся не только против готского христианства и против Северо-Африканских донатистов. За пределами Рима на востоке была большая сирийская церковь и много христиан, которые не подчинялись Юстиниану. Когда персидские войска остановили попытики Юстина распространить римскую экумению силами риских солдат, Юстиниан созвал епископов церкви в Константинополь на синод, чтобы использовать церковь для уничтожения тех противников, которые для римской армии были слышком сильные. Как только противники Рима и Константинополя были объявлены еретиками, делом занималась армия. Кровавое распространение римского церковничества имело также косвенные следствия: парфяне и персы начали рассматрывать христиан, проживающих среди них как враги, а арабские эпископы, участвовавщих в синодах церкви, совсем отвергли христианство и обратились к известным им уже со времен Авраама вавилонским божествам Ура Хальдейского.

#A12B096Fi

Suurinta tuhoa Rooman valtiovallan ja sen kirkkoruhtinaitten yhteistyö oli kuitenkin aiheuttanut sille kansakunnalle, jonka hallitsija Justinianus oli. Kirkon opeissa tai käytännössä ei ollut enää mitään siitä, mitä Jeesus Nasarealainen ja hänen apostolinsa olivat opettaneet. Apostolien jälkeen näyttämölle ilmaantuneet "kirkkoisät" olivat tehneet niin paljon valheellista teologiaa, ettei niillä opeilla kukaan voinut saada Pyhää Henkeä eikä tulla tuntemaan Jumalaa. Kun kirkkoisät, Jumalaa tuntematta, yrittivät selittää Raamattua, he vain pahensivat asiaa. He kirjoittivat pahan hengen innoittamina kansalle, keisareille ja piispoille, jotka eivät ilman Pyhää Henkeä voineet ymmärtää Raamattua, valheellisia selityksiä sen sisällöstä, ja oppeja, jotka veivät kirkon asiakkaat yhä syvemmälle antikristuksen uskontoon.

Найбольший вред сотрудничество строителей церкви и римских эпископов был, однако, причинен народу, правителем которого был Юстиниан. В учении и практике Римской церкви уже ничего не было из того, к чему Иисус Христос и его апостолы учили Божий народ. Появившиеся после апостолов на сцену "отцы церкви", напустили настолько фальшиную богословию, что никто, внимавщий в такое учение, не мог получить Святого Духа и приходить в познание Бога. Когда "отцы церкви" без познания Бога попытались обяснить Библию, они только навредили делу Христа. Они, под водительством злого духа написали народу, императорам и епископам государственной церкви, которые без Святого Духа не могли понимать Библию, ложные объяснения по ее содержанию и доктрины, которые отвели клиенты церкви все глубже в религию антихриста.

#A12B097Fi

Keisari Justinianuksen ja paavi Vigiliuksen yhteistyö oli ollut niin saatanallista, että on vaikea kuvitella enää mitään pahempaa. Mutta se on vain toiveajattelua ja hyväuskoisten hölmöjen luulottelua. Vuonna 590 kirkollisen järjestelmän johtoon Roomassa tuli Gregorius I, joka tunnetaan paitsi ensimmäisenä paavina, myös siitä, että hän lähetti joukkonsa kirkollistamaan goottilaisia kansoja. Hänen puoluetoverinsa kyllä puhuvat kristillistämisestä, mutta ei kansoja kristillistetä. Se, joka tulee kristityksi, liittyy hengelliseen Israeliin, mutta muista tulee parhaassa tapauksessa teeskentelijöitä. Jeesus itse sanoi:

Voi teitä (ουαι υμιν), kirjanoppineet ja fariseukset (γραμματεις και φαρισαιοι), te ulkokullatut (υποκριται), kun te kierrätte meret ja mantereet tehdäksenne yhden käännynnäisen (οτι περιαγετε την θαλασσαν και την ξηραν ποιησαι ενα προσηλυτον); ja kun joku on siksi tullut (και οταν γενηται), niin teette hänestä helvetin lapsen, kahta vertaa pahemman, kuin te itse olette (ποιειτε αυτον υιον γεεννης διπλοτερον υμων)! (Matt 23:15)

Сотрудничество императора Юстина и римского первосвященника Вигилии было настолько дявольское, что трудно представить себе что-нибудь хуже. Но это пустые мечты благодоверчивых дураков. В 590-ом году на пост директора церковной системы стал Григорий I, который известен не только как первый папа римский, также как за то, что он направил церковь на дело церковнизации готских народов Европы. Его сторонники называет начатое им движение христианзацией, но народы не могут быть христианизированы. Только тот, который родится от Духа Бога, будет христианином, и присоединяется к народу Бога, Духовный Израиль, но другие будут в лучшем случает притворными поклонниками. Иисус сам сказал:

Горе вам, книжники и фарисеи, лицемеры, что обходите море и сушу, дабы обратить хотя одного; и когда это случится, делаете его сыном геенны, вдвое худшим вас. (Матфей 23:15)

#A12B098Fi

Goottilainen kristillisyys alkoi pienistä ja melkein huomaamattomista siemenistä. Yksittäisiä kääntymyksiä tapahtui varsinkin Krimin niemimaalla, jonne Rooma lähetti kristittyjä pakkotyöhön. Uskovien ekklesioita syntyi, mutta valtaosa gooteista palveli omia auktoriteettejaan. Kirkolla oli toisenlaiset opit, päämäärät ja toimintatavat. Kirkonmiehet tulivat käännyttääkseen goottilaisten kansojen - joita oli monta - kuninkaat kirkon kannattajiksi, mutta sellaista pakkokäännyttämistä goottilaiset kuninkaatkin vastustivat. Kun kirkko virallisesti vuonna 325 perustettiin, kirkko tuomitsi goottilaisen kristillisyyden. Gootit olivat kuitenkin niin vahvoja, että valloittivat Rooman. Valloittajinakin he osoittautuivat jalomielisimmiksi kuin kirkko ja Rooma. Sellaista kieroutta kuin Rooma ja sen kirkko harjoittivat, oli goottien vaikea ymmärtää, mutta se koitui heidän kohtalokseen. Yksi goottilainen kansa toisensa perästä menetti kuninkaansa kirkolle, ja eihän siitä mitään hyvää seurannut.

Готское христианство началось из маленьких и почты незаветных семень. Римское государство отправляло настоящих христиан на каторгу в шахты Кримского полуострова, и это свидетельсво приносило хороший урожай. Среди готов возникли экклесии верующих, в то же время, когда большинство готов служило своим авторитетам и идолам. Церковь имела совсем другие учения, цели и действовала она по другому. Церковники пришли, чтобы склонить короли готских народов - а их было много - на сторону церки хитростью или силой, но короли на это не пошли. Официально церковь была основана 325-ом году и сразу же осудила готское христианство. Готы, однако, были достаточно сильные, что они завладели Римом. Но даже как завоеватели они оказались более благочестивыми чем церковь и Рим. Готы не понимали их хитрость, но именно хитростью Рим и церковь смогли подчинить себе своих завоевателей. Три готских народов были полностью истреблены, и другие, друг за другом потерял свой король церкви с печальными последствиями.

#A12B099Fi

Brittein saarilla Ristin Usko oli säilynyt roomalaisajoilta asti, ja paavin miehet lähetettiin tekemään tyhjäksi Jumalan töitä. Rooman valtakunnan luhistuessa Rooma vuonna 410 veti joukkonsa pois Brittein saarelta, ja vuonna 449 tulivat anglosaksit, jotka valloittivat Ison Britannian länsiosat vuonna 449. Paavi Gregorius I ymmärsi, ettei hän pysty horjuttamaan brittien ekklesioita suoralla toiminnalla, mutta Kentin kuninkaalla oli ranskalainen vaimo. Koska frankit olivat jo kuningas Klodvigin aikana alistuneet kirkon valtaan, päätti Gregorius lähettää miehensä matkaan. Kentin kuningas Ethelberth otti paavin lähettämän delegaation suopeasti vastaan ja suostui kasteellekin, kun paavin miehet väittivät, että paavilla on taivasten valtakunnan avaimet. Kirkollisen kertomuksen mukaan kuninkaan kastoi Augustin, joka kuninkaalta oli saanut luvan perustaa toimipisteensä Canterburyyn.

На британских островах Христианская вера утвердилась уже в римские времена, и сохранилась, когда римские войска после 410 вывес свои войска с Британских островов. За римлянами в 449-ом году пришли англосаксы, и утвердились на юго-западной части страны. Англо-саксы тоже принадлежало к группе готских народов. В районе Лондона появился королевство Кент. Глава римской церкви Григорий I понимал, что он не может поколебать британских экклесии прямыми действиями, но жена короля Кента была из франков. Король франков уже в начале 500-ых годов согласился на церковное крешение, и Григорий в конце века, по церковной легенде, отправил сорок сотрудников церкви в Англию. Эдельберт, король Кента, благосклонно принял делегацию папы и соглавился также принять крешение, когда ему сказали, что папа римский имеет ключи от Царства небесного. По преданию, крешение было совершено Августином, (не тот Августин, который уже раньше умер в Северной Африке). Король также разрешил приезжим миссионерам основать свою рабочую базу в Кентербери.

#A12B100Fi

Gregorius I oli roomalainen aristokraatti, ja etevä hallintomies. Hänen oivalluksiaan oli tehdä kirkon johtajista uusi hallitseva luokka, ja siten pelastaa Rooman aristokraatit tuholta, joka sitä goottilaisen vallan ja kristillisen elämäntavan taholta uhkasi.

Григорий I был римским аристократом и способным администратором. Чтобы спасти римкую аристократию он переодел его церковные ризы, создавая таким образом новый господствующий класс, защищенный от готской власти и сделать их неприкосновенными от требований христианского образа жизни.

#A12B101Fi

Paavia Gregorius I "Suurta", (590-604) pidetään myös miehenä, joka upotti ei ainoastaan Rooman, vaan koko Euroopan kirkolliseen pimeyteen. Kyvykkäänä hallintomiehenä hän keksi siihen tehokkaat keinot. Kirkolliskokousten aika alkoi olla ohi, mutta hänhän oli nyt paavi. Hän keksi niin tehokkaita uusia antikristillisiä oppeja, että niillä jos millä voitiin Kristuksen asialle tehdä suurta hallaa. Frankfurtin koulukunta, jonka päämäärät ovat samat kuin paavilla, on myös tutkinut paavi Gregorius I "Suuren" menetelmiä. Hannah Arendt ja myös Gershom Sholem näkyy olevan samassa joukossa.

Григория I "Великого", (590-604) считают также человеком, который утопил не только Рима но и всю Европу в церковный мрак. На это он, как способный администратор он придумал эффективные меры. Время церковных соборов уже заканчивалось, он Григорий же был папой. Он придумал новые, эффективные антихристианские доктрины, чтобы нанести максимальный вред делу Христа. Франкфуртская школа, которая имеет такие же цели как папа, тоже изучала придуманные папой Григорий средства. Оказывается, что Ханнах Арендт, а также Гершом Шолем копались в этих антихристианских сокровищах.

#A12B102Fi

Nimellisesti Rooman piispa oli Bysantin Rooman keisarin alamainen. Kirkko oli Italian suurin maanomistaja, mutta omaa armeijaa paaveilla vielä ollut. Hän joutui pyytämään keisarin virka-apua halutessaan tapatuttaa Pohjois-Afrikan donatolaiset, joita edellisistä kansanmurhista huolimatta vain näytti riittävän.

Формально Римские первосвященники были гражданами Рима. Церковь во время Григорий был самый крупный землевладелец Италии, но собственной армии папы пока не имели. Также и Григорий вынужден был обратиться к императору, чтобы он отправил войска в Северную Африку, чтобы уничтожить вновь появивщиеся там "донатистов".

#A12B103Fi

Syyriankielisillä alueilla evankeliumilla oli kotikenttäetu: Evankeliumin tekstit olivat Jeesuksen käyttäämää kieltä, mutta yritykset osallistua antikristillisen Rooman kanssa yhteiseen toimintaan tuli syyrialaiselle kristikunnalle kalliiksi. Persiassa kristittyjä alettiin pitää Rooman liittolaisina, ja vieraan vallan suosijoina sen takia, että Rooma pyrki esiintymään kristittyjen pomona. Armenialaiset ja gruusialaiset saivat Raamatun, mutta arabit jäivät ilman Jumalan sanaa. Silloin Arabian niemimaalle siirtyneet juutalaiset yhdistivät voimansa syyrialaisen kirkon vaikutuksen alaisena kasvaneen Muhammedin (n. 570-632) uudistaman vanhan kaldealaisen kuunpalvonnan taakse ja valloittivat Jerusalemin roomalaisilta 600-luvun puolivälin tienoilla. Jerusalemista piti tulla ja aluksi tulikin uuden uskonnon keskus. Temppelivuorelle perustettiin pyhäkkö, jossa oli kahdeksan qiblaa, julkisivua niin, että kaikista ilmansuunnista voitiin rukoukset osoittaa Jerusalemissa olevaa keskuspyhäkköä kohtaan. Valta juutalaisen kultin ja kaldealaisen kultin yhdistävässä Muhammedin uskonnossa siirtyi kuitenkin nopeasti arabeille, ja vuonna 690 rakennettu Jerusalemin temppeli menetti islamin keskuspyhäkön asemansa. Uudeksi keskukseksi tuli Mekka.

В Сирии добрая весть проповедовалась на родном языке Иисуса Христа. Популярной стала составленная на базе четырех евангелия сводка Диатессарон, появилась также и полная Сирийская Библия. Попытки участвовать в общих для греков церковных соборов, однако приносили большой вред для сирийской церкви. В Персии христиане стали рассматрываться как союзники Рима, который использовал церковь для поддержания своих мирских амбиции. Армяне и грузины получили свои переводы Библии и создали свои государственные церкви, арабы остались без слова Божьего. Тогда иудей, проживающие среди арабов объединяли свои силы с Муаммедом (ок. 570-632), реформатором старинного халдейского культа поклонения луне, выросшим под воздействием сирийской церкви, и захватили Иерусалим в середине 600-ых годов. Иерусалим должен был стать центром новой религии, и в начале именно так и показалось. На храмовой горе был построен храм с восьми фронтальными стенами "гибла", так что поклонники из любого направления могли направить свои молитвы в сторону центрального храма в Иерусалиме. Власть в объединяющем иудейского и хальдейского культов религии Муаммеда, однако, быстро переходило арабам, и построенный в 690-ом году Иерусалимский храм потерял свою позицию как центральный храм ислама. Новым центром стал Мекка.

#A12B104Fi

Muhammedin kannattajien joukot valloittivat helposti kirkonmiesten autioittaman Pohjois-Afrikan, eivätkä Espanjan gootitkaan heitä pystyneet torjumaan. Muslimien yritys tunkeutua Kaukaasian vuoriston yli Itä-Eurooppaan kilpistyi Mooseksenuskoisten hasaarien vastustukseen. Euroopassa muslimien sapelilähetys koki vain vaisua vastustusta, muutamia ristiretkiä järjestettiin, mutta enemmän kirkko oli kiinnostunut kristittyjen hävittämisestä. Kristittyjä vastaan kirkko järjesti ristiretkiä vielä kauan aikaa sen jälkeen kun ristiretken Jerusalemin saattamiseksi paavin valtaan olivat päättyneet.

Войска сторонников Муаммада легко завладели опустошенные предводителями Византийского Рима и ее церкви страны Северной Африки. Бессильны перед им оказались и испанские готы. Но попытка мусульман выходить через Кавказкие горы на просторы Восточной Европы были остановлены хазарами, исповедающими ветхозаветный музаизм. Европа против мусульманского сабля реагировала вяло. Было организовано несколько крестовых походов, но больше всего церковь была интересована в уничтожении христиан. Против христиан церковь организовала крестовые походы еще долго после того, когда крестовые походы за подчинению Иерусалима во власти папа римского уже кончились.

#A12B105Fi

Vaikka kirkko, juutalaisuus ja islam ovat toisilleen vihamielisiä kultteja, on niillä kuitenkin yksi yhteinen piirre: ne kaikki vainoavat kristittyjä. Kun Jeesuksen ylösnousemuksesta oli kulunut seitsemänsataa vuotta, kristinusko oli häviämässä näkymättömiin maan päältä. Bysantin valtio ja kirkko saivat vallattua Kappadokian paulikiaaneiksi kutsuttujen kristittyjen maanalaiset turvakaupungit vuosina 842-844, sata tuhatta kristittyjä tapettiin ja mikä vapaasta kristikunnasta jäljelle jäi, siirrettiin rajan taakse Bulgariaan, missä heistä syntyi bogomilien liike. Poliittisista syistä Bysantin (kreikkaa puhuvan Itä-Rooman) patriarkka Fotiuksen (858–867, 877–886) oppilas Kyrillos (827-869) ja hänen veljensä Metodius (815—885) tovereineen käänsivät kirkolliset kirjat ja osan pyhistäkin kirjoituksista slaavien kielelle, jolloin myös bogomilit saivat sen "Evankeliumin", jota levittäen bogomilien liike nopeasti levisi koko slaavilaiseen maailmaan Sloveniasta Ruteniaan saakka.

Иудаизм, церковь, и ислам, хотя и враждебны между собой, имеют одну общую характеристику: они все преследуют христиан. Когда от воскресения Иисуса Христа прошло семьсот лет, христианство исчезло из вида людей на земле. Византия, восточная часть бывшего Рима, где люди говорили на греческом языке, сумела завладеть подземные города-убежища проживающих в Каппадокии христиан в 842-844 и уничтожила сто тысяч христиан. Из столицы остатки живого христианства были переселены за границу в Болгарию, где от них родился движение богомилов. Но по политическим мотивам македонские друзья византийского патриарха Фотия (858–867, 877–886) Константин (827-869) и Мефодии (815—885) со своими помощниками перевели церковные книги, и часть священных писании на болгарский язык, так что богомили имели "настольное евангелие", с чем они могли распространится на весь славянский мир от Словении до Рутении.

#A12B106Fi

Kirkon ahkerista ponnisteluista huolimatta Ranskan ja Italian alppikyliin oli jäänyt uskovien yhteisöjä, joita kutsuttiin valdolaisiksi ranskalaisen sanan vaudois, laakso, mukaan. Brittein saarilla usko Kristukseen säilyi, sillä saari oli kaukana Keski-Euroopan hulluudesta. Arabian syyrialainen kirkko hävitettiin koska Muhammed oli kuolinvuoteellaan muka sanonut, ettei Arabian niemimaalla voi olla kahta uskontoa. Muslimit valtasivat nopeasti koko Bysantin autioittaman Pohjois-Afrikan sekä Espanjan jo 700-luvulla, mutta Bysantti oli arabeille liian kova pala. Vasta kun Keski-Aasian syyrialaista kirkkoa kannattaneet turkkilaiskansat olivat joutuneet muslimien valtaan, ne tunkeutuivat Bysanttiin ja valloittivat pala palalta koko Itä-Rooman keisarikunnan. Konstantinopolin valtauksen jälkeen (1453) Pelosonnesoksen niemimaa piti puoliaan vielä seitsemän vuotta, mutta sitten koko Bysantti oli muslimien vallassa.

Несмотря на усердные старания церкви в долинах французких и Итальянских альп остались верующие, которые назывались вальденцами, по слову ваудойс, долина. На британских островах христианство сохранилось, потому что они жили на острове, далеко от европейских глупостей. Сирийская церковь на арабском полуострове была уничтожена, потому что Муаммад, моль, на своей смертной орде сказал, что на арабском полуострове не должно быть двух религии. Мусульмане легко завладели опустошенную Византией Северную Африку и Испанию уже в 700-ых годах, но Византия для арабов была уже не по зубам. Только потом, когда обращенные в сирийское церковничество турецкие народы Центральной Азии были покорены арабами, они передвинулись к границам Византии, и завладели всей империей Восточного Рима, так что после падения Константинополя в 1453-ем году остался только полуостров Пелопоннесос, а когда она через семь лет пал, вся Византия была под мусульманской власти.

#A12B107Fi

Kristityt nousivat julkisuuden valokeilaan vasta 1400-luvun alussa, kun Prahan yliopiston kaksinkertainen rehtori Jan Hus oli pääsemässä jyvälle kristittyjen salaisuudesta. Hänet kutsuttiin ekumeeniseen kirkolliskokoukseen Konstanzaan ja poltettiin roviolla 1415 kesällä. Seuraavana vuonna poltettiin myös hänen avukseen tullut toinen yliopistomies Hieronymus Prahalainen. Mutta tshekkiläinen herätys ei noussut tyhjästä. Oli valdolaisia, bogomilejä ja tshekkiläisiä uskovia, jotka olivat tulleet tuntemaan Totuuden. Tshekeillä oli käytössä useita raamatunkäännöksiä, vanhin käsinkirjoitettu versio vuodelta 1360 kun ensimmäiset painetut versiot vuosina 1487 (UT), 1488 ja 1489 julkaistiin. Kun Hus, säännöistä poiketen, saarnasi Bethlehem-saarnahuonella tshekin kielellä, monet kuulijat osasivat muistinvaraisesti lausua pitkiä katkelmia Uudesta Testamentista.

Общественность обратила внимания на христиане только в начале 1400-х годах, когда дважды ректор Пражского университета Ян Гус стал понимать тайну христиан. Его вызвали в экуменический собор церквей в Констанцу и сожгли на костре в 1415-ом году, а в следующем году сожжен был еще спешивший ему на помощь Иероним Пражский, известный новатор Вроцлавского Университета. Чешское пробуждение не появилось из-под ничего. Были вальденцы, богомили и чешские верующие, которые пришли к познанию Истины. Чехи имели несколько переводов Библии, самый старший из них была рукописьная версия, когда в 1487-ом, 1488 и 1489-ом годах издавались первые печатные библии. Когда Гус, в Вифлеемской часовне в Праге в разрез с церковными правилами проповедовал на чешском языке, многие слушатели могли по памяти пересказать длинные отрывки из Нового Завета.

#A12B108Fi

Uskovia oli paljon. Bethlehem-rukoushuoneeseen mahtui kolme tuhatta kuulijaa, eikä se jäänyt tyhjäksi. Kun kirkonmiehet Hussin polttamisen jälkeen vaativat Tshekkejä luovuttamaan muutkin "kerettiläiset" tuomittavaksi, Tshekit hyväksyivät Caslavin valtiopäivillä 1420 Neljä Prahan artiklaa, joissa valtio asettautui tukemaan maansa kristikuntaa sallimalla vapaan saarnatoiminnan ja henkilahjojen käytön. Näiden, jo edellä vuonna laadittujen artiklojen vuoksi paavi Martinus V oli jo maaliskuussa julistanut ristiretken Tshekkejä vastaan.

Верующих было много. Вифлеемская часовня поместила три тысячи слушателей, и пустой не оставлась. Когда церковные деятели требовали, что чехи передали им на осуждение также и остальных всех "еретиков", чешское государство в июле месяце 1420-ого году в Цаславе одобрил Четыре Пражских артикли, в которых государство стало поддерживать христианство, провозглашая свободу проповеди и проявления духовных даров. Из за этих, составленных уже в 1419-ом году артиклей папа римский Мартин пятый в марте месяце 1420-ого года объявил крестовый поход против Чехии.

#A12B109Fi

Ristiretken komentajaksi määrättiin Tshekinmaan kuninkaan paikkaa havitteleva Zigismund, se sama, joka niin onnistuneesti oli vuonna 1408 johtanut Bosnian bogomilejä suojelleita vallanpitäjiä vastaan, että heidän päänsä, luvultaan 126, heitettiin Bosna-jokeen. Mutta sotilaallisin keinoin tshekkejä ei voitettu. Neljäntoista vuoden aikana katolinen Eurooppa oli kärsinyt viisi musertavaa tappiota, kun neljättä ristiretkeä johtanut englantilainen kardinaali Henry de Beaufort totesi, että Jumala on "kerettiläisten" puolella.

Командиром крестоносцев был назначен король Венгрии Зигисмунд, претендующий на пост короля Чехии, тот самый, который в 1408-ом году так успешно совершил крестовый поход против Боснийских властей за то, что они тоже хотели защищать своих богомилов, за что крестоносцы Зигизмунда выбросил 126 голов Боснийских властей в реку Босна. Но чехов армии Зигисмунда не победили. Тогда папа римский объявил еще три новых крестовых походов, но чехи победили их. В течение четырнадцати лет католическая Европа протерпела пять сокрушительных поражений, после чего командир четвертого крестового похода английский кардинал Генри Бофорт признал, что "Бог на стороне еретиков".

#A12B110Fi

Tshekkiläisen herätyksen merkittävin hengen mies ei ollut Jan Hus vaan Peter Chelcicky (n. 1385 - n. 1560), vaatimaton mies maaseudulta, joka oli pysytellyt erillään politiikasta. Jonkun kirjan hän on kuitenkin kirjoittanut, ja niistä me tiedämme, mikä oli tshekkiläisen kristikunnan henkinen perusta. Kirjassaan "Uskon verkko" Chelcicky opetti, että valtio ja kirkko ovat kuin kaksi valasta, jotka ovat särkeneet uskon verkon niin pahasti, ettei se kelpaa sielujen pelastamiseen. Verkko on ensin korjattava, ja vasta sitten lähdettävä kalaan. Kun Jan Hus poltettiin, hän oli vasta pääsemässä perille, minkälaisesta asiasta kristinuskossa on kysymys.

Самым серьезным духовный деятелем чешского пробуждения не был Ян Гус, а Пётр Хельчицкий (ок. 1390 - ок. 1460), скромный человек из деревни, воздержавшийся от политики. Он написал несколько книг, по которым мы узнаем, какое было духовное основание у чешских братьев. В книге "Сеть веры" Хельчицкий учил, что государство и церковь похожы на два кита, которые так порвали сеть веры настолько, что она больше не пригодна для спасения душ. Необходимо сначала починить сеть, а только потом пойти на рыбалку. Яна Гуса сожгли на костре как только он начал приближаться к познанию тайн Христа и его Царства.

#A12B111Fi

Caslavin valtiopäivien päätös oli ollut ja on slaavilaisen maailman kunniakkain urotyö aina tähän päivään asti. Jumala myös sinuasi tshekkiläiset aseet: vaikka koko katolinen Eurooppa pantiin liikkeelle Tshekin "kerettiläisiä" tuhoamaan, tshekit voittivat joka kerta. Jumala otti siunauksensa pois vasta, kun sotimaan kyllästyneet tshekit ryhtyivät neuvottelemaan vihollisen kanssa. Solmittiin rauha jossa hussilaiset saivat katolisesta kirkosta riippumattoman aseman, mutta velvoitettiin vainoamaan veljesseurakuntaa.

Решение Цаславского сейма было и остается самым славным подвигом славянского мира по сей день. Бог благословил оружие чехов: несмотря на то, что вся католическая Европа была вызвана на уничтожение чешских "еретиков". Чехи победили каждый раз. Бог снимал свое благословение только тогда, когда чехи, усталые от войны, приступили к переговорам с врагом. Был составлен мир, по которому гусситская цехия получило независимое от католической церкви особый статус, но была обязана преследовать чешьские братья.

#A12B112Fi

Tshekinmaan ja Moravian elävä kristikunta vainottunakin toimintakykyiseksi. Vainot olivat ajoittain niin rankkoja, että veljien piti asua metsissä ja luolissa, ja saivat siitä nimen jamniki, luolamiehet. Peter Chelcicky oli pysynyt pois julkisuudesta, mutta sana alkoi tuottaa hedelmää. Tshekin kristittyjen elämäntapa oli kenobiittinen. (sanoista koinos, yhteinen, bios, elämä). Ekklesia oli kuin vahva kaupunki. He elivät, kuten olivat eläneet Jerusalemin uskovat, Kappadokian kristityt, slaavilaisen maailman bogomiilit. Samoin kuin he, olivat eläneet brittiläisten, irlantilaisten ja skottien ekklesioiden uskovat, ja valdolaiset ennen kuin he joutuivat jättämään kotiseutunsa Italian ja Ranskan alppikylissä.

Чешское и Моравское христианство, оказалось работоспособным даже при гонения. Гонения были настолько тяжелые, что братья вынуждены жить в лесах и пешерах, за что были названы ямниками. Пётр Хельчицкий редко вышел в свет, но слово начало производит плод. Образ жизни христиан было кенобитным (от слов коинос, общий и биос, жизнь). Экклесия была как крепкий город. Они жили, как жили верующие в Иерусалиме, христиане в области Каппадокийских подземных городов, первые верующий готы, богомилы славянского мира. Они жили как жили верующие британских, ирландских и шотландских экклесиол, и как вальденцы прежде чем вынуждены были оставлять свои родные деревни в долинах итальянских и францусзких альп.

#A12B113Fi

Vuonna 1451 veljet tekivät Rehor Krajcin (n. 1420-1473) johdolla päätöksen siitä, että ehtoolliselle tulevien seurakunnan jäsenten vaelluksen tulee olla moitteetonta ja omaksuivat käytännön, miten se tutkitaan. Keskiajan Euroopassa tämä nykyisin itsestään selvältä tuntuva asia oli sellainen pommi, joka johti vapaaseurakuntien syntyyn ja samalla romutti koko kirkollisen tulkinnan siitä, mikä on seurakunta. Vaikka tämä veli Rehorin kannattama käytäntö oli paljon vanhempaa perua, kuin mitä tshekkiläiset asiakirjat tietävät kertoa, synnytti sen käyttöön ottaminen tshekeissä liikkeen, josta tuli koko tshekkiläisen herätyksen merkittävin jatkaja. Myöhemmin tämä liike sai nimen Jednota Bratrska, veljesyhteys.

В 1451-ом году братья под руководством Рехора Крайци (ок. 1420-1473) приняли решение о том, что верующие, участвующие в хлебопреломлении должны ходить безупречно пред Господом и приняли практику, как оно должна быть установлено. Если это нам сейчас кажется естественно ясным вопросом, в Европе средних веков это было такая бомба, которая привела к созданию независимой общины и заодно разрушило всю церковную концепцию о том, что такая христианская община. Хотя предложенная братом Рехором практика создавалось намного раньше, что известно по чешким документам, ввод его в брактику чешских братьев породило движение, которое стало самым значительным продолжением чешского пробуждения и стал известен как Еднота Братрска.

#A12B114Fi

Tshekkiläisellä herätyksellä "Jednota Bratrska" oli maailman paras koululaitos. Yhteisöjen kokoustilat olivat arkipäivinä perus- ja ammattikouluja ja viikonloppuisin hengellisen toiminnan keskuksia. Veljesyhteisön toiminta kattoi kaikki yhteiskunnallisen elämän toimialat. Vuonna 1500 Tshekinmaalla oli viisi kirjapainoa ja kolme niistä kuului Jednotan veljesyhteydelle. Raamattuja käännettiin eri kielille, veljet kiertelivät maailmalla opettamassa ja samalla tutkien, löytyisikö jostakin muualtakin vielä elävää kristillisyyttä. Suomalaisia opiskelijoita oli jo Hussin aikana ollut Prahassa ja 1500-luvun alussa Prahaan tuli Francis Skarina, Valkovenäjän, silloisen Liettuan, Polotskista. Hänkin alkoi kääntää raamattua omalle äidinkielelleen, ja tshekkiläiset veljet auttoivat häntä alkuun. Käännöksen ensimmäiset osat painettiin Prahassa, ja kun koko käännös oli valmis, se painettiin Vilnassa 1525. Valkovenäjänkielisen kirjan nimeksi tuli Biblia Ruska, mutta Moskovan seudulla nyt puhuttua venäjän kieltä ei silloin vielä ollut olemassakaan.

Чешские братья имели лучшее в мире систему обучения. Дома собрания (Sbor) общины в будничные дни служили как общеобразовательные школы для детей и ремесленные училища для молодых, а в конце недели использовались как центры духовной жизни на славу Бога. Деятельность братства покрывала все виды общественной жизни. В 1500-ом году в Чехии было пять печатных домов, и три из них принадлежали чешским братьям. Библию перевели на разные языки, братья путешествовали по миру проповедуя, уча и изучая, можно ли где-нибудь еще найти духовных христиан. Уже во время Яна Гуса финские студенты учились в Праге, а в начале 1500-ых годов в Прагу прибыл Франциск Скарина из Полоцка. Он тоже хотел перевести Библию на свой родной язык, и чехи помогли ему в этом. Первые части перевода были напечатаны в Праге, и когда весь перевод был готов, печатали его уже в Вильне в 1525-ом году. Напечатанный на белорусском языке книга называлась "Библия Руска", в то время как московский славянский язык еще находился на стадии сформирования.

#A12B115Fi

Veljet eivät ottaneet yhteisön uusiksi jäseniksi henkilöitä, jotka virkansa tai yhteiskunnallisen asemansa puolesta eivät voineet Jeesuksen sanelemaa totuutta toteuttaa. Veljille myös tarjottiin valtion virkoja, sillä heidät tunnustettiin moitteettomiksi kansalaiseksi. Kun te haluatte kunnollista ja rehellistä yhteiskuntaa, miksi ette ryhtyisi tuomareiksi? Veljet perustelivat kielteistä vastausta sillä, että he eivät voi tuomita ketään teidän lakienne mukaan, koska teidän lakinne ovat väärät. Mutta tästä syntyi ongelmia. Yhteisön jäseniksi pyrkijöiden joukossa oli sellaista herrakansaa, jotka olivat antanut yhteisön käyttöön maa-alueita tai muuten suojelleet vainottua yhteisöä. Kun kartanonherroja ja muita ryhdyttiin ottamaan jäseniksi yhteisöön, yhteisö jakautui "pieneen puoleen" (mensi strana) ja "suureen puoleen" (vetshi strana).

Братья не принимали в члены общин таких людей, которые из-за своей должности или положения в обществе не могли бы слушаться заповедям Иисуса Христа. Братьям предлагали также государственные должности, потому что их признавали безупречными гражданами. Вы же хочете жить в порядочном и честном обществе, почему же вы тогда не хотите стать судьями? Братья обозновали свои отричательный ответ тем, что они не могут судит никого по той причине, что ваши законы неправильные. Но это вызвало проблему. Среди людей, желающих в члены общин, были такие господа, которые дали братьям в пользование земельные участки или защищали гонимое братство от насилия церкви и государства. Когда общины все-таки принимали в члены таких людей, братство разделилось на "меньшую сторону " (mensi strana) и на "большую сторону" (mensi strana).

#A12B116Fi

Tshekkejä vastaan tehdyt lukuisat ristiretket eivät olleet herättäneet ihmisten omiatuntoja juuri mitenkään. Valoa pimeyteen tuli idästä. Muslimien valloitettua Konstantinopolin vuonna 1453 Keski- ja Etelä-Eurooppaan siirtyi suuri määrä kreikkalaisia, mikä herätti kiinnostuksen antiikin kulttuuriin ja kreikkalaiseen kirkkoon. Terve kiinnostus toi esiin miehiä, jotka uskalsivat sanoa ääneen epäilyksensä katolista kirkkoa kohtaa. Syntyi liike, jota sanottiin valistukseksi. Kreikkalaiset papit ja munkit olivat tuoneet mukanaan Raamatun käsikirjoituksia, ja kun Erasmus Rotterdamilainen (n. 1466-1536) sai oman henkensä kaupalla toimitettua kreikankielisen Uuden Testamentin tekstin rinnan Hieronymuksen väärennetyistä käsikirjoituksista kääntämän latinankielisen tekstin kanssa, pantiin latinankielisten kirkkoisien selitykset hetkeksi syrjään.

Крестовые походы против чехов не встревожили совести католических людей. Развет в темноту пришла с востока. После завладения Константинополя мусульманами в 1453-ем году в Южную и Средную Европу переправились греки, что побудило интерес к античной культуре и греческой церкви. Появились мужи, которые не боялись выражать свои сомнения насчет католической церкви. Возникло движение, которое получило название возрождение. Греческие священники и монахи привесли с собой библейские рукописи, и когда Эразм Роттердамкий, часто рискуя свою душу, подготовил греческий Новый Завет для печати рядом с составленным Иеронимом на базе искаженных рукописей латинского текста, толкования отцов латинской церкви были на время отложены в сторону.

#A12B117Fi

Kreikankielisen Uuden Testamentin ilmestymien vuonna 1516 teki mahdolliseksi kääntää Uusi Testamentti suoraan alkukielestä kansallisille kielille. Raamatunkäännöstyö, joka oli ollut käytännöllisesti katsoen pysähdyksissä lähes tuhannen vuoden ajan, lähti käyntiin. Saksalainen professori Martin Luther oli yksi ensimmäisistä, joka ryhtyi työhön, samoin Robert Olivetano, joka valdolaislaaksoissa piileskellen käänsi Raamatun ranskaksi. Kun Lutherin Uuden Testamentin käännös vuonna 1522 ilmestyi, ryhtyi William Tyndale kääntämään Raamattua englanniksi. Mutta jo se, että Erasmuksen Uudessa Testamentissa kreikkalainen teksti oli rinnan Hieronymuksen latinankielisen tekstin kanssa paljasti Vulgatan raadollisuuden ja horjutti katolisen kirkon valtaa. Kun Tyndalen kätköpaikka Amsterdamissa vuonna 1536 löydettiin, hänet tuomittiin katolisen kirkon lakien mukaan, kuristettiin kuoliaaksi ja ruumis poltettiin roviolla Brysselissä.

Выпуск греческого текста Нового Завета в 1516-ом году дал сразу тольчок перевести Новый Завет на национальные языки прямо из первоисточника. Немецкий профессор Мартин Лютер почты сразу приступил за дело, а за ним появились другие. Нашедщий в долинах вальденцов тайное место Роберт Оливетано перевел Библию на францусзкий язык, а когда перевод Нового Завета Лютера на немецкий язык в 1522-ом году вышло в свет, делом занялся и англичанин Вильям Тиндейл. Но уже то, что в Новом Завете Эразма греческий текст представлен рядом с латинским переводом Иеронима выявило тленность Вульгаты и поколебало власть католической церкви. Когда Тиндейла в 1536-ом году осудили по законам католической церкви, задушили и сожгли тело на костре, былы изданы уже пятдесять тысяч эккземляров Нового Завета.

#A12B118Fi

Jokaisen kääntäjän ensimmäinen kysymys oli, miten kääntää kreikan sana ekklesia. Gootit olivat olivat jättäneet sanan kääntämättä, he olivat ainoastaan antaneet sille gootin kielen äänteenmuodostuslakien mukaisen muodon aikklesjö. Kukaan rehellisistä kääntäjistä ei kääntänyt sitä kirkoksi. Luther käytti sanaa Gemeinde, yhteisö, joka on teknisesti oikein, sillä tavallisessa kreikassa ekklesia tarkoitti edustajakokousta, jota myös Jeesuksen sanat "minun valittuni" tarkoittaa. Tyndale käytti sanaa congregation, joka myös tarkoittaa kokousta ja valittujen kokoontumista. Lutherin valitsema Gemeinde vakiintui saksan kieleen, mutta uuteen englanninkieliseen Kuningas Jaakon raamattuun (KJV) tuli Canterburyn arkkipiispan vaatimuksesta church, joka on englanninkielinen muoto sanasta Kirke, joka gootin kielessä äännettiin kuin cirke, kehä. Samasta cirke-muodosta ovat peräisin saksan Kirche, suomen kirkko ja venäjän tserkov. Yritä nyt sitten selostaa venäläisille tai englantilaisille, mikä ekklesia on!

Первый вопрос переводчика Библии будет, как перевести греческое слово экклесия. Готы не перевели его совсем, они просто передали его в форме аикклешё, как оно происносится по законам звукообразования готского языка. Никто из серьезных переводчиков не перевел его словом церковь. Лютер использовал слово Гемаинде, община, что технически правильно, потому что в обычной греческой практике екклесия означало собрание представителей, что и есть смысл слов Иисуса "мою избранную", см. Матфей 16:18. Тиндейл перевел его как конгрегация, что тоже означает собрание и собрание избранных. В немецском языке слово Гемеинде оставалось, но в английском переводе Короля Якова (от 1611 года) по требованию архиэпископа Кентербургского слово конгрегация было заменено словом church, которое является английской формой слова Кирке, которое готы происносили как сирке, обруч. Из этой же готской формы слова сирке образованы также немецкое Кирьхе, финское киркко и русское церковь. Вот и попытайся сейчас обяснит русским и англицанам, что такое экклесия!

#A12B119Fi

Kun uskonpuhdistusliikkeet syntyivät, ne olivat yksimielisiä siitä, että Rooman paavi on antikristus, Kristuksen vastustaja. Saman havainnon olivat tehneet paitsi kristityt, myös monet katolisen kirkon orjat eri puolella Eurooppaa jo satoja vuosia ennen heitä. Mutta oli väärin syyttää yksin paaveja antikristuksiksi, kun koko järjestelmä on antikristillinen. Kirkko on syntynyt aivan eri aineksista, kuin Kristuksen ekklesia, eikä sitä voi parantaa. Kirkon ja sen tyttärien teologeista olisi voinut sanoa aivan samaa, mitä Jeesus sanoi juutalaisista kirjanoppineista:

Voi teitä, te lainoppineet (ουαι υμιν τοις νομικοις), kun te olette vieneet tiedon avaimen (οτι ηρατε την κλειδα της γνωσεως)! Itse te ette ole menneet sisälle (αυτοι ουκ εισηλθετε), ja sisälle meneviä te olette estäneet (και τους εισερχομενους εκωλυσατε)." (Lukas 11:52)

Когда движение за реформацию церкви началось, существовало общее мнение о том, что Папа римский - антихрист, противник Христа. Такое же заключение сделали не только христиане, но и разные рабы католической церкви в странах Европы за сотни лет до реформаторов. Но не следует указать пальцем на одни папы, когда вся система антихристианская. Церковь родилась полностью из отличных от христианства материалов, и она излечению не подлежит. О богословах церкви и ее дочерей можно было сказать то же самое, как сказал Иисус о иудейских книжниках:

Горе вам, законникам, что вы взяли ключ разумения (της γνωσεως - познания): сами не вошли, и входящим воспрепятствовали. (Лука 11:52)

#A12B120Fi

Tätä tekstiä kirjoittaessani maailmalla juhlitaan reformaatiota, joka alkoi Saksassa, kun Jan Hussin roviolla polttamisesta oli kulunut jo 102 vuotta. Kirkon remonttiliikkeen alkuna pidetään Martin Lutherin 31.10.1517 Wittenbergin linnankirkon oveen kiinnitettyä julistetta, jossa nuori augustinolaismunkki esittää kysymyksiä siitä, miten ihminen saa syntinsä anteeksi. Jo esitetyt kysymykset osoittivat, että kirkon keinoilla ihminen ei saa syntejään anteeksi, ja siitä syystä myöskään Jumala ei voi siunata ihmistä, vaikka haluaisikin, sillä syyllisen syyttömäksi julistaminen on Herralle kauhistus yhtä hyvin kuin syyttömän syylliseksi laittaminenkin, kts. Snl 17:15.

Syyllisen syyttömäksi ja syyttömän syylliseksi tekijä ovat kumpikin Herralle kauhistus. (Snl 17:15)

В настоящее время в мире празднуют пятисотлетие реформации церкви, которая началась в Германии, когда со дней сожжения Яна Гуса прошло уже 102 года. Началом движения по капитальному ремонту церкви после того когда Мартин Лютер 31.10.1517 публичтно выставил несколько вопросов о том, как человек может получить прошение грехов. Уже выставленные им вопросы сами доказали, что церковь не в силе прощать грехов, и следовательно Бог не может благословить человека, поскольку оправдание грешного - мерзость перед Богом также как и осуждение невинного, см. Притчи Соломона 17:15.

Оправдывающий нечестивого и обвиняющий праведного - оба мерзость пред Господом. (Притчи 17:15)

#A12B121Fi

Martin Luther oli päätellyt, että Jumala vanhurskauttaa syyllisen yksin sen perusteella, että syyllinen uskoo Jeesuksen Kristuksen kuolleen hänen syntiensä sovitukseksi. Koska se oli oikein, hän pystyi torjumaan suuren osan äitikirkkonsa vääristä opeista niin, että kun hän joutui vastaamaan sanoistaan Rooman kirkon kanssa epäpyhässä liitossa olevan keisarikunnan valtiopäiville, ei keisari pystynyt puolustautumaan henkisesti ylivoimaisen vastustajansa edessä. Mutta Lutherilta jäi selittämättä, että vaikka sydämen uskolla tullaan vanhurskaaksi (καρδια γαρ πιστευεται εις δικαιοσυνην) hän pelastuu vasta suun tunnustuksella (στοματι δε ομολογειται εις σωτηριαν), kts. Roomal. 10:10. Vaara, että keisarikunta turvautuisi väkivaltaan, oli kuitenkin ilmeinen. Luther vietiin piiloon ja hän ryhtyi kääntämään Uutta Testamenttia saksaksi.

Мартин Лютер доказал из Писаний, что Бог оправдает виновного исключительно на основании того, что виновный верит, что Иисус Христос умер ради искупления его грехов, то есть по благодати, которая во Христе. Поскольку это верно, он мог противостоять большинству ложных доктрин своей мать-церкви, когда ему пришлось отвечать за свои слова на сейме империи, который состоял в несвятом союзе с римской церковью и император не смог устоять перед духовно превосходным противником. Осталось только сказать, что "устами признаются к спасению", потому что сердцем веруют к праведности (καρδια γαρ πιστευεται εις δικαιοσυνην), а устами исповедуют ко спасению (στοματι δε ομολογειται εις σωτηριαν), см. Римлянам 10:10. Опасность, что империя прибегает к насилию стало очевидной. Друзья Лютера захватили его и спятали его от империй.

#A12B122Fi

Lutherin Uuden Testamentin käännös valmistui 1522. Mutta kun Luther oli vielä ystäviensä järjestämässä turvassa, piilossa julkisuudelta, hän sai kuulla, että hänen taistelutoverinsa, professori Andreas von Karlstadt (1486-1541) oli esiintynyt kirkossa ilman kirkollisen papin tamineita, ja riensi paikalle estääkseen Karlstadtin noudattamasta Lutherin itsensä julistamaa oppia uskovien yleisestä pappeudesta. Oppi uskovien yleisestä pappeudesta olisi toteutuessaan kumonnut nikolaiittain opin, ja sen mukana koko kirkko olisi kaatunut. Mutta Luther tiesi aivan hyvin, että hänen "ystävänsä" olisivat tappaneet hänet ilman paavin apuakin, jos hän olisi pitäytynyt puhtaan evankeliumin linjoilla. Tapauksen jälkeen Lutherin hengellinen elämä kääntyy jyrkkään laskuun. Lutherin alkaa käyttää raakaa kieltä. Maan pieneläjät, joiden käytössä olleet yhteismaat ovat joutuneet rikkaiden omistukseen, pyytävät Lutheria välittäjäksi kiistassa, mutta Luther asettuu maat ryöstäneiden rikkaiden puolelle. Maassa syntyy levottomuuksia ja kapinoita, ja noin sata tuhatta pieneläjää ja köyhää talonpoikaa tapetaan raa'asti. Juutalaisista Luther käyttää samaa, töykeää kieltä. Unelma kristillisestä yhteiskunnasta jää saavuttamatta.

Перевод Нового Завета Лютера вышел в свет в 1522-ом году. Но когда Лютер еще спятался от публики, он услышал, что его соратник Андреас вон Карлштадт (1486-1541) выступил с проповедью в церкви без спецодежды церковного священника, и выбежал на место, чтобы препятствовать Карлштадту соблюдать принцип общего священства всех верующих, несмотря на то, что учение это было провозглашен Лютером. Но учение это опровергло бы учение николаитов, что привело бы к развалу всех церквей. Лютер четко понял, что его "друзья" убили бы его сами, безо всякой папы римской, если он придерживался к чистоте евангелия. После данного события в духовной жизнт Лютера начинается крутой спуск. Язык Лютера становится грубым. Богатые люди присвоили общие пастбыща бедных людей, которые обратились к Лютеру чтобы он стал посредником в тяжбе, но Лютер стал на стороне богатых и влиятельных воров. Когда в стране возникает беспорядки, власть имеющие безжалостно уничтожаю около сто тысяч бедняков и мелких земледельцев. Такой же грубый язык Лютер использовал о иудеев. Мечта о христианском обществе не была достигнута.

#A12B123Fi

Talonpoikaiskapina syntyi, koska Lutherin oppi seurakunnasta oli kirkon oppi. Jumalan seurakunta on ekklesia, evankeliumin kautta maailmasta uloskutsuttujen, Pyhän Hengen valitsemien opetuslasten joukko, joka on tullut laillista tietä Jumalan valtakuntaan ja noudattamalla Pietarin ohjeita saanut Pyhän Hengen lahjan. Lutherin pettämänä talonpojat olivat luulleet, että vallasherratkin ovat kristittyjä, ja siksi heiltä voi odottaa oikeudenmukaisuutta. Mutta ei kirkon ja sen tyttärien joukoista mitään oikeudenmukaisuutta löytynyt, kuolemaa ja kurjuutta kylläkin.

Крестянский взбунт немцев возник, потому что учение Лютера об экклесии была в самом деле учение церкви об экклесии. Церковь просто общество загнанных властями в одну антихристанскую формулу людей, а Божья экклесия = община вызванны из мира через евангелие, избранных Святым Духом учеников Христа, которая вошла в Царство Бога законным путем и соблюдая инструкции Петра получила дар Святого Духа. Обманутые ложным учением о церкви обманутые Лютером крестяне имело право требовать, что и господствующие люди поступали по-хрнсианские, но нету же в церкви справдливости, не его, только смерти и бедности в достатке.

#A12B124Fi

Luther käytti kehittämästään teologiasta sanaa "evankelinen". Mutta ei ainoastaan Yhdyvalloissa 1940-luvulla syntynyt uusevankelinen liike, vaan myös "evankelinen liike" on vääristymä evankeliumista. Se syntyi Zürichissä, kun kaupungin johto julisti kaupungin "evankeliseksi", palkkaamansa Huldreich Zwinglin (1484-1531) oppien mukaisesti. Zwingli oli katolinen pappi, joka halusi mennä julkisesti naimisiin salassa pitämänsä vaimonsa kanssa, ja osoitti, että Raamatun mukaan se on oikein. Mutta kun Zwingli yritti päästä eroon muistakin katolisen kirkon synneistä ja sen antikristillisistä opeista, asettui kaupungin johto häntä vastaan. Silloin Zwinglistä tuli juudas, joka kaupungin avustuksella tappoi lähimmät miehensä kastekysymyksen takia, mutta Zürichin vainot synnyttivät baptistiliikkeen.

Лютер называл свою богословию евангельским, но не только возникшее в Соединенных Штатах в в 1940-ых годах, но само евангельское движение является искажением Божьего евангелия. Оно родилось в Зюрихе, Швейцария, когда городское управление провозглашил свой город "евангельским" в соответствии с учением Хульдрих Цвингли (1484 - 1531). Цвингли был католическим священником, который хотел жениться официально со своей женой, и доказал, что это по Библии правильно. Но когда Цвингли хотел освободиться и от других грехах католической церкви и ее антихристианских учений, городское управление больше не поддержало его. Тогда Цвингли стал иудой, и при поддержке городских властей убил своих приближенных за то, что они, как и он сам до того, правильно понимали смысл и порядок водного крещения верующих. Божья правда, однако, была проявлена в том, что Цвингли скоро умер в религиозной войне защищая уже неправду, а на крови мучеников возникло баптисткое движение.

#A12B125Fi

Kastajien liike alkoi Zürichistä tammikuun 21 päivänä 1525. Kaste sinänsä ei ollut uusi keksintö, kyse oli vain siitä, että valtio, pakottaessaan jumalattomat ihmiset kirkon jäseniksi oli pakottanut ihmiset käsittelyyn, jota he sanoivat kasteeksi. Kirkon suorittama kaste ei kuitenkaan ollut Raamatun opetuksen mukainen kaste. Lapsetkin määrättiin kastettaviksi. Jos nyt kuitenkin kävi niin, että kirkon jäsen tuli uskoon, oli hänen toimittava Jumalan valtakunnan avaimista säädetyllä tavalla ja otettava kaste. Kirkon mielestä tämä oli kuitenkin uudelleenkastamista, ja sen kirkko määräsi kuolemalla rangaistavaksi teoksi. Myös Kirkon sisällä syntyi jo varhain ongelma siitä, että vainoissa Kristuksen nimen kieltäneitä seurakuntien jäseniä ei otettu takaisin uskovien yhteyteen.

Движение баптистов началось в Зюрихе 21-го января 1525-го года. Крещение не было нововедением, вопрос был только о том, что государство, заставляя нечестивые люди в члены сожданной им церкви, заставлял людей принимать такую обработку, которое они называли крещением. Кроме того, совершаемые церковью вообще не соответсвовали учению Библии. Государство требовало, что даже дети должны быть крещены. Порой, однако получилось так, что в Христа уверовал член церкви, и тогда ему надо было действовать так, как было написано о кючах от Царства Небесного и получить крещение. По доктринам церкви это, однако, считалось повторным крещение, которое по правилам церкви каралось смертью. Подобная проблема возникла также, когда во время гонений кто-то отрекся от имени Христа, чтобы не быть убитым властьями, и его не приняли обратно в общение верующих.

#A12B126Fi

Taivasten valtakunta on kuin kallis helmi, jos sitä haluat, sinä otat kasteen Herran Jeesuksen nimeen. Kreikan sana baptizo tarkoittaa sitä, että tämä kaste on upotuskaste. Rooman valtakunnasta oikeinkastajat hävitettiin, mutta kaikkia ei onnistuttu hävittämään. Kun kastajien liike Zurichissä vuonna 1525 alkoi, raamatullista kastekäytäntöä harjoittavia ihmisiä oli kaikkialla, missä kristittyjäkin. Kirkolliset itse olivat aivan kauhuissaan, kun heidän omat ilmiantajansa väittivät, että valdolaisetkin ovat levinneet aivan Itämeren rannikolle saakka. Kastajien, joita kirkonmiehet sanoivat anabaptisteiksi, liike syntyi kuitenkin akateemisen raamatuntutkistelun mukaisena, mutta mukautui nopeasti samoille linjoille kuin historialliset kristitytkin.

Царство Бога как драгоценная земчужина, если ты хочешь иметь ее, ты примешь крешение во имя Господа Иисуса. Греческое слово баптизо означает что крещение производится погружением в воду. Рим принял все меры, чтобы уничтожить каждого человека, который был крещен библейским крещением, но полного успеха они в этом не имели. Когда движение баптистов в Зюрихе в 1525-ом году началось, люди, практикующие библейское учение о крещении были везде, где только были христиане. Церковные деятели были в ужасе, когда их собственные уведомители обнаружили, что даже вальденцы распространились до Балтийского моря. Движение баптистов, которых в церкви называли анабаптистами, однако, возникло в результате академического изучения Библии, но на практике быстро переходило от теории к одно русло с историческими христианами.

#A12B127Fi

Eurooppalaiseen baptistiliikkeeseen kuului parhaimmillaan arviolta noin sata tuhatta kastettua uskovaa, mutta se hukutettiin vereen. Uskovan kastetun todennäköinen elinaika kasteen jälkeen ei ollut pitkä, mutta he jättivät jälkeensä todistuksen sanan, joka on suoraan verrannollinen heidän antamansa veritodistuksen kanssa. Vain kirkon orjuudesta eroonneella Tshekinmaalla ja Moraviassa killereiden valta oli rajoitettua, mutta kun sata vuotta oli kulunut, oli kastajat tapettu sieltäkin. Joitakin jäänteitä oli jäänyt Englantiin, mutta Englannin baptisteista oli puhti pois jo silloin, kun he alkoivat siirtyä rapakon taakse Uuteen Englantiin.

Еврепейское движение баптистов, в самот разгаре движения, пока оно не было утоплено в крови, состялся из около сто тысяч верующих. Предполагаемая длительность жизни крещенного верующего, после кресения

было не долгой, но они оставили за собой слово видетельство, которое прямо пропорциональное с представленным ими свидетельством своей крови. Только отошедщего от рабства католической церкви Чехии и Моравии власть киллеров была ограничена, но по проществии ста лет, баптисты были убыти и там. Какие то отростки баптистского движения сохранились в Англии, но английские баптисты рассляблись уже до того, когда им стало возможно переправится в Новую Англию через Атлантику.

#A12B128Fi

Kastajien murhaajat eivät katsoneet olevansa ekstremistejä, päinvastoin, toista tuhatta vuotta kestääneen aivopesun tuloksena heillä oli ympärillään miljoonia aivan samanlaisia killereitä kuin he itsekin ja heillä oli valta antaa mandaatteja. Zürichin kaupunki määräsi lapset kastettavaksi 1525-01-18 annetulla mandaatilla, ja 30.11.1525 kiellettiin uskovien kaste sakon ja karkoituksen uhalla ja 1.03.1526 uhkaa kuolemanrangaistuksella niitä, jotka kastavat henkilökohtaiseen uskoon tulleita ihmisiä ja saman vuoden heinäkuun neljäntenätoista protestanttinen Basel määrää kuolemanrangaistuksen ja omaisuuden menetyksen pelkästä läsnäolosta tilaisuuksissa, joissa puhujat ovat kristittyjä. Elokuun kahdentenakymmenentenä 1526 myös Zürich antaa samanlaisen mandaatin.

Киллеры баптистов не считали себя экстремирстами, наоборот они, как результат неперестанного промывания мозгов имели вокруг себя миллионы киллеров, подобных себе, и они имели издавать мандаты. Город Зюрих 18-го января 1525 года издал мандат обязательного крещения всех детей, а 30.11.1525 другой мандат, запрещающий крещение уверовавщих, взрослых людей, но пока без угроза смертной казни. Но уже в первого марта следующего года за крещение человека, увероващего во Христа личной верой была установлена смертная казнь, а в июле месяце в Базеле сметная казнь была установлена уже за присутствие в собрании, где проповедники были христианами. В двадцатого августа также и Зюрих издал соответствудщий мандат.

#A12B129Fi

Mandaatteja annettiin sitä mukaa kuin kastajien liike levisi. Ferdinand I antaa oman mandaattinsa vuonna 1527 ja Regensburg kieltää aikuiskasteen ja yösijan antamisen kristitylle kuolemanrangaistuksen uhalla. "Pyhän" Saksalais-Roomalaisen keisarikunnan keisari Kaarle V julistaa oman mandaattinsa ja Mainzia johtava kardinaali Albrecht omansa ja niin edelleen ja niin edelleen, kunnes keisarikunnan valtiopäivät määräävät kaikki "uudelleenkastajat" tapettavaksi. Speierin valtiopäivillä mandaatista tulee keisarikunnan laki.

Мандаты издавались по мере того, как движение баптистов распространилось. В 1527 последовало уже мандат Фердинанда I-го, а знаменитый город Регенсбург сделала также и предоставление ночлега христинину смерью наказуемым преступлением. Император "Святой" Немецко-Римской империи Карл I издал свой мандат, а глава города Майнза, кардинал Альбрехт свой, и так далее до того, что рейхштаг империи издал указ о ликвидации всех "анабаптистов". На рейхштаге 1529-го года в Шпейере мандат стал законом империии.

#A12B130Fi

Luterilaiset hyväksyivät kristittyjen tappolain. Vuoden 1530 valtiopäivillä Augsburgissa he toimittivat keisari Kaarle V:lle Luterilaisen kirkon peruskirjan, Confessio Augustanan, jossa sanotaan:

Ja tuomitaan Uudestikastajat sekä muut, jotka opettavat, että me ilman ulkonaista evankeliumin sanaa saamme omalla valmistuksellamme, ajatuksillamme ja töillämme Pyhän Hengen. (Augsburgin tunnustus, Eero Hyvärisen suomennos kirjassa Evankeelis-Luterilaisen kirkon Tunnustuskirjat, Helsinki 1907, sivulta 9)

Лютеране одобрили закон об уничтожении христиан. На рейхштаге 1530-го года в Авгсбурге они представили императору Карл V учредительный документ Лютеранской церкви, Кофессию Августана, где сказано:

И осуждены анабаптисты, также и другие, которые учат, что мы без внешнего слова евангелия, своей подготовкой, мыслями и делами можем получить Святого Духа. (Авгсбургская конфессия, перевод Ээро Хювяринен на финский язык в книге .. Книги вероисповедания Эвангельско-Лютеранской церкви, Хельсинки 1907, со стр. 9)

#A12B131Fi

Huonosti oli Melanchton perillä baptistien opeista, ellei peräti valehdellut. Tuomittuaan Taivasten valtakunnan avaimet, luterilaiset protestantit tuomitsevat myös Pyhän Hengen hedelmät, ja kuten edellä, suolaavat syytöksensä valheilla:

Tässä tuomitaan Uudestikastajat, jotka opettavat, ettei mikään edelläosoitetuista asioista ole kristillistä. Myöskin ne tuomitaan, jotka opettavat sen olevan kristillistä täydellisyyttä, kun ruumiillisesti jättää talot ja tavarat, vaimon ja lapset sekä eroaa edellämainituista kappaleista… (m.t., kts. sivut 13-14)

Плохо был Мелахтон осведомлен об учении баптистов, а если нет, он просто солгал. Осудив ключи Царства Бога лютеране осудили также плоды Святого Духа, и как выше, засолили свои обвинения ложью:

Тут осуждаются анабаптисты, которые учат, что ни один из вышеуказанного является делом христиан. Осуждаются также те, которые учат, что христианское совершенство выражается в том, что оставить свой дом и товары, жену и дети, и отделяется от вышеуказанного… (упомян. выше сочинение, см. стр. 13-14)

#A12B132Fi

Kun vuonna 1530 laaditussa Augsburgin uskontunnustuksessa kaikki elävän kristillisyyden tunnusmerkit olivat saaneet uuden kirkkokunnan tuomion, joutuivat kristityt lähtemään kuka minnekin. Liettua, joka siihen aikaan oli Euroopan suurin sivistysvaltio, otti vastaan protestanttien ja katolisten vainoamia kristittyjä, samoin tekivät muutamat Puolan ruhtinaskunnat. Hollannissa kastajia ryhdyttiin nimittämään mennoniitoiksi, ja osa heistä pääsi Preussiin ja Ukrainaan. Kastajat löysivät väliaikaista turvaa Tshekeissä, mutta hävitettiin lopulta sieltäkin. Osa kastajia oli muuttanut Transilvaniaan, joka oli Turkin sulttaanin alainen Unkarin protektoraatti.

Когда в составленном в 1530-ом году Авгсбургском вероисповедании лютеранской церкви анафеме были преданы еще и другие, основные положения живого христианства, верующим пришлось срочно убежать куда глаза гладят. Литва, которая в то время была самая большая из цивилизованных стран Европы, принимал преследуемых верующих протестантских стран. Также и некоторые польские графства принимали верующие беглецы. В Голландии баптисты стали называть меннонитами, некоторым из них удалось убежать в Пруссию и на Украину. Баптисты получили временное облегчение в Цехии, но были потом истреблены и там, кроме тех, которым удалось в Трансильванию, которая была венгерским протекторатом под власти турецкого султана.

#A12B133Fi

Sellaisestakin asiasta kuin profetoimisesta Ruotsin ja Suomen luterilaiset langettivat vielä 1700 luvun alussa kuolemantuomioita. Jos Luther olisi kunnioittanut Jumalaa, hän olisi joutunut tunnustamaan, että hänen kääntämässään Uudessa testamentissa kristillisen seurakunnan normaalit funktiot tapahtuvat yksityiskodeissa, mutta vielä 1700-luvun alussa Ruotsin ja Suomen lakiin tuli uusi pykälä, jossa kotikokouksen järjestämisestä tuli kuolemalla rangaistava "rikos". Vasta 1860-luvulla uskallettiin taas puhua raamatullisesta kasteesta ja seurakunnasta ainoastaan kristittyjen yhteisönä julkisestikin.

Смертные приговоры назначались в Швеции и Финляндии даже за такие дела как пророчество еще в начале 1700-ых годов. Уважал бы Лютер Бога, ему пришлось бы признавать, что в Новом Завете, над переводом которого он потрудился пару лет, нормальные функции христианскых экклесии произходили в частных домах, но еще в начале 1700-ом году в законе Швеции и Финляндии появился новый пункт, в котором организация домашнего собрания стала преступлением, за которого выcшая мера наказания была смерть. Не раньше, чем в 1860-ых годах снова стало возможным говорить публично о крещении в библейском смысле и об экклесиях как общины одних только верующих людей.

#A12B134Fi

Erasmus Rotterdamilaisen toimittama kreikankielinen Uusi Testamentti oli ilmestynyt 1516 ja vuonna 1523 siitä ilmestyi Jacques LeFevren ranskankielinen käännös. Jacques Le'Fevre d'Etaples oli pappi ja filosofian opettaja, joka oli joutunut kosketuksiin hollantilaisen Yhteisen Elämän veljeskunnan jäsenten kanssa. Veljeskunta oli sama, jonka ylläpitämää koulua Martin Luther oli nuoruudessaan käynyt yhden vuoden ajan. Le'Fevren käännös painettiin ensin Meauxissa, mutta turvallisuussyistä seuraavat painokset painettiin Strasbourgissa. Kirjaa levittääkseen monet uskovat ryhtyivät kulkukauppiaiksi, ja levittivät kirjaa muun kauppatavaran mukana Ranskan puolelle. Jotkut jäivät silti kiinni ja Place de Greve sai mainetta paikkana, jossa kristittyjä poltetaan roviolla. Toisaalta Erasmus Rotterdamilainen, niin humanisti kuin olikin, menetti maineensa kun hänet todettiin ilmiantajaksi.

Подготовленный Эразмом Роттердамским текст греческого Нового Завета вышла в свет 1516, а в 1523-ом году уже Жак ЛеФевр перевел его на францусзкий язык. Жак ЛеФевр преподавал в Парижском университе философию, но когда-то сам учился у голландских Братьев общей жизни, у которых также Мартин Лютер в свои молодые годы учился в течение одного года. Перевод ЛеФевра напечатался сначала в городе Мо (Meaus), но следующие тиражи уже в Страссбурге. Чтобы распространить книгу, многие верующие стали расносчиками, и среди прочего товара распространяли и книгу во Франции. Некоторые, разумеется, были пойманы. Гревская площадь в Париже снова прославилось как место ликивидации верующих. С другой стороны Эразм Роттердамский, хотя и гуманист, потерял уважение верующих, когда был найден доносчиком.

#A12B135Fi

Ranska oli 500-luvulta asti toiminut katolisen kirkon poliisina, eikä tuhannessa vuodessa mikään ollut muuttunut. Ranskankieliset uskovat joutuivat lähtemään Sveitsiin, jossa heidät otettiin paremmin vastaan - ainakin toistaiseksi, toisten siirtyessä lähemmäksi Espanjan rajaa. Ranskalaisten uskovien ongelma oli kuitenkin sama, kuin mikä tsekkiläisillä veljillä sata vuotta aikaisemmin: niitä, jotka tunsivat Jumalan oli vähän tai ei ollenkaan. Oli vain lupaus siitä, että etsivä löytää. Ja olihan ranskalaisilla nyt jo Raamattu Uusi Testamentti. Myös Lutherin kirjat levisivät ranskankielisille alueille. Vuonna 1531 kuninkaan sisar Margaret d'Angoulême kutsui yhden Navarraan siirtyneistä uskovista opettajaksi Louvreen. Parin vuoden ajan saivat pariisilaiset käydä palatsissa kuuntelemassa saarnaajaa, joka tunsi ainakin kristinuskon alkeet, mutta ensimmäinen kotiseurakunta syntyi Pariisiin vasta 1555.

Начиная с 500-ых годов Франция служила католическую церковь в качестве поличейского, и за тысячи лет ничего не изменилось. Франчузским христианам пришлось выходить в Страссбург или Швейцарию, а некоторые перешли ближе к границам Испании, в области бывщего проживания уничтоженныъ за веру катаров и альбигойцев. Но самая большая проблема французских верующих была такая же как у чесшких брать сто лет тому назад: таких, которые познавали Бога было мало. Но было обещание, что ищущий найдет. У французов была уже Новый Завет, и книги Лютера тоже стали распространяться среди француз. В 1532 сестра королева пригласила одного из ушедщих ис-под пресловании в Наварру верующих учителей в Лоур. В течение пару лет люди могли пощещать дворец короля и услышать проповедника, который знал хоть азбуку веры, но первая домашная экклесия в Париже появилась только в 1555-ом году.

#A12B136Fi

Le'Fevren johdolla kreikkaa opiskellut Pierre Robert oli siirtynyt Orleansin, Strasbourgin, Geneven ja Lausannen kautta Neuchateliin, opiskellen tunnettujen protestanttien ohjauksessa ja samalla hankkinut myös hebrean kielen taidon. Hän oli toiminut myös opettajana, kun Neuchatelin kaupunginneuvosto 1531 kutsui hänet kaupungin koulun rehtoriksi. Vuoden 1532 syyskuussa Chanforanin synodiin kokoontuneet 120 eri puolelta Eurooppaa tulleet "barbit" eli valdolaiset matkasaarnaajat olivat kuitenkin päättäneet, että Ranska tarvitsee Raamatun. Tehtävä annettiin Pierre Robertille. Koska hän oli kristitty, tiesi hankkeensa vaarallisuuden. Hän siirtyi Italian valdolaisten luo, jotka järjestivät hänelle salaisen asuinpaikan. Pierre Robertin sanotaan saaneen lisänimen Olivetan siitä oliiviöljystä, jonka hänen ystävänsä kantoivat nuoren raamatunkääntäjän erakkomajan lamppua varten. Hänen Italian valdolaislaaksoissa kokonaan luotettavista hebrean ja kreikankielisistä teksteistä kääntämä Raamattu ilmestyi vuonna 1535.

Один из учеников ЛеФевра, Пер Робер перешел через О Orleansin, Strasbourgin, Geneven ja Lausanne в Невшатель, и приобрел знание еврейского языка. Он работал учителем, когда городской совет Neuchatel

в 1532 году приглашил его ректором городской школы. В сентябре 1532-го года в Шанфоране, в одной из вальденских деревень в долине Ангронь на Итальянских альпах собрались вальденькие странствующие проповедники, "барби", и решили, что Франция нуждается в Библии. Пьер Робер получил задание перевести его. Уже преследуемый за веру, он знал, что такое задание особенно опасно. Он перешел к вальденцам, которые подготовили ему жилье в тайном месте. Говорят, что Пьер Робер получил свое прозвище Оливетан от того, что его друзья регулярно приносили мало для лампы молодого переводчика Библии. Переведенная полностью из надежных еврейских и греческих текстов Библия была вышла в свет летом 1535-ого года.

#A12B137Fi

Pierre Robert Olivetan (ennen vuotta 1506 - 4. kesäkuuta 1535) oli kotoisin Noyonin pikkukaupungista Pariisin ja Belgian rajan väliseudulta. Samassa kaupungissa asui hänen serkkunsa Jean Calvin, mutta heidän tiensä lähti jo varhain kulkemaan eri suuntiin. Olivetan kulki Hengen johdatuksessa ja Calvin tuli perässä, mutta ei jatkaakseen Pyhän Hengen työtä, vaan tuhotakseen sen. Molemmat opiskelivat Pariisissa, mutta kun Pierre Robert tuli uskoon, Jean Calvinista tuli uskonnollinen. Pierre Robert oli kääntänyt Raamatun vapauttaakseen ihmiset sen vääristä tulkinnoista, mutta Calvin luotti Augustinuksen tulkintoihin, ja kiivaili niiden puolesta.

Пьер Робер Оливетан (до 1506-го года - 4.июня 1535) родился маленьком городе Нойон, в районе между Парижем и Бельгией. В том же городе несколько лет поже ему родился кузен, Жан Кальвин, но их пути начали рано развиваться в разные стороны. Оливетан ходил по воздению Духа, и Кальвин шел за ним, но не продолжая работу Духа, а чтобы разлагать ее. Оба учились в Париже, ко когда Пьер Робер уверовал, Жан Кальвин стал религионым. Пьер Робер Оливетан перевел Библию, чтобы люди знали, как освободиться от ложных толкований ее, а Кальвин верил в толкования Августина и ревновал за них.

#A12B138Fi

Olivetanin Raamattu painettiin Neuchatelissa, Sveitsissä, ja se tuli tunnetuksi nimellä Marttyyrien Raamattu. Kirkko oli vuonna 1488 tehnyt ristiretken tappaakseen kaikki Italian valdolaislaaksojen kristityt ja samanlaisen vainon kohteena olivat myös Calabrian, Italian eteläkärjen kristityt sekä Provencen maakunnan kristityt Ranskassa. Kirjan painamiseen valdolaiset olivat antaneet 800 kultakruunua, mutta kirjapainon käyttämä kirjasintyyppi oli vaikealukuista gotiikkaa. Käännös oli kuitenkin niin hyvä, että siitä tuli perusta, ei ainoastaan Ranskan kirjakielelle vaan myös parhaille ranskankielisille raamatunkäännöksille tähän päivään asti. Kielen kehittyessä kieliasukin on muuttunut, jonka takia uudet uudet Olivetanin Raamatut perustuvat Jean-Frederic Osterwaldin versioon vuodelta 1744. Uusin nyt saatavilla oleva versio on vuodelta 2014.

Библия Оливетана была напечатана в Невшателе, Швейцарий, и стала известна как Библия Мучеников. Церковь в 1488-ом году предприняла крестовый поход, чтобы истребить все христиане вальденских долин; подобным образом преследовались также христиане Калабрии, самой южной части Италии и христиане из провинции Прованж во Франции. На печатание книги вальденцы дали 800 золотых крон. но кеглы, использованные типографией были старого готского образца. Перевод, однако был настолько хорошим, что стал образцовым для французского языка того времени и для всех лучших французских переводов Библии до сегодняшнего дня. По мере развития языка проводились соответсвующие корректировки, но без изменения смысла текста. Новейщие библии Оливетана базируется на издание Жан Фредрих Остервалда от 1744 года. Самый новая ныне доступная верси выпущена в 2014-ом году.

#A12B139Fi

Heresy huntereita välttääkseen kristityt käyttivät usein tekaistuja nimiä. Pierre Robert Olivetanin oikea nimi oli Louis Olivier. Ranskankielisen Raamatun julkaisun jälkeen hän toimi koulun rehtorina Genevessä, mutta jouduttuaan taas mierolle hän vuonna 1538 tuli Italiaan, kävi Roomassa ja kuoli Ferrarassa, todennäköisesti myrkytettynä. Muutamat historioitsijat väittävät, että kuolinpaikka oli Rooma, mutta ehkä he tarkoittavat vain kuolinsyytä.

Во избежание охотников на еретиков христиане выступали с разными именами в разных местах. Родное имя Пьера Робера Оливетана - Louis Olivier. После выпуска француской Библии он работал руководителем городской школы в Женеве, пока не вынужден был покидать Женеву. В 1538-ом году он пришел в Италию, бегло посетил Рим и умер в Ферраре, вероятно от яда. Некоторые источники утверждают, что он умер в Риме, но может быть они имеют в виду только причину смерти.

#A12B140Fi

Calvin oli muutaman vuoden Olivetania nuorempi. Lähettyään Ranskasta hän julkaisi vuonna 1536 ensimmäisen version uskonopista, jolle hän antoi nimen "Institutio religionis christianae". Samana vuonna Calvin oli jonkin aikaa Guillaume Farelin tiimissä Genevessä, mutta kaupunginneuvoston karkoitettua heidät Calvin siirtyi Strasbourgiin ja tuli ranskalaisen pakolaisseurakunnan saarnaajaksi. Calvin oli opiskellut kahdeksantoista kuukauden ajan kreikkaa Bourgesissa, Ranskassa, kun hän sai käsiinsä Olivetanon kääntämän Raamatun, muokkasi sitä ja julkaisi sen muokattuna Genevessä 1540. Calvin itse kirjoitti systemaattista teologiaa, mutta Jumalan tuntemista hänellä ei ollut. Hänen auktoriteettinsa oli Augustin Hippolainen, ja se näkyy ei ainoastaan hänen "Instituutiostaan", vaan myös hänen muokkaamastaan Geneven Raamatusta.

Кальвин был на несколько лет моложе Оливетана. После выхода из Франции он в 1536-ом году выпустил первую версию книги "Institutio religionis christianae", Институты, или скорее Порядки христианской религии. Он с Фарелем посетил Женев, но когда городской совет выдворил их, Кальвин перешел в Срасбург и стал проповедником общниы фразцузских беглецов. До того Кальвин в течении восемьнадцати месячев изучал греческий язык в Бургесе во Франции, и когда он получил Библию Оливетана, он начал ее переработку, и издал как свое издание в Женеве после того, как городской совет в 1541-ом пригласил его обратно в город. Кальвин писал сам труды по систематическому богословию, но познания Бога не имел. Его авторитетом был Августин, и это видно не только в его "Институтах", но и в тексте Геневской Библии.

#A12B141Fi

Jean Calvin oli kirkon mies. Hän väitti Gregorius Suurta (590-604) viimeiseksi hyväksi paaviksi. Hyvä tai ei, mutta Gregorius I oli se mies, joka upotti Euroopan demoniseen pimeyteen, siihen samaan, johon hänen edeltäjänsä olivat upottaneet Rooman. Gregorius "Suuren" uskonnollinen auktoriteetti oli Aurelius Augustinus, jonka oppeihin myös Calvin perusti uskonnollisen järjestelmänsä. Calvinin perustaman uskontokunnan peruskirjassa "Institutio Religionus Christianae" sivuilla Calvin viittaa Augustinukseen yli 400 kertaa. Mutta mitä sanoo Raamattu? Helsingin Raamattukoulussa Risto Santala käski muistamaan tämän:

Katso, sentähden minä käyn niiden profeettain kimppuun, sanoo Herra, jotka varastavat minun sanani toinen toiseltansa. 23:31 Katso, minä käyn niiden profeettain kimppuun, sanoo Herra, jotka ottavat sanansa omalta kieleltään, mutta sanovat: 'Se on Herran sana'. 23:32 Katso, minä käyn niiden kimppuun, jotka ennustavat valheunia, sanoo Herra, ja kertovat niitä ja eksyttävät minun kansaani valheillansa ja kerskumisellansa, vaikka minä en ole heitä lähettänyt enkä käskenyt ja vaikka heistä ei ole mitään hyötyä tälle kansalle, sanoo Herra. (Jer 23:30-32)

Жан Кальвин был человеком церкви. Он утверждал, что Грегорий I "Великий" был последним хорошим папой. Хорош или не, он был том человеком, который утопил Европу в тот демонический мрак, в какую его предшественники утопили Рим. Грегорий I не был духовным человеком. Его авторитет был Аврелии Августин, тот же самый, на толкования которого также и Кальвин основывал свою религиозную систему. На страницах основного документа основанной Кальвином религиозной системы "Institutio Religionus Christianae" Кальвин ссылается на Августина больше чем 400 раз. Но что говорит сама Библия? В библейской школе г. Хельсинки Ристо Сантала напомнил:

Посему, вот Я - на пророков, говорит Господь, которые крадут слова Мои друг у друга. 23:31 Вот, Я - на пророков, говорит Господь, которые действуют своим языком, а говорят: `Он сказал'. 23:32 Вот, Я - на пророков ложных снов, говорит Господь, которые рассказывают их и вводят народ Мой в заблуждение своими обманами и обольщением, тогда как Я не посылал их и не повелевал им, и они никакой пользы не приносят народу сему, говорит Господь. (Иер 23:30-32)

#A12B142Fi

Evankeliumin saarnan tarkoituksena on herättää usko, jolla päästään sisälle Taivasten valtakuntaan ahtaan portin kautta. Ahtaan portin aukaisemikseksi välttämättömiä ovat mielenmuutos evankeliumin herättämän uskon vaikutuksesta, Jeesuksen nimen ja herruuden tunnustaminen, kaste hänen nimessään kuolemaksi tämän maailman elintavalle ja usko uuteen elämään, sekä syntien anteeksianto omien syntien anteeksiantamiseksi. Kun ne ovat toteutuneet, antaa Jumala Pyhän Hengen lahjan. Ahtaan portin jälkeen seuraa kaita tie, jonka päässä on Kristuksessa kuolleiden ylösnousmus ja Jumalan näkeminen kasvoista kasvoihin. Siksi myös Uudessa Testamentissa on kaksi osaa. Ensin puhutaan siitä, miten ihminen pelastuu, pääsee sisälle Jumalan valtakuntaa uskossa Kristukseen, mutta sitten tulevat paimenkirjeet, Paavalin ja muiden, joiden aiheena on hengellinen elämä Kristuksessa.

Проповедь евангелия происносится для того, чтобы у слушателя возникла вера, применение которой позволяет ему войти через тесные врата в Царство Бога. Для открытия тесных врат необходимы перемена мышления от веры, возникшего от проповеди евангелия, признание имени и господства Иисуса, помазанника Бога, крещение в имени его для смерти образа жизни мира сего c надеждой на новую жизни, прощение других людей для получения прощения своих грехов. Когда Бог видит, что человек согласно на все это, Он дает дар Святого Духа. После тесных врат будет узкий путь, в конце которого будет воскрещение умерших во Христе и встреча с Отцом на небесах. Тогда чистые сердцем увидят Бога лицом к лицу. Поэтому и в Новом Завете есть два раздела. В первом разделе обсуждаются вопросы о том, как человек может спастись и входить по вере во Христа в Царства Бога, но потом будут пастырские письма Павла и других, сюжетом которых является духовная жизнь в Иисусе.

#A12B143Fi

Se, mikä on päivänselvää kristitylle, on yönmusta pimeys kaikille uskottomille, niin kirkonmiehelle kuin muidenkin uskontojen edustajille. Ero tulee ilmi kohta kun siirrytään evankeliumeista paimenkirjeisiin. Jotkut jaksavat lukea vielä Pietarin helluntaisaarnan, mutta sitten alkaa sekoilu. Näin kävi myös Augustinukselle, jota kirkossa pidetään ehkä tärkeimpänä kirkon opettajista ja myös suosituin kaikista. Mutta tiedätkö miksi? Vaikka Aurelius Augustinus (354-430) ei alkuunkaan ymmärtänyt Raamattua, hän teki omat antikristilliset selityksensä sen teksteille, joita nyt toistelevat ne, joilta tieto - Jumalan kokemusperäinen tunteminen puuttuu.

То. что ясный как день для христианина, для всех неверных мрачный как ночь, для церковников как и для преставителей других религий. Разница выявляется сразу по переходу от четырех евангелиях на пастырские послания. Кто-то может еще прочитать первую проповедь Петра в день пятидесятницы, но потом все становится смутно и непонятно. Так получилось и с Августином, которого церковники считают найболее важным учителем церкви и самым популярным из них. Но знаешь почему? Хотя Аврелии Августин (354-430) смысл Нового Завета не понимал, он составлял свои антихристианские объяснения к ее текстам для тех, у которых знание, личное познание Бога опытным путем отсутсвует.

#A12B144Fi

Eikä pelkästään Calvin, vaan myös Luther oli Augustinuksen opetuslapsi, augustinolainen munkki, joka ei koskaan päässyt irti oppi-isänsä antikristillisistä tulkinnoista ja opeista. Sattumaa tai ei, myös Luterilaisen kirkon tunnustuskirja on nimeltään Confessio Augustana. Luther ja muut kirkon remonttimiehet tekivät sen, minkä voivat, mutta tärkein jäi saavuttamatta: Kristuksen kokemusperäinen tunto, gnosis ja sen mukana tuleva välitön, suora ja henkilökohtainen yhteys Isään, joka on Taivaissa. Pyhän Hengen saaminen olisi antanut elämän, antanut vapauden ja tehnyt kirkon orjista kristittyjä, mutta kirkossa hallitsee aivan toinen henki ja se kristus, mitä kirkossa saarnataan, on aivan toinen kristus.

Не только Кальвин, но и Лютер был учеником Августина, монах августинского ордера, который никогда не сумел отрываться от антихристианских объяснений и учений своего наставника. Случайно или нет, изложение доктрин Лютеранской церкви называется Конфессией Августана. Лютер и другие сделали, что умели, но самое важное не было достигнута: внутреннее познание (гносис) Христа опытным путем через Духа, гносис, и всязанный с этим непосредственное, прямое и личное общение с Отцом, который в небесах. Получение Святого Духа дало бы жизнь и свободу и сделало бы рабы церкви христианами, но в церкви царит совсем другой дух и проповедуют они совсем другого христа.

#A12B145Fi

Kristuksen ekklesia pyhittyу ja kirkko (Kirke) pahentuu. Mutta ihminen voi uskoon tullessaan olla kirkon jдsen. Silloin ainut keino rangaistuksen välttämiseksi on lähteä kirkosta ajoissa:

Ja minä kuulin toisen äänen taivaasta sanovan (και ηκουσα αλλην φωνην εκ του ουρανου λεγουσαν): "Lähtekää siitä ulos, te minun kansani (εξελθετε εξ αυτης ο λαος μου), ettette tulisi hänen synteihinsä osallisiksi (ινα μη συγκοινωνησητε ταις αμαρτιαις αυτης) ja saisi tekin kärsiä hänen vitsauksistansa. (και ινα μη λαβητε εκ των πληγων αυτης) (Ilm 18:4)

Экклесия Христа освящается и Церковь (Κιρκη) оскверняется. Но человек может быть членом церкви в тот момент, когда у него появится вера во Христе. Тогда единственный способ избежать наказания - вовремя выходить из церкви:

И услышал я иной голос с неба, говорящий: выйди от нее, народ Мой, чтобы не участвовать вам в грехах ее и не подвергнуться язвам ее. (Откр 18:4)

#A12B146Fi

Kirkko on pystynyt pettämään ihmisiä niin, etteivät ihmiset tiedä, kuka on kristitty. Jo Jeesus sanoi:

He erottavat teidät synagoogasta (αποσυναγωγους ποιησουσιν υμας); ja tulee aika (αλλ ερχεται ωρα), jolloin jokainen, joka tappaa teitä (ινα πας ο αποκτεινας υμας), luulee tekevänsä uhripalveluksen Jumalalle (δοξη λατρειαν προσφερειν τω θεω). 16:3 Ja sen he tekevät teille (και ταυτα ποιησουσιν υμιν), koska he eivät tunne Isää eivätkä minua (οτι ουκ εγνωσαν τον πατερα ουδε εμε). (Joh 16:2-3)

Церковь так успешно обманула людей, что люди не знают, кто есть христианин. Уже Иисус сказал:

Изгонят вас из синагог; даже наступает время, когда всякий, убивающий вас, будет думать, что он тем служит Богу. 16:3 Так будут поступать, потому что не познали ни Отца, ни Меня. (Иоанн 16:2-3)

#A12B147Fi

Kristittyjä, (hristianoi - voideltuja) ovat ne Jeesuksen opetuslapset, jotka Jumalan on voidellut (hrio) Pyhällä Hengellä kuten Kristuksen, (Hristos, Voideltu). Jumala ei pidättele Jeesuksen nimeä tunnustavalta uskovalta Pyhän Hengen voitelua, jos vain mielenmuutos uskosta ihmiseen uskoksi Jumalaan, kaste, syntien hylkääminen ja syntien anteeksianto on toteutunut Jumalan ohjeiden mukaisesti, mutta on turha kuvitella, että Jumala antaisin Hengen lahjan niille, jotka eivät edes usko häneen tai kiistävät Hänen totuutensa sellaisena kuin se Raamatussa on ilmoitettu.

Христианами (христианои - помазанные) являются те ученики Иисуса, которые Бог помазал (хрио) Святым Духом так, как он помазал (хрио) Христа (о Христос - Помазанный). Бог не задерживает помазания Сятым Духом у признающих имя Иисуса учеников, если перемена мышления от веры в человека в веру на Бога, крещение, отказ от грехов и прощение грехов по инструкциям Бога осуществены, но мечтать о том, что Бог дал дар Святого Духа тем, которые не верят ему или отвергает Его правду таким, как оно изложена во Святой Библии - глупо.

#A12B148Fi

Syntinen ihminen ei voi tuntea Jumalaa ennen kuin hänen syntinsä on sovitettu. Tarvitaan välimies, sillä itse ei Jumalaa vastaan tehtyä rikosta ei kukaan syntinen ihminen voi sovittaa. Siihen pystyy vain Jeesus Kristus. Liittoutumalla häneen ihminen voi saada Pyhän Hengen, jolloin syntyy se intiimi yhteys Jumalaan, jota Jumalan tuntemiseksi sanotaan. Tällä asialla on muitakin nimiä; puhutaan syntymisestä Hengestä ja syntymisestä ylhäältä ja siitä, että me olemme Kristuksessa, Pyhä Henki on meissä, me olemme Hänessä, puhutaan Hengessä vaeltamisesta, Jumalan johdatuksesta jne. Haluan muistuttaa tästä siksi, ettei ketään petettäisi väärällä evankeliumilla, eikä erehtyisi juomaan tyhjästä maljasta tai käärmeen kähyä maljasta, jota kirkonmiehet uhreilleen tarjoavat.

Грешный человек не может познать Бога прежде чем его грех будет снят с него. Нужен посредник, потому никакой человек не может искупить вину с человека, согрешивщего против Бога. Поэтому Иисус был новым человеком, который совершил все это. Если сейчас кто-нибудь грешный заключает с ним союз, он получит Святого Духа, и тогда создается та интимная связь с Богом, которое обеспечивает познание Бога. Это дело имеет и другие названия: говорят, что человек рождается от Духа, или рождается с выше, и о том, что мы во Христе, Святой Дух в нас, мы в Нем, и так далее. Потом уже можно говорить о хождении в Духе, о Божьем водительсве, слышание Божьего голоса и так далее. В предыдущих главах мы рассматрывали это, но снова напоминаю об этом, чтобы никто не обманул вас ложной эвангелией, и не выпил из пустых или наполненных змейным ядом чашек, которые церковные люди своим жертвам преподносять.

#A12B149Fi

Inkvisitio oli ollut yksi katolisen kirkon tehokkaimpia välineitä sen kristinuskon vastaisessa taistelussa, mutta inkvistio ei voinut toimia ilman valtiovallan tukea. Kun inkvisition toiminta protestanttien ja muiden reformoitujen hallitsemissa maissa oli estynyt, valtuutti katolinen kirkko Espanjassa perustetun salaseuran, Societe de Jesu, ajamaan katolisen kirkon etua maissa, joissa katolinen kirkko oli kielletty. Salaseuran nimi tarkoittaa Jeesuksen yhteisöä, mutta kyseessä on joku muu Jeesus; mitään yhteistä Jeesus Nasaretilaisen kassa sillä Jeesuksella ei ole. Salaseura toimi keinoja kaihtamatta ohjeenaan "tarkoitus pyhittää keinot". Salaseura näytti voimansa kohta keisarikunnan vaatimuksesta järjestetyssä katolisen kirkon ja sen tyttärien välisessä voimainkoitoksessa, jota myös Trenton kirkolliskokoukseksi kutsutaan. Protestantit pystyivät hyvin puolustamaan niitä oppejaan, jotka perustuivat Raamattuun, mutta joutuivat naurunalaisiksi ollessaan samaa mieltä apostolisen ajan jälkeen syntyneiden antikristillisten oppien kanssa.

Инквизиция была один самых эффективных средств католической церкви в ее борьбе против христианства. Но инквизиция не могла работать без поддержки государственной власти. Когда деятельность инквизиции в странах протестантизма была прекращена, католическая церковь уполномочила созданное в Испании тайное общество Societe de Jesu, то есть иезуитам, действовать в интересах католической церкви даже в таких странах, где католическая церковь была запрещена. Название организации переводится как Общество Иисуса, но это другой Иисус какон-нибудь, ничего похожего с Иисусом Назарянином тот Иисус не имеет. Тайное общество работает по принципу "цель освящает меры". Тайное общество показала свою силу сразу в сознанном по требованию "Святой" империи Триденском соборе для рассмотрения разногласии каторической церкви и ее протестанстских дочерей. Протестанты хорошо отстайвали основанные на Библию доктрины, но были высмеяны, когда были согласны с антихристианским доктринами, возникшими после апостолов.

#A12B150Fi

Kirkon remonttiliikkeistä tuli Tshekin hussilaiselle valtiokirkolle suuri viettelys ja myös Jednotan suuri puoli tunsi vetoa lähteä maailmanparannustalkoisiin. Jednota alkoi rappeutua, mutta sitä oli vaikea huomata, sillä liike toistaiseksi vielä menestyi, ja sen hedelmätkin näyttivät hyviltä.

Движения по ремонту церкви стали большим искущением для гусситской государственной церкви Чехии; также и члены большой стороны чесшких братьев чувствовали тягу участвовать в попытку улучить тленный мир, отказавщий от руководства Бога. Еднота Братска начала разрушиться снутри, но заметить это было трудно, потому что пока она росла и преуспевала, даже ее плоды стали красивыми.

#A12B151Fi

Veljesyhteisön käyttämät ja omissa kirjapainoissaan painamat raamatut olivat olleet käännöksiä latinankielisestä Vulgatasta. Suoraan Kreikan kreikkalaisista käsikirjotuksista käännetty Uusi Testamentti ilmestyi vuonna 1564 ja 1568. Kääntäjä, Jan Blahoslav (1523-1571) oli veljesyhteisön oma kasvatti. Hän opiskeli lyhyen ajan sekä Wittenbergin että Königsbergin yliopistoissa, mutta ei niitä arvostanut. Jan Blahoslav kuoli nuorena, kuten myös Olivetanille ja Tyndallelle oli käynyt, mutta myös Vanhan Testamentin kääntämiseen löytyi yhtä pätevät tekijät. Koko Raamattu, vieläkin käytössä oleva Kralicen Raamattu ilmestyi ensin osina 1578-1593 ja pöytämallina vuonna 1596. Käännös oli niin hyvä ja tshekin kieli jo silloin niin kehittynyt, että sitä ei ole käytetään vieläkin eikä sen kieliasua ole tarvinnut paljon korjailla.

Все они, однако были переводы из латинской Вульгаты, как и следующие, напечатанные братьями версии. Переведенная непосредственно из текста греческих греков Новый завет была выпущена 1564 и 1568-м годах. Переводчик, Ян Блахослав (1523-1571) получил свое образование среди братских общин. Он посетил Виттенбергский и Конигсберский университет, но нашел их не удовлетворительными. Ян Благослав умер молодым, на дело перевода Ветхого Завета нашлись такие же компетентные братья. Вся Библия, Библия Кралице, была выпущена сначала в шести томах в 1578 по 1593 годах, а настолная версия появилась 1596. Перевод настолько хороший и чешский язык того времени настолько развит, что он используется до сегодняшнего дня.

#A12B152Fi

Vasta Tshekkiläisen valtiolaitoksen mentyä 1520-luvulla syntyneen protestanttisen liikkeen kelkkaan, se mureni niin pitkälle, että katolinen Eurooppa pystyi sen tuhomaan sodassa, joka kesti kolmekymmentä vuotta. Kun sota vuonna 1648 päättyi, oli Tshekinmaan väkiluku vähentynyt kolmesta miljoonasta kahdeksaansataan tuhanteen ja uskovien joukko kahdestasadasta tuhannesta muutamaan kymmeneen Moravian vuorilla piileskelevään perhekuntaan.

Только потом, когда чешское государство присоединился к возникшему в 1520-ых годах протестантскому движению, его внутреннее разрушение дошло до того, что католическая Европа смогла уничтожить независимость страны в тридцатилетней войне 1618-1648 годов. В общей итоге за уничтожения чешских братьев погибли восемь миллионов европейцев. Население в самой Чехии уменьшилось от трех миллионов до восемьсот тысячи, а число независимых верующих от двести тысячи до несколько десяток семейств на горах Моравии.

#A12B153Fi

Mikään kirkko ei ole kristinuskon legitiimi tulkitsija eikä sen aito ilmenemismuoto. Ihmisen on synnyttävä Jumalan Hengestä, ennen kuin hänestä tulee kristitty, eivätkä edes protestanttiset maat tarjonneet kristityille elämisen oikeutta. Oli kuitenkin vielä jäljellä Tshekinmaa ja Moravian herttuakunta sen vieressä, jossa vallanpitäjät eivät olleet heti rovioita sytyttämässä tai niskan päällä miekkaa heiluttamassa. Valtaa pitivät katolisista luopuneet ultraquistit, Jan Hussin ideologiset perilliset, sekä perinteistä kristinuskoa edustava Jednota Bratrska, jonka tunnetuin opettaja oli Peter Chelcicky. Mutta Jednota oli muuttumassa.

Ни одна церковь является легитимным толкователем хритианской веры или верным выражением ее. Человек должен родиться от Духа Бога, чтобы стать христианином, а даже простестантские сраны христианам право на существование не дали. Остались, однако Чехия и в Моравийское графство, где власть имеющие сразу же зажигали костры или махали мечами при виде христианина. В Чехии власть была в руках так называемых "чашников", идеологических наследников Яна Гуса, к которым после реформации присоединились также часть Чешских братьевю. Но с годами Еднота стала изменяться.

#A12B154Fi

Jednotan vanhimmat olivat jo varhain varoittaneet, ettei pyhien pidä ryhtyä kantamaan yhteistä iestä jumalattomien kanssa. Jednota oli kuitenkin tullut niin arvostetuksi ja mahtavaksi, että se halusi saada yhteiskunnallisesti tunnustetun aseman. Vuonna 1611 oltiin niin pitkällä, että maan suurin maanomistaja, Jednotan tukija Karel Zerotin vanhempi lähetti yhdeksäntoistavuotiaan Jan Amos Komenskin kalvinistien yliopistoon Herborniin, jossa poika välittömästi joutui salaseurojen riepotukseen. Salaseurat tarjosivat maailmanparannusohjelmia ilman sydämen uudistusta uskolla ja kun poika parka vähän myöhemmin kirjoitti ensimmäisen merkittävän teoksensa Maailman labyrintti ja sydämen paratiisi, joutuu lukija myöntämään, että ristiin olivat menneet pojan sukset.

Старшие братья Едноты уже давно предупреждали, что святые не должны подчинятся под общее иго с неверными. Еднота, однако стал настолько уважаемой и влиятельной частью народа, что она хотела получить признанное обществом положение. В 1611-ом году на таком пути продвинулись уже до того, что самый крупный землевладелец страны, сторонник Едноты, Карел з Зеротина старший отправил девятнадцатилетнего Ян Амос Коменского в кальвинистский университет г. Гернборг, где мальчик сразу попал в смуту тайных обществ. Тайные общества, да и открыто действующие в рамках таких обществ иезуиты, предлагали программы улучшения дел человеческих без обновления сердца человека верой во Христе. Когда бедный мальчик попозже написал книгу Лабиринт мира и рай сердца, читающий ее понимающий человек вынужден признаться, как неудобно молодой человек ходит на своих лыжах.

#A12B155Fi

Vaikka Komenskin henkinen osaaminen oli tuhottu, olivat veljesyhteisön koululaitoksesta saatu perintö nostanut hänet kertaheitolla maailman pedagogien eliittikerhoon, sillä siinä asiassa hän oli opettajiaan pätevämpi. Kalvinistien yliopistoista palattuaan Komenius tuli ensin opettajaksi omaan kouluunsa Preroviin, jossa hän toimi 1614-1618 kolmikymmenvuotiseen sotaan asti.

Хотя основа духовной жизни Коменского была расстроена, полученная от системы братского обучения наследство сразу подняло его на уровень мирового элита воспитателей и выше их. После возвращения от университетов кальвинистов Коменски стал учителем той школы в Прерове, где он сам учился, и работал там 1614-1618, до начала тридцатилетней войны.

#A12B156Fi

Katolisen Euroopan sota protestanttista Tshekkiä vastaan oli jatkoa aikaisemmille ristiretkille: sen tarkoitus oli vain kristinuskon hävittäminen maasta, joka ei itse ollut pystynyt hävittämään Jeesuksen seuraajia, eikä Komenskikaan sen seurauksilta välttynyt, vaikka selvisikin itse hengissä, ensin Zerotinin turvissa ja sitten piileskelemällä metsissä ja vuorilla. Komenskin vaimo ja lapset olivat jo kuolleet sodan kauhuihin, kun Jan Amos 1628 lopulta pakeni Puolaan.

Война католической Европы против протестантской Чехии была продолжением более ранних крестовых походов: цель ее была уничтожение христианства из страны, которая сама не смогла уничтожить учеников Иисуса Христа. От преследования верующих никто уже не мог сторониться. В начальный период войны Коменски смог еще спрятаться под защитой влиятельного Зеротина, но затем вынужден был жить в лесах и на горах. Его жена и дети умерли от ужасов войны, и в 1628-ом году Ян Амос вынужден был оправится в Польшу.

#A12B157Fi

Kalvinistinen Lesznon ruhtinaskunta Puolassa oli ottanut vastaan tshekin veljesyhteisön pakolaisia, koulut avattiin, ja Jan Amos Komenski (lat. Comenius), laati oppikirjoja tarpeen mukaan. Koululla oli oma kirjapaino. Komenskin työ oli huomattu myös maailmalla. Vuonna 1638 Komenski vieraili Ruotsissa Axel Oxenstiernan kutsusta, ja 1641 hänet kutsuttiin Englantiin koululaitosta uudistamaan, mutta Englannissa alkaneen sisällissodan takia Komenskin oli palattava takaisin. Vuonna 1642 Komenski sai tehtäväkseen laatia uudet suunnitelmat Ruotsin koululaitokselle ja kirjoittaa tarvittavat oppikirjat, jota varten hän siirtyi puolalaiseen Elblagin kaupunkiin, joka siihen aikaan oli Ruotsin hallinnassa. Kuningatar Kristinan tultua täysi-ikäiseksi ja Komenskin osallistuttua Torunin protestanttisten kirkkojen yhdistymistä suunnitelleeseen konferenssiin välit Ruotsiin päin huononivat, mutta yhteydet Turun piispaan Gezelius vanhempaan paranivat niin, että Suomen koululaitos sai maailman parhaan startin. Vuonna 1648 Komenski palasi Elbingistä veljesyhteisön keskukseen Lesznoon. Matkalla kuoli hänen toinen vaimonsa. Lesznossa Komenski valittiin veljesyhteisön piispaksi.

Во время тридцатилетней войны кальвинистское графство Лешно в Польше принимал чешских братьев, школы были открыты, и Коменски, один из учителей, составлял учебники. В 1638 он поехал в Швецию чтобы создать план преобразования системы обучения в стране, в 1641-ом его пригласили в Англию с таким же заданием, но в Англии начался гражданская война, и Коменски вынужден был вернутся в Лешно. В 1642-ом году шведы снова пригласили Коменского, этот раз он должен не только создать проект народного образования, а также написать нужные учебники. Он работал для шведов в польском городе Елблаг, который в то время находился под шведской властью. После достижения совершеннолетия королевной Кристины влияние канцлера Оксеншерны уменьшилось и работа Коменского в Швеции усложнялась, и когда Коменский участвовал в конференции по объединению протестантских церквей в Торуне, отношение с шведской королевной ухудшились на столько, что в 1648-ом году Коменски выехал из Елблага. Во время переезда из Елблага в Лешно умерла вторая уже жена Коменского. Но в Лешно Коменского выбрали эпископом Чешских братьев.

#A12B158Fi

Torunin kokoukseen Puolassa oli osallistunut myös Tartossa opiskellut ruotsalainen kielimies Gezelius vanhempi, josta myöhemmin tuli Turun piispa. Kun Gezelius vanhempi lahjoitti Komenskille kaksi suomenkielistä Raamattua, havaitsi Komenski suomen ja unkarin olevan sukukieliä. Jan Amos Komenskin isoisä oli unkarilainen Jan Szeges, ja myös Jan Amos osasi unkaria. Kun Unkarin kalvinistit kutsuivat Komenskin Unkariin, oli hänen vaikea kieltäytyä.

На конференции протестантских церквей в Торуне принимал участие также Гезелиус старший, шведский лингвист, который учился в Тарту и попозже стал епископом в городе Турку в Финляндии. Когда Гезелиус старший подарил Коменскому два экземпляра финской библии, Коменски заметил, что финский и венгерский языки родственные. Дед Ян Амос Коменского был венгр Jan Szeges, и Ян Амос тоже владел венгерским языком. Когда кальвинисты Венгрии пригласили Коменского в Венгрию, ему трудно было отказаться.

#A12B159Fi

Unkarin länsiosat olivat 1500-luvun alkupuolella joutuneet katolisten Habsburgien valtaan, mutta maan unkarilainen itäosat olivat saaneet autonomian Turkin sulttaanin alaisuudessa. Maahan virtasi pakolaisia kaikkialta Euroopasta. Hallitsijasuvut olivat omaksuneet kastajien uskonkäsitykset, ja maasta tuli uskonnollisesti suvaitsevainen valtio. Kastajat eivät hyväksyneet Nikean kirkolliskokouksen päätöksiä, ja siksikin tshekkiläisen veljeskunnan toiminta maassa oli tervetullutta. Myös romanialaiset saivat ensimmäiset raamatunkäännökset veljesyhteisön toiminnan hedelminä.

Западные части Венгрии в первой половине 1500-ых годов попали под власть католических Габсбургов и иезуитов, но восточные части Венгрии - Трансильвания - получила автономию под турецким султаном. В страну прибежало много беглецов со всей Европы, особенно после того, когда страны реформации в 1529-ом и 1530-ом году объявили анафеме все формы живого христианства. Правители Трансильвании освоили учение крестителей, которые в основном прибежали из католических стран, и поэтому деятельность чешских братьев среди венгров приносило хороших плодов уже до реформации.

#A12B160Fi

Niinsanotun uskonpuhdistuksen vaikutus tuntui myös Transilvaniassa. Maan hallitsijasuku luopui elävän kristikunnan periaatteista ja kääntyi kalvinismiin. Komenskille, joka oli opiskellut kalvinistien yliopistoissa, tämä ei ollut este, ja vuonna 1650 Komenski siirtyi Sarospatakiin opettamaan kalvinistien lapsia. Tehtävä oli vaativampi, kuin Tshekkiläisen veljesyhteisön lapsien opettaminen ja Komenski joutui etsimään uusia keinoja lasten mielenkiinnon herättämiseksi. Sarospatakissa lienee syntynyt myös ajatus kuvitettujen oppikirjojen käytössä, mikä ensin näytti edistykseltä, kunnes se vasta satojen vuosien päästä todettiin vain keinoksi hallita lasten ajatusmaailmaa, ja estää muutenkin niukan asiatiedon omaksumista. Mutta kun Komenski vuonna 1554 lähti takaisin Puolaan, lapset saattoivat häntä matkalle.

Влияние реформации было ощутимо также в Трансильвании. Правящая династия страны ушла от принципов живого христианства, и обратилось в кальвинизму. Для Коменского, который учился в университетах кальвистов в Гернборге и Хайделберге, это не было особо большой проблемой, и в 1650-ом году он переехал в г. Сароспатак, чтобы учить детей кальвинстов. Задание было более требовательное, чем учить детей чешских братьев, и учителю пришлось найти новых приемов, чтобы заинтересовать своих учеников. Но Коменски сумел это делать, и когда он в 1654-ом году уехал, дети провожали его за город.

#A12B161Fi

Veljesyhteisön kouluissa ei koulutettu heidän vainoojiensa lapsia, mutta Komenskin muokkaamasta tshekkiläisen veljesyhteisön koululaitoksesta tuli "länsimaisen sivistyksen" perusta. Kun Puolan katoliset vuonna 1656 hävittivät Lesznon pakolaissiirtokunnan, Komenski joutui taas mierolle. Käsikirjoitukset ja paljon muuta oli tuhoutunut, mutta suurin vahinko oli koitunut Puolalle, jonka koululaitoksen jesuiitat nopeasti miehittivät, eikä edes tshekkiläisen pakolaisyhteisön henkinen osaaminen enää ollut sen suurempi, kuin mitä Komenskilla oli ollut. Komenski itse oli Lesznosta siirtynyt Amsterdamiin, joka vuonna 1648 oli vapautunut katolisten vallasta. Hollantilaiset ottivat suurmiehen kunnioituksella vastaan, ja hän sai työskennellä rauhassa. Ennen kuolemaansa Komenski alkoi ymmärtää, minkälaiset hänen harharetkensä maailman labyrintissä olivat olleet, ja kirjoitti vielä kirjaa "Vain yksi on tarpeen", tshekiksi Ksaft, testamentti, kun hän 1670 kuoli.

В школах чешского братства не обучали детей гонителей, но переработанная Коменским школа Едноты Братрски стал основой западной цивилизации. Когда польские католики в 1656-ом году уничтожили общину беглецов в городе Лешно, Коменскому пришлось снова убежать. Рукописи и много другого было уничтожено, но самый большой урон был причинен Польше, систему обучения которой срочно было оккупировано иезуитами, к тому же было потеряно духовное наследство чешских беглецов. Коменски сам перешел из Лешно в Амстердам, который в 1648-ом году освободился от католического ига. Голландия принимала великого ученого с уважением, и ему было предоставлены нормальные условия для продолжения своих работ. До смерти Коменски начал понимать, какие были его заблуждения в лабиринте мира. Он уже умирал, когда писал книгу "Одного лишь нужно", по чешски Ksaft. Коменски умер в 1670-ом году.

#A12B162Fi

Vuonna 1648 solmittu rauhansopimus päätti kolmikymmenvuotisen sodan. Tshekinmaa oli tuhottu, sen uskovat tapettu, Eurooppa oli raunioina, mutta Hollannin itsenäisyys tunnustettiin. Se, että Jan Amos Komenski, latinaksi Comenius, saattoi saada hautapaikan Hollannista alkoi jo silloin, kun Willem Oranialaista (Willem van Oranje, 1533-1584), keisari Kaarle V:n nuori luottomies näki mitä maassa tapahtui ja järkyttyi keisarin suunnitelmista kristikunnan tuhoamiseksi. Vaikka Wilhelmi oli luterilainen, hän noudatti elämässään ehdotonta periaatetta, että mikäli hänestä riippuu, kristittyjä ei tapeta. Mutta hänen piti odottaa kauan, ennen kuin hän voi tehdä asiolle mitään, ja kun hän ryhtyi tekemään, jesuiitat tappoivat hänet. Mutta Hollannista tuli maa, jossa valtio eikä kirkko ei tappanut kristittyjä.

Заключенный в 1648 году мирный договор кончил тридцатилетную войну. Чехия была разрушена, его христиане были убиты, Европа лежала в руйнах, но мирный договор признавал независимость Голландии. То, что Ян Амос Коменски (Jan Amos Comenius) мог получить место хоронения в Голландии, было результатом длительного процесса, который начался уже тогда, когда Виллем Оранский (Willem van Oranje, 1533-1584), молодой доверенный слуга императора Карла V увидел, что происходит в сране и был устращен узнавая о планах папа римского и императора "Священной" империи по уничтожению не только христиан, а всего народа. Виллем был воспитан как лютеран, а в ходе становления Голландии участвовал в кальвинстическое богослужения как признанный руководитель народа, он неуклонно отвергал желания кальвинистов по уничтожению христиан. Но ему пришлось подождать долго, прежде чем он смог добиться своей цели, и когда он уже смог, он был сам убит иезуитами. Но Голландия стало страной, где государство или церковь не убивали христиан.

#A12B163Fi

Vilhelm "Vähäpuheinen" (Willem "de Zwijger") ei ollut vielä syntynyt, kun heinäkuun ensimmäisenä 1523 Brysselin torilla poltettiin kaksi augustinolaismunkkia, jotka Paavin tiedusteluosasto oli määritellyt Lutherin kannattajiksi. Kun aikaa pelannut paavi Hadrianus saman vuoden syyskuussa kuoli, oli kirkkokin valmis sotaan. Sveitsiläiset kirkonmiehetkin lähtivät uskovien tappotalkoisiin. Anabapteista Zwingli sanoi: "Qui iterum mergit mergatur". Kaarle V aikana tapettiin kaikki ne Alankomaiden kristityt, joista vihollinen käytti nimitystä "anabaptisti". Mutta asia ei ollut sillä selvä. Kaarlen mentyä manan majoille maahan ilmaantui aivan samanlaisia uskovia kuin kastajat, mutta eri nimellä. Kastajien eniten metsästetyksi mieheksi nousi Menno Simonszoon eli Menno Simoninpoika (1496-1559) ja hänen mukaansa kastajia ryhdyttiin kutsumaan ensin mennisteiksi ja myöhemmin mennoniitoiksi.

Виллем Молчаливый (Willem "de Zwijger")еще не родился, когда на городской площади Брюсселя в 1523 году была сожжена два монаха августинского ордера, которые католической разведкой были определены как поддерживающие мнения Мартина Лютера. Когда воздержавщиеся от эксремистских мер папа Адриан в августе того же года умер, церковь была готова войне. На войну против невооруженного "противника" вышли также и швейцарские протестаны. О баптистов Цвингли издевательски сказал: "Qui iterum mergit mergatur". Во время Карла 5-го были убиты все баптисты, о которые были наложен прозвище "анабаптист". Но дело на это не остановилось. После выхода императора Карла на невеселые обытели появились точно такие же верующие как баптисты, только назывались он по другому. Самое преследуемое из них стал Менно Симонсзоон (1496-1559), и по ним христиане стали называться сначала меннитами, а потом уже меннонитами.

#A12B164Fi

Menno Simonszoon vihittiin papiksi kahdenkymmenen kahdeksan vuoden ikäisenä. Hän toimi katolisena pappina vuoteen suorittaen katolisen kultin vaatimia kirkollisia toimituksia, pelasi korttia ja vietti aikaansa pappien juopotteluseuroissa ja muissa paheissa. Mutta samalla häntä alkoi vaivata epäilyt siitä, että mahdollisesti tämä kirkollinen elämänmuoto ei ole aivan oikea. Viimein Menno Simoninpoika uskalsi avata Raamatun. Siitä kävi ilmi, että koko kirkollinen touhu on kaukana Raamatun opetuksista. Vuoden 1536 viimeisenä päivänä hän piti jäähyväispuheen kirkkoväelleen ja ryhtyi toden teolla etsimään Jumalan kasvoja. Ensimmäinen askel tällä tiellä on luopumisvaihe. Kun Menno kastettiin, häneltä meni palkka, virka, koti ja arvostettu asema yhteiskunnassa. Menno siirtyi maanalaisen kristikunnan elämäntapaan.

Менно Симонсзоон (1496-1559) был назначем священником церкви возрасте двадцати восемь лет. Он работал в в этой должности совершая установленные церковью культовы ритуалы, играл в карты, проводил время на попойках священников и принимал участие в делах похуже. Но у него появились сомнения о правильности подобной жизни. Наконец он, набирая храбрости, открыл Библию. Выяснилось, что такая жизнь совсем не соответствует библейским нормам. В последний день 1536-го года он произнес прощальную речь своим прихожанам и начал серьезно искать славы от лица Бога. Первый шаг на этом пути было отречение от мира. Когда его крестили, он потерял зарплату, должность, жилье и уважаемое положение в обществе. Менно перешел на образ жизни преследуемого христианства.

A12B165Fi

Mennon ensimmäisten kirjallisten tuotteiden nimet kertovat, mitä hän näinä aikoina ajatteli. Ensimmäinen teos "Jan van Leyden pilkkaa Jumalaa" syntyi siitä, että Jan van Leyden oli ryhtynyt rakentamaan omaa Jerusalemiaan aivan kirkolliseen tyyliin, aseet kädessä. Kirjan julkistaminen kuitenkin kävi tarpeettomaksi, kun Jan van Leydenin "Jerusalem" romahti katolisten ja luterilaisten armeijoiden tuleen. Ensimmäisinä Mennon kirjoista ilmestyivät "Hengellinen Ylösnousemus", "Uusi Luomus" ja Mietteitä psalmista 25, mutta jo vuosikymmenen vaihteessa ilmestyi "fundamentalistinen", niin kuin nykyisin sanottaisin, teos kristinuskon perusteista nimellä Dat Fundament des Christelycken leers, Kristillisen opin perusteet.

Названия первых письменных произведений Менно откроют, о чем он думал в то время. Первое произведение "Ян ван Лейден богохульствует" родился от того, что Ян ван Лейден начал строить свой Иерусалим точно так, как и церковь: с оружием на руках. Издание книги, однако, не потребовалос, когда "Иерусалим" Яна из Лейдена разрушился от огня католических и лютеранских войск. Первыми из книг Менно вышли в свет были Духовное возрождение, Новая тварь и Размышления о 24-ом псалме, но уже в конце века был выпущен "фундаменталический", как ныне говорят язычники, изложение основ христианства Dat Fundament des Christelycken leers.

A12B166Fi

Joulukuun seitsemäntenä 1542 Friisinmaan viranomaiset lupasivat sadan guldenin palkkion Mennon ja hänen vaimonsa Geertruydtin kiinniottamisesta, jonka takia perheen piti olla lähes aina "matkoilla". Itä-Friisinmaata hallinnut kreivitär Anna oli kutsunut puolalaisen Jan a Lascon (Jan Laski) kreivikunnan kalvinistisen kirkon johtajaksi. Tammikuussa 1544 Menno ja Jan a Lasco keskustelivat neljän päivän ajan kristinuskon perusteista. Keskustelun tuloksen perusteella a Lascon oli määriteltävä, mitä tehdä Mennolle ja hänen veljesyhteisönsä jäsenille, jotka maasta löytyi, sillä keisari painosti kreivitärtä hävittämään kaikki kristityt maasta.

Седьмого декакбря 1542 власти Фризленда обещали награду в сто гульденов за захвату Менно и его жены Гертруда, что заставило семью постоянно "путешествовать". Властелин Восточного Фризленда, графиня Анна пригласила на должность главы кальвинистской цекркви графства поляка Яна а Ласко (Jan Laski). В январе 1544-года Менно и Ян а Ласко в течение четырех дней беседовали об основ христианской веры. На основании собеседования а Ласко должен был определить, что делать с Менно и братства, которое с ним на территории графства, потому что император требовал графиню уничтожить всех христиан в стране.

A12B167Fi

Maailmanhistoriallisesti merkittäväksi kokouksen teki se, että Jan a Lasco oli humanismin patriarkkana tunnetun Desiderius Rotterdamilaisen, eli Erasmuksen entinen asuintoveri, taloudellinen tukija ja läheinen ystävä. Jan a Lascon myöhempi ura paljastaa, että tämän tapauksen jälkeen Puolan katolisetkin olivat valmiit sallimaan a Lascon paluun Puolaan, jossa a Lascon ura lähti uuteen nousuun, mutta Puolan kristikunta syöksykierteeseen. Erasmuksesta sanottiin, että hän muni sen munan, joka kirkon keskiaikaiset reformiliikkeet syntyivät ja tulos oli sen mukainen. "Kristillinen" humanismi on alusta alkaen ollut antikristillistä juudaksen oppia.

Собеседование с точки истории мира интересен тем, что Ян а Ласко был бывший соквартирант известного как патрианх гуманизма Эразма Десидериус Роттердамского, то есть, Эразма, его экономический опора и близкий друг. Дальнейщая карьера Яна а Ласко обнаруживает, чт после данного события даже католики Польши согласились на возвращения а Ласко в Польшу, где карьера а Ласко стало стремительно возвышаться, а полское христианство перешло на свободное падение. Об Эразме говорилось, что он вносил то яйцо, от которого вылулилась реформация с известными уже результатами. Христианский гуманизм с самого начало был заряжен антихристианским учением Иуды.

A12B168Fi

Holsteinin maakunnan Oldersloen lähellä sijaitsevan Wüstenfelden isäntä oli majoittanut kastajia, ja painattanut omassa kirjapainossaan heidän kirjojaan jo pitkään. Hänen maatilallaan myös Menno sai viettää viimeiset vuotensa sateelta ja tuulelta suojassa. Menno kuoli 1561 ja haudattiin Wüstenfeldin ("Aution niityn") multiin, mutta mihin hänen vaimonsa ja lapsensa haudattiin, ei taida olla kenenkään tiedossa.

Хозяйн Вюстенфельда недалеко от Ольдерслое в Гольстейна принимал баптистов и печатал в своей типографии их книги уже давно. На его имении также и Менно мог провести свои последние годы под крышей, защищенный от дождя и ветра. Менно умер 1561 и был похоронен в земли Вюстенфельда (Необитаемой луги), но где была похоронена его жена и дети, наверно никто не знает.

A12B169Fi

Menno kastoi elämänsä aikana noin 10.000 uskoon tullutta. Kun hän vuonna 1561 kuoli, oli Alankomaissa vapauden hiljainen puuhamies oli jo silloin sitä mieltä, että hänen luvallaan ei uskovia koskaan tulla vainoamaan. Aina kun Alankomaiden katoliset tai kalvinistit halusivat jättää anabaptistit tulevan valtion uskonvapauden ulkopuolelle, Willem Vähäpuheinen uhkasi jättää koko porukan. Tämänkin asian Jumala huomioi, ja Willem sai palkan, joka varmasti on enemmän kuin lasi kylmää vettä. Maan kansallislaulunkin nimi on "Wilhelmus van Nassowe". Mutta vuonna 1561 se tuntui todella kaukaiselta haaveelta.

Менно за свои годы крестил утоплением около десять тысяч верующих. Когда он умер, молчаливый бореч за свободу Нидерландов уже решил, что он никогда не даст волю гонителям верующих. Каждый раз, когда католики или кальвинисты хотели оставить баптисков без свободы веры, Виллем Молчаливый угрожал выходить из борбы за независимость. Бог учитывал и это, и Виллем получил награду больше чем просто стакан холодной воды. Даже начиональный гимн станы называется "Wilhelmus van Nassowe". Но в 1561-ом году это казалось мечтой далекого будущего.

#A12B170Fi

Katolinen kirkko ja reformoidut kirkot olivat hävittäneet elävän kristikunnan Euroopan sydänseuduilta, ja kun jesuiitat tulivat Liettuaan, kristityt hävitettiin sieltäkin. Mutta vielä 1720-luvun alussa Jumalalla oli jäljellä viisitoista kristittyä perhettä Moravian vuorilla, kun muuan uskoon tullut sotamies toi Ludwig von Zinzendorfille Saksiin tiedon heistä ja ehdotti perheiden salakuljetusta valtakunnankreivin hallitsemille maille. Valtakunnankreivi, "reichsgraf" kuului herännäisiin, mikä tarkoitti sitä, että oli uskossa Jeesukseen, mutta ei uskaltanut käyttää niitä Taivasten Valtakunnan avaimia, jotka Jumalan palvelijalle on annettu. Hän pystyi kuitenkin puolustamaan tulijoita kirkkoa vastaan merkittävän valtiollisen asemansa turvin. Kun pakolaiset tulivat, hänen mailleen syntyi nopeasti Herrnhutin kaupunki, josta tuli paitsi ekklesiakeskus, myös nykyaikaisen lähetystyön ensimmäinen ja mittava työpiste.

Католическая церковь и реформированные церкви уничтожили живое христианство из Центральной Европы, и когда иезуиты пришли в Литву, христиане Литвы были тоже уничтожены. Но у Бога был еще тайный резерв, пятнадцать христианских семейств на Моравских горах, когда некий уверовавший солдат узнал о них, и обратился к графу Лудвиг вон Зинзендорф из Саксонии с просьбой разрешить из переселение на его территории. Граф Зинзендорф был из числа "пробужденных", или "пиетистов", то есть он имел веру в Иисуса, но боялся использовать те ключи Царства Бога, которые даны служителям Божьего Царства. Он, однако, мог защищать верующих переселенцев от церкви, потому что он был не простой граф, а "reichsgraf", один из тех, которые участвовали на выборы немецко-римского императора. На его земле быстро вырос город Геррнгут, кроме центром кенобитного общества, но первой и масштабной базой современного христианского миссионерского движения.

#A12B171Fi

Herrnhutin lähetit olivat jo matkalla Amerikkoihin, lähetystyöhön intiaanien keskuuteen, kun heitä kuljettanut laiva the Simmons tammikuussa 1731 joutui Karibian merellä trooppisen myrskyn riepoteltavaksi. Yli kaksikymmentä tshekkiläistä lähettiä odotti jo toiveikkaana pikaista pääsyä Jumalan kasvojen eteen kiittäen ja ylistäen, mutta laivan toisella laidalla englantilaiset metodistit, John ja Charles Wesley rukoilivat itku kurkussa armoa ja sielunsa pelastusta. Kun laiva pelastui, pääsivät nämä ensimmäiset metodistitkin pelastuksen salaisuudesta perille, jonka jälkeen myös metodisteista tuli merkittävä hengellinen liike. Myöhemmin metodisteista erkani Pyhitysliike, ja sen piirissä noin sata vuotta sitten syntyneeseen helluntailiikkeeseenkin kuuluu nykyisin muutama sata miljoonaa ihmistä.

Благовестники из Гернгута были уже на пути в Америку, к индейцам, когда в январе 1731 года судно "Симмондс", на котором они плавали, на Карибском море попал в тропический шторм. Более двадцати моравских братьев радостно уже ожидали скорой встречи с Отцом и Господом в небесах, когда на другом борту английские методисты, Джон и Царлс Весли со слезами искали Божьей милости и молились о спасении своих душ. Когда сильно пострадавшее судно, однако спаслось, эти первые методисты пришли к моравским братьям и тоже спаслись, узнав тайну спасения, также и методисты стали значительным духовным движением. Из методистов потом выделилось движение людей более серьезно ищущих святости, а среди этих людей, в свою очередь около ста лет назад родилось движение пятидесятников, которая ныне состоит из несколько сотен миллионов человек.

#A12B172Fi

Tänä päivänä länsimainen kulttuuri on kuolemassa. Jumala haluaa siunata kaikkia ihmisiä, mutta hänellä on järjestys: Ensin taivasten valtakunta, ja vasta sen seurauksena tulee hyvinvointi. Komenskin ja salaseurojen tapa valjastaa hevonen kärryjen eteen vaikka takaperin on tehnyt mahdolliseksi ajalliset siunaukset väestölle, joka edes muodollisesti kunnioittaa Jumalaa. Mutta jo Ranskan vallankumouksen aikana tämä tie oli kuljettu loppuun. Ranska oli tappanut protestanttinsakin - viimeiset 200.000 kalvinistia pakenivat Englantiin ja Kanadaan.

Сегодня западная культура умирает. Бог хочет благословить всех людей, но у Него есть порядок: Сначала Царство Бога, а благополучие только после того. Попытка Коменского и тайных обществ запрягать лошадь головой назад перед телегой не правильно. Бог долго терпел людей, которые формально служили ему, хотя их сердце было далеко от Бога. Но уже во время французской революции эта схема достигла своего логического конца. Франция убила даже своих протестантов - последние 200.000 кальвинистов убежали в Англию и Канаду.

#A12B173Fi

Ranskan vallankumouksen asialistaa muokanneet juutalaiset Moses Hess ja Karl Marx valitsivat ratsukseen työväenluokan, jonka intressejä he väittivät puolustavansa. Vallankaappaus onnistui Venäjällä ja marksilainen "kulttuurivallankumous" alkoi. Harvoja poikkeuksia lukuunottamatta kaikki elävässä uskossa olevat miehet tapettiin. Se ei ollut kovin paljon, ehkä kolme tai neljä miljoonaa kristittyä, mutta tämän lisäksi Neuvostoliitossa tapettiin yli viisikymmentä miljoonaa kirkollista tai muuta, joiden epäiltiin tavalla tai toisella tukevan jotakin kristinuskon ilmentymää. Vuonna 1991 Neuvostoliitto kaatui omaan mahdottomuuteensa, eikä minkäänlaista oikeudenkäyntiä sen tekijöitä vastaan käyty, ja jos olisi käytykin, tuomiolle olisivat joutuneet myös Amerikan Yhdysvallat ja sen pankkiirit. Maailmalle osoitettiin, että jos rikos on pahempi kuin Kansallissosialistisen Saksan tekemä, sitä ei rankaise kukaan muu kuin Jumala.

Французская революция стала возможной как только верующие были убиты. Еще в 1480-ых годах церковь устраивала крестовый поход против валденцев, проживающих на Альпах. Даже кальвинисты были уничтожены, последние убежали в Англию. Но после французской революции невозможно было сделать то же самое в других странах. Тогда еврейские деятели Моисей Гесс и Карл Маркс как своего коня выбрали рабочий класс, утверждая, что они защищает их интересы. Захват власти удалось в России, началась культурная революция. Почты без исключении все мужчины, имеющие живую веру, были убиты. Это было не очень много, возможно только три или четыре миллиона христиан, но к тому же в России были убиты также десятки миллионов таких, которые возможно имели симпатий к Богу, его детям или даже церкви, потому что в церквах возможно было услышать славное имя Иисуса. В 1991-ом году Советский Союз рухнул от своего внутренней несостоятельности, но никаких судебных процессов против его зачинщиков не было организовано, а если бы такие проводились бы, на суд пришлось бы привлекать также Соединенные Штаты Америки и его банкиры. Для мира хотели показать, что если преступление более тяжелое, чем преступления национально-демократической Германии, никто, кроме Бог за это не наказывает.

#A12B174Fi

Juutalaiset ajattelijat olivat nähneet, etteivät he pääse Länsi-Euroopassa valtaan työväenluokkaa pettämällä, ja ryhtyivät jo ensimmäisen maailmansodan aikana laatimaan uusia suunnitelmia. Uuden sosialismin sotaratsuksi valittiin seksivallankumous. Frankfurtin yliopiston yhteyteen avattiin sosiaalitutkimuslaitos, jonka tehtäväksi tuli etsiä Raamatusta kaikki yhteiskuntaa rakentava ohjeistus, ja kun se oli löydetty, keksiä perusteluja täysin vastakkaisille väitteille ja levittää niitä kaikkia mahdollisia kanavia käyttäen. Kaikki tämä tapahtuu Jumalan tahdosta, sillä Hän on päättänyt rangaista niitä, jotka eivät ole antaneet Hänen lastensa noudattaa Hänen tahtoaan:

Sillä laittomuuden salaisuus on jo vaikuttamassa (το γαρ μυστηριον ηδη ενεργειται της ανομιας); jahka vain tulee tieltä poistetuksi se, joka nyt vielä pidättää (μονον ο κατεχων αρτι εως εκ μεσου γενηται), 2:8 niin silloin ilmestyy tuo laiton (και τοτε αποκαλυφθησεται ο ανομος), jonka Herra Jeesus on surmaava suunsa henkäyksellä (ον ο κυριος αναλωσει τω πνευματι του στοματος αυτου) ja tuhoava tulemuksensa ilmestyksellä (και καταργησει τη επιφανεια της παρουσιας αυτου), 2:9 tuo, jonka tulemus tapahtuu saatanan vaikutuksesta (ου εστιν η παρουσια κατ ενεργειαν του σατανα) valheen kaikella voimalla ja tunnusteoilla ja ihmeillä (εν παση δυναμει και σημειοις και τερασιν ψευδους) 2:10 ja kaikilla vääryyden viettelyksillä niille, jotka joutuvat kadotukseen (και εν παση απατη της αδικιας εν τοις απολλυμενοις), sentähden etteivät ottaneet vastaan rakkautta totuuteen (ανθ ων την αγαπην της αληθειας ουκ εδεξαντο), voidaksensa pelastua (εις το σωθηναι αυτους). 2:11 Ja sentähden Jumala lähettää heille väkevän eksytyksen (και δια τουτο πεμψει αυτοις ο θεος ενεργειαν πλανης), niin että he uskovat valheen (εις το πιστευσαι αυτους τω ψευδει), 2:12 että kaikki ne tuomittaisiin (ινα κριθωσιν παντες), jotka eivät ole uskoneet totuutta (οι μη πιστευσαντες τη αληθεια), vaan mielistyneet vääryyteen (αλλ ευδοκησαντες εν τη αδικια). (2.Tess 2:7-12)

Еврейские мыслители убедились, что они не могут захватить власть в странах Западной Европы путем обмана рабочего класса, и уже во время первой мировой войны начали составлять новые планы. Конем для нового социализма была избрана сексуальная революция. При франкфуртском университете был открыт Институт социальных исследовании, заданием которого был искать в Библии все указания, позволяющие создать здоровое, процветающее общество, и когда эти указания были найдены, придумать обоснования для противоположных учреждений, и искать средства для их распространения в мире любыми путями. Все это происходить во воле Бога, потому Бог решил наказать тех, которые не разрешили его детям соблюдать его волю:

Ибо тайна беззакония уже в действии, только [не совершится] до тех пор, пока не будет взят от среды удерживающий теперь. 2:8 И тогда откроется беззаконник, которого Господь Иисус убьет духом уст Своих и истребит явлением пришествия Своего 2:9 того, которого пришествие, по действию сатаны, будет со всякою силою и знамениями и чудесами ложными, 2:10 и со всяким неправедным обольщением погибающих за то, что они не приняли любви истины для своего спасения. 2:11 И за сие пошлет им Бог действие заблуждения, так что они будут верить лжи, 2:12 да будут осуждены все, не веровавшие истине, но возлюбившие неправду. (2.Фесс 2:7-12)

#A12B175Fi

Seksivallankumous on vanha Bileamin oppi. Kansa, joka tuntee Jumalan tahdon ja noudattaa sitä, on voittamaton, mutta se kansa, joka pystytään eksyttämään pois siltä siunatulta tieltä, joka vie taivaalliseen täydellisyyteen, tuhoutuu ja hukkuu omaan mahdottomuuteensa. Tänä päivänä The Washington Post, jonka linjauksia kaikki Bileamit ympäri maailmaa tottelevat, usuttavat Venäjää ja Yhdysvaltoja tuhoamaan toisensa. Jos juoni onnistuu, globaalin maailmanvallan johtajapelistä putoaa kaksi kilpailijaa pois. Sen jälkeen paikasta taistelevat vielä katolinen kirkko ja juutalaiset yhteiskunta-arkkitehdit. Kuka pettää kenet?

Сексуальная революция является старым учение Валаама. Народ, который знает волю Бога и ходит с Ним по Духу, непобедим, но тот народ, который сбился с благословенной пути, который ведет в небесное совершенство, обречен на гибель и утонет от своей недостаточности. В настоящее время газета The Washington Post задает тон для всех Валаамов вокруг света. Сейчас Россию и Соединенные Штаты подстрекают на войну друг против друга. Если кампания удастся, из соперников на пост будущего мирового лидера отпадают два конкурента. После того остается только католическая церковь и еврейские архитекторы нового мирового порядка. Кто обманет кого?

#A12B176Fi

Petoksen takana on henkivalta, valheen isä. Johannes käyttää hänestä nimeä antikristus:


Lapsukaiset (παιδια), nyt on viimeinen aika (εσχατη ωρα εστιν). Ja niinkuin te olette kuulleet, että Antikristus tulee (και καθως ηκουσατε οτι ο αν